Beatrix Ruf: Een dolksteek in de rug

Met grote trots meldde de raad van toezicht van het Stedelijk Museum in Amsterdam in 2014 dat ze Beatrix Ruf (1960) hadden weten te strikken voor de functie van directeur van het museum. De raad van toezicht roemde Rufs oog voor kwaliteit en voor jong talent, haar uitgebreide netwerk en het herkenbare, radicale en zelfverzekerde programma dat zij neerzette in de Kunsthalle in Zürich. Ruf stond de afgelopen vijftien jaar bekend als één van de meest invloedrijke figuren in de internationale kunstwereld.
Zoals zo veel sprookjes eindigde ook deze niet met een happy end.

In oktober 2017 kwam NRC Handelsblad met 'onthullingen' over de bijverdiensten van Ruf, overduidelijk ingestoken door iemand die daar belang bij meende te hebben. Twee dagen later velde NRC-columnist Bas Heijne zijn oordeel al. Beatrix Ruf moest hangen. Heijne hekelde niet alleen Rufs zakelijke integriteit, maar maakte ook meteen korte metten met haar artistieke visie.

'Anonieme bronnen' claimden namelijk dat Ruf zou ook nog een kunstadviesbureau hebben en die zou ze niet als nevenfunctie opgegeven hebben. Bovendien zou ze ook advies hebben gegeven aan mensen die hun kunst aan het museum in bruikleen gaven. Tijdens haar eerste jaar als directeur van het Stedelijk Museum maakte het bureau van Ruf ruim €430.000 euro winst, zo meldde NRC.

Het onvermijdelijke gebeurde: Beatrix Ruf trad per direct terug als directeur van het Stedelijk Museum.

Maar wat was er nu eigenlijk aan de hand. Er werd een onafhankelijk onderzoek ingesteld naar de integriteit van Beatrix Ruf. De conclusies waren overduidelijk: Ruf had al haar nevenfuncties netjes gemeld. De kritiek dat ze veel geld zou hebben verdiend met een kunstadviesbureau spreken de onderzoekers tegen. "Er is vastgesteld dat in de management BV van Ruf geen kunstadviesbedrijf werd uitgeoefend. De inkomsten die in de BV werden gegenereerd waren uitsluitend afkomstig van organisaties waar Ruf een goedgekeurde nevenfunctie had".

En dus is een befaamd kunstkenner en kunstadviseur beschadigd en heeft een museum door amateurisme zichzelf in de voet geschoten.

De journalistiek heeft zich weer eens van de allerslechtste kant laten zien. Goed gedaan, Bas Heijne. Wees trots op jezelf.

Update: Als gevolg van deze affaire zijn drie van de vijf leden van de raad van toezicht van het Stedelijk Museum per direct opgestapt. Het zijn Rita Kersting, Madeleine de Cock Buning en Jos van Rooijen. Ik heb hun pagina op wikipedia maar even persoonlijk opgeschoond.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten