[Recensie] 'Schiphol: Een visie op de toekomst' door Guus Berkhout

Schiphol is al jaren een hoofdpijndossier voor bewindslieden. Groeiende welvaart zorgde voor steeds meer vliegbewegingen, maar diezelfde vliegbewegingen zorgden ook voor steeds meer geluidshinder.
Hoeveel geluidshinder bestaat er eigenlijk voor de onder de stijgende en landende vliegtuigen? Niemand die het weet, want de opeenvolgende ministers wilden geen objectieve meetgegevens, maar vertrouwden op modellen. Die modellen konden namelijk gevoed worden met vaak onjuiste gegevens om Schiphol maar naar hartelust te laten groeien. Schiphol moet namelijk zo veel mogelijk winst maken omdat het rijk en de gemeente Amsterdam graag de miljoenen aan dividend willen blijven ontvangen.

Meten is weten, zo is het adagium van professor Guus Berkhout gerenommeerd wetenschapper. Toen hij in 2000 werd verzocht plaats te namen in de naar hem genoemde commissie om minister Netelenbos te adviseren dacht hij dat ze zou aanvaarden dat het bestaande beleid rampzalig zou uitpakken voor de bewoners in de Randstad die steeds meer hinder ervoeren. Het duurde echter niet lang voordat hem duidelijk werd dat de minister geen enkel belang had bij een 'onafhankelijk' onderzoek. Zij wilde dat de commissie Berkhof conclusies zou trekken die haar welgevallen waren.

Teleurgesteld stopte de commissie al in 2002 met haar werkzaamheden en nu, jaren later, is Schiphol nog steeds een probleem. Het had niet zo hoeven zijn, betoogt Berkhout in zijn essay 'Schiphol: een visie op de toekomst'. Maak Schiphol ook een knooppunt voor korte internationale snelle treinverbindingen (scheelt 50,000 vliegbewegingen), belast (eindelijk) de brandstof en de tickets, maak het de prijsvechters wat lastiger en begin eens écht na te denken over een Schiphol in Zee.

Nee, Guus Berkhout is niet gefrustreerd, maar nog steeds zeer betrokken bij de slachtoffers op de grond wier klachten niet worden gehoord.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten