Bullebakken in het leger: De generaal

In sommige beroepsgroepen heerst een machocultuur. Dat gedrag is soms handig omdat het zorgt dat mensen op elkaar vertrouwen. Er kan echter een probleem ontstaan als vrouwen zich ook geschikt achten om diezelfde beroepen uit te oefenen.
Nee, ik heb het niet over discrimineren, maar over vrouwen met een tere ziel en lange tenen, die van twee walletjes willen eten. Wél tot de groep willen behoren, maar niet aan de groepscultuur mee willen doen. Als er dan flauwe grapjes met je worden uitgehaald, dan ren je snel naar je chef en vertel je met tranen in de ogen hoe erg het allemaal is.

In het leger wordt volop gebullebakt, ontgroend en afgeknepen. Op grote schaal vindt machtsmisbruik plaats. De vakbond noemt deze kwalijke zaken eufemistisch 'inwijdingsrituelen'. Zie hier. Onder druk van de politiek moet de legerleiding zich eindelijk uitspreken over deze praktijken.

Jarenlang heeft de legerleiding bewust weggekeken, omdat men waarschijnlijk dacht dat het bullebakken, de ontgroeningen en andere pesterijen een doel had: het versterkte het groepsgevoel.

Bij de Amsterdamse brandweer heerst, volgens de berichten, ook een machocultuur en ook daar wordt 'het groepsgevoel' op dezelfde wijze versterkt als in het leger.

Nadat politiechef Leen Schaap ook bij de Amsterdamse brandweer volledig mislukte, vond de net aangereden burgemeester Femke Halsema het raadzaam om een big gun te introduceren om het proleem op te lossen. Dat werd oud-generaal Peter van Uhm (1955), die tegenwoordig zijn pensioen aanvult in het lucratieve lezingencircuit.
Gedurende zijn hele carriére heeft Van Uhm nooit iets gedaan aan het nu zo verfoeide bullebakken in het leger. Hij vond dat “In de krijgsmacht is het letterlijk van levensbelang om blindelings op elkaar te kunnen vertrouwen.” Ja, dat klopt, heer Van Uhm en dat geldt ook bij de Amsterdamse brandweer.

En waardoor gaan mensen elkaar ook al weer blindelings vertrouwen? Juist.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten