Internetbullebakken

De anonimiteit van het internet haalt het slechtste in mensen naar boven. In Engelstalige landen noemen ze dit fenomeen cyberbullying, cyberharassment of online bullying. Onderzoek heeft uitgewezen dat het probleem zich voornamelijk onder pubers voordoet, want die hebben op die leeftijd nog geen goed idee welke negatieve effecten op lange termijn dat online bullebakken heeft[1]. Vaak hebben ze later spijt van dat ze hun slachtoffers zo erg en zo lang gepest hebben.
Een andere versie is het 'trollen', het plaatsen van vervelende opmerkingen in een forum of op sociale media met het enige doel om mensen te verleiden om te reageren. Zo slaan ze een valide discussie dood en hebben daar kennelijk veel plezier aan.

Weer een andere variant staat bekend als online stalken. Een voorbeeld: volwassen mannen en vrouwen verdedigen een kwetsbare medemens en vallen op sociale media hun tegenstanders met veel venijn aan. Al snel ontstaan twee kampen die elkaar met alle mogelijke middelen bestrijden. Intussen vergeten beide kampen het belang van de persoon die ze pogen te beschermen of te bestrijden.

Waarom stoppen die mensen niet met hun zinloze strijd, zo kun je je afvragen. In die mensen zit vaak nog een kinderlijke, soms zelfs beschadigde geest verborgen[2]. Die kunnen niet, zoals normale volwassen zouden doen, een stapje terug doen en de situatie rustig overdenken. De conclusie zou dan uiteindelijk moeten zijn: dit is niet mijn strijd en ik stap met opgeheven hoofd uit het strijdperk.

Het slachtoffer heeft intussen alle tegenstanders allang geblokkeerd op sociale media. Toch raakt dat slachtoffer onbedoeld en ongemerkt steeds meer in een isolement. Anderen nemen de plaats van de weldenkende medemens in en het stalken gaat gewoon door.

Want dat is wat er gebeurt: jij denkt het slachtoffer te helpen door de tegenstanders de maat te nemen. Wat je echter uit het oog verliest is dat het slachtoffer van jouw stalkgedrag nog verder in de problemen raakt. Wat denk je dat de werkgever vindt van al die goedbedoelde tweets waarin hij of zij is genoemd? Die wordt daar doodziek van, zo kan ik je vertellen. Je verlaagt de onbedoeld kansen op een succesvolle herintreding en verhoogt die van een ontslag.
De vraag is dus: waarom stop je niet? Gaat het om haar of gaat het om jou?

Ik voorspel dat ook deze column zal niet zorgen voor enige zelfreflectie bij deze internetbullebakken.

[1] Hinduja, Patchin: Cyberbullying: An Exploratory Analysis of Factors Related to Offending and Victimization in Deviant Behaviour – 2008
[2] Kowalsi, Limber: Psychological, physical, and academic correlates of cyberbullying and traditional bullying in Journal of Adolescent Health – 2013

Geen opmerkingen:

Een reactie posten