Bullebak Leen Schaap moet vertrekken

Het was als een treinramp die te ver van tevoren zag aankomen: de omstreden brandweercommandant Leen Schaap moet vertrekken. Dat heeft burgemeester Femke Halsema besloten. De onherstelbare vertrouwensbreuk tussen Schaap en de uitrukdienst ligt ten grondslag aan het vertrek.
Schaap werd in 2016 aangesteld bij de Amsterdamse brandweer. Hij kwam over van de politie en kreeg van toenmalig burgemeester Van der Laan de opdracht om te zorgen voor een cultuurverandering binnen het korps.

Die cultuur, die hij regelmatig werd omschreef als verrot, resulteerde in een lange lijst aan grensoverschrijdende incidenten. Het harde leiderschap van Schaap, dat vooral gericht was op het sanctioneren, zorgde voor een vertrouwensbreuk tussen de korpsleiding en de uitrukdienst.

Het lastige van Leen Schaap was zijn dubbele moraal: de werkvloer werd keihard aangepakt, terwijl bleek dat hijzelf ook niet 'schoon' bleek. Bovendien werd een 'sanctie' van een begin dit jaar de vertrokken plaatsvervangend commandant onder de pet gehouden.

De afbeelding toont aan dat Leen Schaap in de twee jaar dat hij de Amsterdamse brandweer leidde een trieste oude man is geworden.

Mieke Zagt promoot Israelische wijn

Toen de Hema in haar wekelijkse folder een aanbieding presenteerde voor Israelische wijnen, buitelden de antisemitische* medelanders weer over elkaar heen om die 'schanddaad' te veroordelen.

Mieke Zagt, actief BDS-supporter, plaatste op haar Twitter en Facebook een bericht waarin Hema fijntjes op haar realiteit werd gewezen.
Het gevolg van deze publiekelijke oproep was echter niet de gehoopte buiging van de Hema, maar een stormloop van mensen die het het gedram van linkse activisten meer dan zat waren. Gideon van der Sluis retweette het bericht met de hastag #TipvanMieke en het bericht werd zelfs een tijdje trending op Twitter. Het werd opgepikt door normaal denkende Nederlanders met een voor Mieke Zagt onverwacht gevolg: de Israelische wijn bleek binnen de kortste keren uitverkocht.
Zelfs de gezaghebbende The Jeruzalem Post kon enig redactioneel gegniffeld niet onderdrukken en schreef er een uitgebreid artikel over.

Omdat Zagt niet goed heeft opgelet op school bleek uiteraard ook deze keer dat ze haar bericht weer niet had voorzien van de juiste feiten.

'In reality', zo meldde The Jeruzalem Post, 'the Efrat Winery is one of Israel’s oldest and located in Tsor’a, a town that is located within Israel’s 1949 armistice line. Despite its name, the wine is not from disputed territory'.

Uiteraard vond Mieke Zagt dat mensen haar bespottelijk maakten. Ze mist kennelijk dat kleine beetje zelfinzicht dat zou resulteren in het besef dat een reactie altijd een tegenreactie oplevert. Weer niet opgelet op school.

* Mag ik deze mensen als antisemitisch beoordelen? Jawel, want waar is de vergelijkbare verontwaardiging voor de bezetting van de Spaanse Sahara door Marokko of de Turkse bezetting van Noord-Cyprus? Het is dus verwerpelijke selectieve verontwaardiging en dus antisemitisme.

GroenLinks steunt boycot Israel. Of toch niet?

Op 16 februari 2019 nam het GroenLinks-congres een pro-BDS-motie aan. Voor degenen die het nog niet wisten: BDS is een afkorting van Boycott, Divestment, Sanctions. De bedoeling daarvan i om Israel economisch op de knieën te krijgen (lees: vernietigen) om op die manier de zielige Palestijnen te steunen. De BDS-beweging trekt voornamelijk zwakzinnigen aan zoals Simon Vrouwe, José van Leeuwen en Robert-Willem van Norren. Dat GroenLinks zich met dat soort mensen inlaat zegt mijns inziens genoeg over het niveau van die partij.
De tekst van de motie over de BDS-beweging die het GroenLinks-partijcongres op 16 februari 2019 aannam loog er niet om: boycot, desinvestering en sancties zijn ‘een geoorloofd middel om de Palestijnen te helpen in hun strijd voor rechtvaardigheid’. Je vraagt je natuurlijk direct af wat 'rechtvaardigheid' in dit geval is. Is het 'rechtvaardig' om lukraak raketten op Israelische burgers af te vuren? Is zelfs de Palestijnse onderdrukking door de terroristen van Hamas 'rechtvaardig'?

Een storm van protest vanuit Joods Nederland stak op. NIW-columnist Hans Knoop constateerde dat GroenLinks 'bruiner' was geworden. Schrijver Leon de Winter ging een stap verder door de partij in De Telegraaf te vergelijken met de NSB: “’Koopt niet bij Joden’ is nu kennelijk een aanvaardbare opvatting”.
Met verkiezingen in aantocht moest dus aan schadebeperking worden gedaan. Bram van Ojik, verantwoordelijk voor de buitenlandportefeuille GroenLinks probeerde het warrig met “De motie staat los van de doelen van BDS, die ondersteunt GroenLinks niet. We zijn wel voor het gebruik van economische druk als pressiemiddel in landen waar de rechtsstaat in het geding is en mensenrechten worden geschonden.” Wat dus wel verdacht veel leek op het steunen van BDS.

Het was bovendien interessante interpretatie van de motie, gezien de begeleidende tekst en de identiteit van de indiener, de felle anti-Israëlactivist Karel van Broekhoven.

Wat Van Oyen hier doet is gewoon huichelen. De critici hebben gelijk: GroenLinks is BruinLinks geworden. Ze zullen er stiekem trots op zijn.

Actievoerder Oostvaardersplassen opnieuw veroordeeld

Ik snap het wel: je ziet beelden van zielige dieren in de Oostvaardersplassen en je gelooft dat jij er wat aan moet doen. Het probleem is echter dat alle dieren zich in dat gebied ongebreideld kunnen voortplanten omdat er geen predators zijn en op een gegeven moment is er – zeker in de wintermaanden – geen voedsel genoeg meer om die te grote kuddes van voedsel te voorzien. Stiekem een paar balen hooi over de hekken gooien geeft je even een goed gevoel, al hoor je te beseffen dat dat beetje hooi nooit genoeg zal zijn om al die dieren de winter door te helpen. Het is te weinig om van te leven, maar teveel om dood te gaan. Als je eerlijk bent verleng je slechts het lijden en is het uitstel van executie.
Wat overblijft is een gevoel van frustratie, want je bent uiteraard tegen afschieten van die zielige dieren, maar zelf kun je ook geen enkele oplossing van het probleem van overbevolking aandragen. Die frustratie zoekt een uitweg en omdat je slecht opgevoed bent ga je eerst maar iets vernielen en vervolgens de ambtenaren van Staatsbosbeheer op Facebook maar vergelijken met kampbeulen of de Nazi-arts Josef Mengele.

Maar, zoals altijd, blijkt dat het recht van meningsuiting ook zijn grenzen heeft. Daarom stond Bas Metzemaekers op 18 februari 2019 al voor de tweede keer voor de rechter. Hij is namelijk behoorlijk hardleers. Hij kreeg van de rechter een werkstraf van twintig uur voor het aantasten van de eer en goede naam van de directeur van Staatsbosbeheer.

De officier van justitie had een werkstraf van 32 uur geëist. Misschien dat een tweede werkstraf wat helpt, want aan werken heeft Bas Metzemaekers een broertje dood.

Op zijn Facebook-pagina wordt hij gevolgd en aangespoord door een paar duizend hersenloze dwaallichten. Het niveau van de reacties is stuitend. Ik kon me niet voorstellen dat er in ons land zoveel domheid en onbeschaafdheid kan bestaan.
Zijn profielfoto toont Bas Metzemaekers in een karakteristieke pose: als jager. Wie snapt het schizofrene in deze foto en in zijn aanhangers?

Adriana Bus schond wetenschappelijke integriteit

Hoogleraar orthopedagogiek Adriana Bus heeft de wetenschappelijke integriteit geschonden door naamsvermeldingen te manipuleren bij subsidieaanvragen en wetenschappelijke publicaties.
Bus kwam anderhalf jaar geleden in opspraak (zie hier) na onderzoek naar het werkklimaat bij het Leidse Instituut voor Pedagogische Wetenschappen. Bus en haar collega-hoogleraren Marinus van IJzendoorn en Marian Bakermans-Kranenburg zaaiden jarenlang angst onder medewerkers en promovendi. Interim-directeur Fischer verzamelde 53 klachten over Bus, waarvan twaalf over mogelijke schendingen van wetenschappelijke integriteit.

De interne commissie Commissie Wetenschappelijke Integriteit (CWI) onderzocht de twaalf beschuldigingen op basis van documenten, gesprekken met medewerkers en twee hoorzittingen met Bus. In haar advies aan het Leidse bestuur concludeert de CWI dat Bus heeft gezondigd tegen de gedragscode wetenschappelijke integriteit door ten onrechte auteursnamen wel of juist niet te vermelden op subsidieaanvragen, om de kans op het binnenslepen van onderzoeksgeld te vergroten.

Ook het 'beleid' van Bus bij auteursvermeldingen bij publicaties en symposiumbijdragen werd tegen het licht gehouden. Ook hier bleken auteurs onterecht te worden opgevoerd dan wel afgevoerd. Volgens de CWI had dat in dit geval niet met berekening te maken, maar met het "verdeel- en heersbeleid" in de autoritair geleide onderzoeksgroep van Bus.

Bus was sinds haar emeritaat in Leiden in 2016 nog als gasthoogleraar verbonden aan de Vrije Universiteit. Een woordvoerder van de VU meldt dat de VU deze samenwerking eind vorig jaar heeft beëindigd, vermoedelijk als gevolg van de resultaen van dit onderzoek. Al wilde hij dat niet toegeven.

Uiteraard ziet Adriana Bus het allemaal anders.

Rebekka Timmer struikelt over 'racistisch’ butlerbord

Het bord van een zwarte butler voor lunchroom 'De Koffiebranderij' in Hilversum zorgt plotseling voor boze reacties van anti-Zwarte Pietactivisten, simpelweg verwarde geesten zijn met veel teveel vrije tijd. Hun acties hebben echter een averechts effect: de zaak wordt overspoeld met steunverklaringen. De eigenaar ontving zelfs bloemen.
Daan van Linschoten, mede-eigenaar 'De Koffiebranderij', overweegt aangifte te doen tegen Rebekka Timmer (1999) en/of de activisten van Kick Out Zwarte Piet (KOZP). Van Linschoten werd op internet belasterd nadat hij Rebekka Timmer en een andere activiste had gevraagd zijn zaak te verlaten. Het tweetal beschuldigde Van Linschoten van racisme.

Timmer en een ander warhoofd kwamen 'De Koffiebranderij' binnen. Zij maakten zich druk om een butlerpop die buiten de lunchroom staat. Die zou getuigen van racisme. Binnen vonden Timmer en haar gezellin de sinterklaasversiering ook racistisch. Volgens Daan van Linschoten wilde Timmer dat de versieringen werden weggehaald en ook de butlerpop zou moeten worden verwijderd.

"Het is een mening en die mag ze hebben", zegt Daan van Linschoten. "Alleen heb ik een andere mening. En ik laat me niet door iemand anders vertellen hoe ik mijn lunchroom inricht. Ik vind het ook onfatsoenlijk dat iemand binnenkomt en overal stickers op wil gaan plakken waarop staat: ’Zwarte Piet is racisme’. Dus ik heb haar gezegd dat ze de verkeerde deur is binnengegaan en gevraagd of ze het pand wilde verlaten."
[Rebekka Timmer]
Na haar bezoek aan 'De Koffiebranderij' plaatste Timmer op Facebook een recensie: 'Racistische karikaturen staan bij de Lunchroom voor de deur en de hele zaak hangt er vol mee. Walgelijk. Als je er wat van zegt kun je een grote mond krijgen. Ik kom er niet meer'.

Gevolg was dat soortgenoten - of in elk geval anti-zwartepietactivisten - begonnen met trollen: internetbullebakken. De Facebookpagina van 'De Koffiebranderij' liep vol met negatieve recensies. "Allemaal van anonieme mensen die hier nog nooit zijn geweest", aldus Daan van Linschoten. Eén van de reviews luidde: 'Hele complex heeft een dierenplaag, muizen en kakkerlakken in de keuken. Niet eten hier!' Was getekend: ene Daisy Plainview, duidelijk een nickname.

Rebekka Timmer wast haar handen lafjes in onschuld en zegt: "Ik heb niemand gevraagd zulke dingen te doen en weet zelfs niet dat het is gebeurd. Als het echt zo is, keur ik dat niet goed. Ik sta wel achter mijn eigen review." Van Linschoten: "Ik wil excuses van Rebekka Timmer of ik ga aangifte doen. Ik laat mijn zaak niet naar de haaien gaan door dit soort mensen."

Rebekka Timmer maakte deel uit van de fractie van de SP in Hilversum. Ze was uiteraard ook betrokken bij de anti-zwarte pietenactie in Hilversum. Namens KOZP hanteerde ze de megafoon. Ze bevestigt dat ze vrijdag in de lunchroom is geweest en de eigenaar heeft gewezen op 'racistische uitingen' buiten en in de zaak.

Een paar dagen later is Rebekka Timmer door de SP geloosd. Er was geen enkele druk om te vertrekken jokt Timmer. Ze wil zich aansluiten bij BIJ1, het clubje van Sylvana Simons. Ze zal zich er heel erg thuis gaan voelen, zo schat ik.
[Update 24 februari 2019] Het kon niet uitblijven: Rebecca Timmer heeft Palestina en daarmee het rabiate anti-semitisme omarmd. 

For your own sanity: The comments are closed.

De Krankzinnigenwet van 1884

Vroeger, zo mijmeren we soms, was alles beter. Uiteraard weten we in ons hart wel beter, want vroeger had ons land geen sociaal vangnet en kon een gezin al snel tot bittere armoede vervallen. Maar sommige zaken waren inderdaad beter geregeld. Een goed voorbeeld is de Krankzinnigenwet van 1884.
[Groot Lankum - Franeker]
Als je vroeger ernstige dwaalgedachten vertoonde, zoals geloven dat zwarte piet racistisch was of dat Jasper Steringa niet de moordenaar van Marianne Vaatstra is geweest, dan probeerden je vrienden en familie je eerst met zachte hand tot inkeer te brengen.

Lukte dat niet dan werd de politie ingeschakeld. De opgetrommelde dienders hoorden het geraaskal van de persoon patiënt even rustig aan en besloten daarna dat deze een gevaar voor zichzelf of voor zijn omgeving was geworden. Op het bureau werd snel een formulier ingevuld en werd een bezoek gebracht aan de burgemeester. Deze zette, na enkele belangstellende vragen, met zijn dure vulpen een handtekening onder het formulier.

De patiënt werd dan door de politie naar een psychiatrisch ziekenhuis overgebracht, waar hij in ieder geval twee weken door zijn behandelend psychiater werd geobserveerd. Tevens werden de medicijnen ingeregeld, zodat de dwaalgedachten de patiënt (en zijn omgeving) niet meer zouden kwellen. Vervolgens besliste de rechtbank op grond van de medische verklaring van de psychiater of de patiënt voldoende was opgeknapt. Zo niet, dan werd deze in ieder geval een half jaar opgenomen in een lommerrijke omgeving, veelal gesitueerd naar een rivier, kanaal of spoorweg om een mogelijke zelfmoord te vergemakkelijken.

Niet meer van deze tijd, zo vonden weekgeworden politici en in 1994 werd de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet Bopz) van kracht. Deze wetgeving gaf de ernstig verwarde patiënt veel meer invloed en rechten. Iemand die kennelijk dwaalgedachten heeft, kon maximaal drie weken ter observatie worden opgenomen en kreeg invloed op zijn eigen behandeling. Dat is alsof je een alcoholist opsluit in een slijterij.

Als je vroeger uit zou spreken dat zwarte piet racistisch was of dat Jasper Steringa niet de moordenaar van Marianne Vaatstra is geweest dan werd er snel de zo noodzakelijke psychische hulp geboden. Tegenwoordig zorgt de sociale media dat gelijkgestemden (of gelijkgestoorden) elkaar zoeken en vinden. Ze versterken elkaars dwanggedachten. De rem is weg.

Vroeger. Vroeger was de psychische zorg in ieder geval een stuk beter geregeld.

Zwarte Piet

Al een paar jaar wordt een onschuldig kinderfeest verpest door mensen die kennelijk behoorlijk verward zijn. Een klein, maar zeer vocaal groepje uit de Randstad, die voor het grootste deel als 'kunstenaar' of kraker door ons allemaal gesponsord wordt, denkt de waarheid in pacht te hebben. De waarheid. Wat is eigenlijk de waarheid?
Sinterklaas in natuurlijk de bisschop van Myra. De man stond bekend om zijn goede daden en werd uiteindelijk zo heilig geacht dat zijn gebeente werd 'gekocht' en overgebracht naar het Italiaanse Bari. Daar rusten ze nog steeds.

Zwarte piet maakt pas zo'n 200 jaar deel uit van de folklore rond Sint Nicolaas. Rond 1850 krijgt Sint Nicolaas voor het eerst een zwarte hulp. De positie veranderde in de loop van de jaren van hulp tot gewaardeerde medewerker. De figuur transformeerde van een neger tot een Noord-Afrikaan, die gekleed was als een Moorse page. Dan was hij dus een ridder in opleiding. Tegenwoordig hoort hij daarom ook niet meer zwart te zijn, maar 'lichtgetint', zoals we zo vaak in de media lezen als we het over Noord-Afrikanen hebben.

Zwarte piet is dus geen uitgebuit hulpje, maar een edelman in spé met Noord-Afrikaans bloed in zijn aderen. Hij kwam dus uit Barbarije, het gebied wat nu zo'n beetje Marokko, Algerije, Tunesië en Libië omvat

Wel discutabel is de manier waarop die Barbarijse edelen hun fortuin hadden verdiend. Dat was namelijk door zeeroverij en slavernij. Uiteraard is de Nederlandse geschiedenis ook niet bepaald brandschoon als het om slavernij gaat, maar geschat wordt dat de 'zwarte pieten' uit Barbarije wel anderhalf miljoen blanken hebben gekidnapt en als slaaf hebben verkocht. Dat alles gebeurde op hetzelfde moment als de slavenhandel van West-Afrika naar het Amerikaanse continent.
Goed, dat spijt ons. Hadden we toen misschien anders moeten doen, maar om ons daar nu nog mee om de oren te slaan is wat overdreven. Dan heb je, zie hierboven, behoorlijk wat boter op je hoofd.

Zoals hierboven al gebleken is, is het feest van Sinterklaas in het verleden voortdurend aan verandering onderhevig geweest. Niemand zal het een ramp vinden als zwarte piet vanaf nu 'lichtgetint' geschminkt wordt. Dat was gewoon vanzelf gegaan, ook zonder activisten. Waarom dan toch dat kinderfeest verpesten? Het gaat hun helemaal niet om zwarte piet of het verpesten van een leuke dag. Het gaat om henzelf.

Een getroebleerde geest zoekt koortsachtig naar erkenning. Het zou best kunnen dat er hier en daar wat echte psychische problemen schuil gaan achter die koortsige ogen van de fanaat: een antisociale persoonlijkheidsstoornis of een narcistische stoornis. Maar zonder enige twijfel leiden al deze mensen aan een collectief minderwaardigheidscomplex.

Overigens was Sinterklaas vroeger vaak ook zwart.

Bullebakken in het leger: het vernietigende rapport

De sociale veiligheid bij Defensie is niet op orde. Defensie doet te weinig met de meldingen over pesten, discriminatie en grensoverschrijdend gedrag. Dat blijkt uit een rapport van een commissie die hier onderzoek naar deed.
De misstanden ontstaan door de defensiecultuur en de inrichting van de organisatie. Bij Defensie heerst er onderling een grote loyaliteit en sterke groepsbinding. Er is de neiging om leden van de groep te beschermen, ook bij negatief gedrag, concludeert de Commissie Giebels.

Het meldingssysteem is volgens de commissie niet op orde. Er zijn teveel verschillende loketten en onderzoeken duren veel te lang. Leidinggevenden hebben ook een te gebrekkige rol in het oppakken van klachten.

Pijnlijke conclusie van de Commissie is dat je het beter niet kunt melden: "Melders ondervinden vaak nadeel van het doen van een melding", schrijft de commissie onder leiding van Ellen Giebels. "Niet melden is simpelweg de meest verstandige keuze."

De commissie is ingesteld naar aanleiding van de meldingen van misstanden bij de kazerne in Schaarsbergen. Daar werden mannen mishandeld en verkracht. Dit onderzoek gaat over de hele Defensie-organisatie. In een tussenrapport in maart had de commissie al forse kritiek over hoe Defensie was ingegaan naar de incidenten op de kazerne in Schaarsbergen.

Staatssecretaris Barbara Visser is eindelijk wakker geworden en belooft beterschap. "Dit is niet goed", zegt ze in een reactie. "Hier willen we van leren." Ze wil onder meer het meldsysteem verbeteren en er moet een laagdrempelig en onafhankelijk meldpunt komen.

Vanuit de oppositie klinkt flinke kritiek. GroenLinks-Tweede Kamerlid Isabelle Diks: "Er moet een einde komen aan de wegmoffelcultuur bij defensie. Militairen moeten veilig misstanden kunnen melden. Wat GroenLinks betreft wordt het meldpunt daarom voorlopig extern georganiseerd. We willen daarnaast dat de nieuwe veiligheidswaakhond ook direct aan de Kamer gaat rapporteren."

Robert-Willem van Norren: Een kakkerlak met uitkering

Soms vraag je je af hoe onpeilbaar diep de irrationele haat kan zijn van mensen zonder verstand maar met met een grote mond. Je wordt altijd weer verrast en nooit teleurgesteld.

Robert-Willem van Norren is zo'n man. Volledig mislukt in zijn leven en nooit iets bereikt. Van Norren verplaatst zich in een scootmobiel die hij soms zelfs als wapen gebruikt om tegenstanders uit de weg (of omver) te duwen.
Robert-Willem van Norren maakt enkele dagen per week doelgericht en doelbewust misbruik van de vrijheid van meningsuiting. Hij roept op de Dam van Amsterdam, vaak pal naast het Nationaal Monument en met de vlag van terreurorganisatie Fatah aan zijn scootmobiel (merk Afikim, geproduceerd in Israel) bevestigd, direct en indirect op tot de vernietiging van Israël.

Een vurige supporter van de terreurorganisatie Hamas naast een monument dat de slachtoffers van de terreurorganisatie der Nationalsozialismus herdenkt. De gotspe.

Van Norren vond het allemaal nog niet genoeg effect hebben en in zijn duistere, gemankeerde brein ontkiemde een plan: hij besloot de Israelische vlag te bewerken en de Davidster te vervangen door een kakkerlak. Trots reed hij in zijn scootmobiel met zijn nieuwe speeltje over de Dam.

Intussen is Burgemeester Femke Halsema per mail op de hoogte gesteld van deze perfide actie en zij zal ongetwijfeld de politie laten optreden tegen deze perfide vorm van haatzaaien.

Palestina-activist Robert-Willem van Norren lijkt weg te komen met uitingen die door menigeen als antisemitisch worden gezien. Van Norren moest zich voor de rechter verantwoorden omdat hij op de Dam stond met een poster van een Israëlische vlag met daarop een hakenkruis plus een Israëlische vlag waarin de davidsster was vervangen door een kakkerlak. Volgens de rechtbankstukken verklaarde Van Norren dat hij de vlaggen niet meer zou gebruiken. “Binnen mijn actiegroep vindt een aantal mensen die de oorlog hebben meegemaakt dat die afbeelding niet kies is,” zei hij over het hakenkruis. Wat hijzelf van het gebruiken van het nazisymbool denkt, is niet terug te lezen.

Er werd, vreemd genoeg, besloten niet over te gaan tot vervolging. "Er zijn op dit moment geen aanwijzingen dat de beklaagde toch in herhaling zal vervallen,” aldus het Hof. Vervolging zou daarom ‘onvoldoende toegevoegde waarde hebben’.

Zucht. Institutioneel antisemitisme, smaad, verstoring van de openbare orde en meer strafbare feiten. Ik zou daar niet mee wegkomen.

Het verwarde brein van Caroly van Oostende

Volgens haar gegevens op LinkedIn is Caroly van Oostende (1961) docent Nederlands en doet ze al meer dan zeven jaar 'doctoral research in medieval satire and holy fools in Russian culture' aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Ze is duidelijk een laatbloeier (of de spreekwoordelijke eeuwige student).
Om te weten wat haar studie behelst is het wellicht interessant om een artikel van haar hand te lezen dat verscheen in het Tijdschrift voor Slavische Literatuur: Pierre Bezoechov als ‘gestileerde heilige dwaas’ in Oorlog en vrede van L.N. Tolstoj. Zie hier.

Niet écht wereldschokkend, niet écht een doorwrocht artikel, maar goed genoeg voor publicatie. So far, so good.

Het probleem van Caroly van Ostende is echter dat zij haar onderwerp kennelijk niet zonder reden heeft gekozen. De werking van het brein van Caroly van Ostende lijkt op die van haar onderwerp: een holy fool.

Caroly van Ostende gelooft namelijk heilig in diverse complottherorien. Zo trof een journalist van het Algemeen Dagblad haar aan op een schimmig congres over de 'echte' oorzaken en gevolgen van de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001 of wel op 9/11. Nu is die terroristische aanslag uit den treure onderzocht, maar mensen als Caroly van Ostende weten het zeker: ".. iedereen die zich in nine eleven verdiept weet: hier klopt iets niet." Hoe het komt dat Caroly van Ostende het allemaal zo zeker weet blijft een raadsel.
Caroly van Ostende is bovendien een fenvent verdediger van 's lands beruchtste complotdenker, de welhaast paranoïde ex-journalist Micha Kat, een man die onder druk van vele rechtszaken (wegens bedreiging, smaad, vernieling, etc) naar Ierland is gevlucht. Hij leeft daar in een zelfgekozen isolement in een jeugdherberg en beschuldigt al zijn tegenstanders voortdurend van pedofilie. Kennelijk projecteert hij zijn eigen diep weggestopte gevoelens op anderen. Zo'n gestoorde man wordt dus onvoorwaardelijk door Caroly van Ostende gesteund.

Je kind zal maar les in Nederlandse taal van zo iemand krijgen.

Jeremy Corbyn: Communist, Spion en Antisemiet

We mopperen hier in Nederland wel eens over de kwaliteit van onze politici. Zonder enige twijfel valt op die beroepsgroep behoorlijk wat aan te merken, maar veel vaker projecteren sommige mensen hun eigen onvermogen op 'Rutte'.

Nee, dan het land aan de overkant van de Noordzee. Premier David Cameron van de Conservatieven vond het een goed idee om de mensen voor de keus te stellen. Remain or Leave. Hij verloor en stapte op. Nu mag premier May de zooi opruimen. Het Verenigd Koninkrijk is compleet verscheurd.

Net als 'Rutte' is 'May' nu de gebeten hond. Je zou verwachten de de kiezer zich massaal zou gaan afkeren van de Conservatieven en Labour gaan omarmen. Dat gebeurt niet en dat heeft een duidelijke reden: Jeremy Corbyn.

Het blijkt namelijk dat de eens zo machtige Britse versie van de Partij van de Arbeid is verworden tot een extremistische partij die is overgenomen door uiterst links. Iedere (stiekeme) communist en (stiekeme) antisemiet vindt er tegenwoordig 'lotgenoten'. Ze voelen zich er zo veilig en zo thuis dat steeds meer leden hun gevoelens op sociale media durven te uiten. Hun leider, Jeremy Corbyn, grijpt niet of slechts halfslachtig in. Zelf vergeleek hij Israël met Nazi-Duitsland.
De reden is dat Jeremy Corbyn een Communist van de oude stempel is, zo eentje die het verschrikkelijk vond dat het gedachtegoed van Lenin en Stalin naar de vuilnisbelt der geschiedenis werd verwezen. Hij was zo overtuigd van de Communistische eindoverwinning dat hij tijdens de Koude Oorlog contact heeft gehad met een Tsjechoslowaakse spion, Ján Sarkocy. Dat is hoogverraad, maar Jeremy Corbyn ontkende.
Het lijkt er op dat zelfs zijn verkiezingscampagne (deels) werd gefinancieerd door Hamas. Ook werd er in 2018 een foto gepubliceerd waarop Jeremy Corby trots met een krans in zijn handen stond om, jawel, de Palestijnse terroristen te eren die tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München een aantal volstrekt onschuldige Israëlische sporters vermoordden. Dat is verwerpelijk, maar Jeremy Corbyn ontkende.

Labour is zo verdeeld en zwak dat niemand in die partij de ruggengraat heeft om Jeremy Corbyn te wacht aan te zeggen. Net als de Nederlandse Partij van de Arbeid is de Britse tegenhanger Labour een splinterpartij geworden. Socialisme is niet meer relevant. Niemand doet er meer moeite voor.

Ik hoop dat William Shakespeare gelijk had toen hij zei in zijn 'Julius Ceasar': Cowards die many times before their deaths.

Bullebakken in het leger: De generaal

In sommige beroepsgroepen heerst een machocultuur. Dat gedrag is soms handig omdat het zorgt dat mensen op elkaar vertrouwen. Er kan echter een probleem ontstaan als vrouwen zich ook geschikt achten om diezelfde beroepen uit te oefenen.
Nee, ik heb het niet over discrimineren, maar over vrouwen met een tere ziel en lange tenen, die van twee walletjes willen eten. Wél tot de groep willen behoren, maar niet aan de groepscultuur mee willen doen. Als er dan flauwe grapjes met je worden uitgehaald, dan ren je snel naar je chef en vertel je met tranen in de ogen hoe erg het allemaal is.

In het leger wordt volop gebullebakt, ontgroend en afgeknepen. Op grote schaal vindt machtsmisbruik plaats. De vakbond noemt deze kwalijke zaken eufemistisch 'inwijdingsrituelen'. Zie hier. Onder druk van de politiek moet de legerleiding zich eindelijk uitspreken over deze praktijken.

Jarenlang heeft de legerleiding bewust weggekeken, omdat men waarschijnlijk dacht dat het bullebakken, de ontgroeningen en andere pesterijen een doel had: het versterkte het groepsgevoel.

Bij de Amsterdamse brandweer heerst, volgens de berichten, ook een machocultuur en ook daar wordt 'het groepsgevoel' op dezelfde wijze versterkt als in het leger.

Nadat politiechef Leen Schaap ook bij de Amsterdamse brandweer volledig mislukte, vond de net aangereden burgemeester Femke Halsema het raadzaam om een big gun te introduceren om het proleem op te lossen. Dat werd oud-generaal Peter van Uhm (1955), die tegenwoordig zijn pensioen aanvult in het lucratieve lezingencircuit.
Gedurende zijn hele carriére heeft Van Uhm nooit iets gedaan aan het nu zo verfoeide bullebakken in het leger. Hij vond dat “In de krijgsmacht is het letterlijk van levensbelang om blindelings op elkaar te kunnen vertrouwen.” Ja, dat klopt, heer Van Uhm en dat geldt ook bij de Amsterdamse brandweer.

En waardoor gaan mensen elkaar ook al weer blindelings vertrouwen? Juist.

De diepe val van Nurten Albayrak

Nurten Albayrak (1965) heeft slechts een HBO-opleiding 'personeel & arbeid' plus de studie 'sociologie van arbeid en organisatie' aan de Universiteit van Amsterdam gevolgd. Deze twee wazige opleidingen maakten haar uiteraard bijzonder geschikt om in 2004 als algemeen directeur van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) te worden aangesteld. Dat had uiteraard helemaal niets te maken met haar Turkse achtergrond of het feit dat ze een vrouw was.
Albayrak kon echter niet met de status omgaan en in het voorjaar van 2012 was duidelijk dat ze niet meer te handhaven was. Ze gedroeg zich als een bullebak. Albayrak was bovendien in opspraak geraakt vanwege haar gesjoemel met haar dienstauto.

In 2016 werd Albayrak wegens valsheid in geschrifte veroordeeld tot een taakstraf van 140 uur voor valsheid in geschrifte, die later verlaagd werd tot 100 uur. De rechter achtte bewezen dat zij haar secretaresse en chauffeur opdracht had gegeven om fictieve afspraken in haar agenda te zetten om op die manier het privégebruik van haar dienstauto te maskeren.

Ontslag volgde.

De afgelopen jaren voerde Albayrak een serie kansloze rechtszaken tegen haar ontslag. Zo eiste zij onder meer een schadevergoeding van ruim €5 miljoen.

Albayrak heeft sinds 2012 ook vruchteloos geprobeerd om een WW-uitkering te ontvangen. Het UWV weigerde die. Volgens de uitkeringsinstantie had zij haar ontslag aan zichzelf te wijten en had Albayrak dus geen recht op de uitkering.

Albayrak stapte naar de rechter om die WW-uitkering af te dwingen. In een niet-openbaar gemaakt vonnis, wees de Haagse rechtbank haar eisen in 2015 af. Tegen die uitspraak ging de voormalige COA-topvrouw weer in hoger beroep.

De bestuursrechter oordeelde dat het UWV Albayrak terecht een WW-uitkering heeft geweigerd. Het stond immers vast dat Albayrak onjuiste informatie verstrekte over het gebruik van haar privé-auto en gefingeerde afspraken in haar agenda liet zetten.

Volgens de bestuursrechter levert dat 'een zeer ernstige schending op van het vertrouwen' dat het COA in haar mocht stellen. Zij 'bekleedde een publieke functie waarin haar gedrag ten voorbeeld zou moeten strekken.'

Tsja. Hoogmoed komt voor de val. Nurten Albayrak zal nu echt moeten gaan werken voor haar geld, maar welke werkgever zou het aandurven om een veroordeelde sjoemelaar aan te nemen?

VU Amsterdam wil angstcultuur

Eind 2017 bleek dat bij de Universiteit Leiden een angstcultuur heerste. Een drietal hoogleraren bleek een jarenlange geestelijke terreur te hebben uitgeoefend. Uiteindelijk werden Rien van IJzendoorn, zijn vrouw Adriana Bus en Marian Bakermans de deur gewezen. In een perfecte wereld zou dit het einde van carrières betekenen. Welke idioot durft namelijk mensen aan te nemen, waarvan bekend is dat ze de sfeer verpesten en zich als bullebak gaan gedragen. Dat zou toch gelijk staan aan academische zelfmoord?
Welnu, de VU, de 'vrije' universiteit van Amsterdam, heeft de roekeloze stap genomen om Marian Bakermans per 1 juni 2018 aan te stellen als hoogleraar Neurobiologische en omgevings-determinanten van opvoeding en ontwikkeling aan de VU. Ze neemt haar promovendi en een deel van haar onderzoek mee.

Volgens VU-woordvoerder Wessel Agterhof zijn er aan de komst van Bakermans veel intensieve gesprekken binnen de faculteit vooraf gegaan. "Voor mevrouw Bakermans gelden dezelfde regels als die voor iedereen op de VU gelden. We hebben er alle vertrouwen in dat ze zich daar aan houdt."

Bakermans verwacht uiteraard geen problemen. "Bij samenwerken zijn altijd twee partijen betrokken. De samenwerkingen die goed waren en dat ook zijn, koester ik."

Maar wat gebeurt er als de samenwerking onverhoopt niet goed is of wordt. Die koestert ze dus niet. Bakermans geeft al vooraf aan dat er problemen zullen gaan ontstaan als een samenwerking niet goed genoeg is.

Zou men bij de aanstelling nog gedacht hebben aan het spreekwoord:  een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken?

OM verliest zaak geluidsopname van Karin Pril

In 2012 werd agente Karin Pril door haar chef gedwongen een terecht uitgeschreven boete in te trekken. Het betrof namelijk een vriendje van hem. Vanaf dat moment werd haar het werken bij de politie onmogelijk gemaakt. Er werd uiteindelijk een mediationgesprek gevoerd om te kijken of er (nog) een oplossing mogelijk was.
[Karil Pril]
In een caucus (jargon voor: een gedwongen pauze, waarin de mediator met één van de partijen apart wil spreken) verlieten Pril en haar jurist het vertrek en bleven de 'onafhankelijk' mediator Jent Bijlsma, plaatsvervangend districtschef politie Rob Bokdam (inmiddels net als Leen schaap weggepromoveerd naar de Brandweer), en juridisch adviseur politie Ton Haverkamp achter. Mediator Bijlsma adviseerde de politie daarin om via de verzekeraar van Karin af te komen door ze in de psychiatrische hoek te duwen.

Dat zulk gedrag van niet zo heel erg onafhankelijke mediator laakbaar was, is duidelijk. Logisch dat het drietal ontkende toen het verhaal bekend werd, maar het werd pas echt vervelend toen bleek dat er een opname van dat gesprek bestond. Een dus stonden Bijlsma, Bokdam en Haverkamp met 'de broek op de enkels'.

Karin Pril jokte verklaarde dat ze van niets wist en dat ze de opname in een enveloppe op de deurmat had aangetroffen. Zonder begeleidend schrijven.

Je weet hoe dat dan gaat in grote organisaties: er werd aangifte gedaan van het onrechtmatig maken van een audio-opname. En uiteraard werden Karin Pril en haar jurist door het Openbaar Ministerie (OM) vervolgd voor het maken van die opname.

De kwestie betrof de politie, de aangifte werd verricht door de politie, het onderzoek werd gedaan door de politie. Komt het spreekwoord 'een slager die zijn eigen vlees keurt' nu wellicht bij je op? Het OM deed echter geen eigen onderzoek naar de opname en geen onderzoek naar de envelop waar de opname in heeft gezeten.

Het OM redeneerde gemakzuchtig dat, als de andere deelnemers aan het gesprek ontkenden de opname gemaakt te hebben, dan moest agente Karin de opname wel gemaakt hebben. Zo werkt het echter niet in de Nederlandse rechtsspaak, want daar gaat het om direct bewijs en geldt indirect bewijs alleen ter ondersteuning. De rechtbank veegde deze redenering dus terecht van tafel.

Karin Pril deed zelf ook aangifte inzake de audio-opname, maar het OM seponeerde deze aangifte 'omdat niet uitgezocht kon worden wie de opname had gemaakt'. Het is daarom bijzonder is het dat de ze zelf wel vervolgd werd voor diezelfde opname. De juridisch adviseur van Karil Pril werd verweten de audio-opname te hebben doorgestuurd naar de klachtencommissie van de Mediation Federatie Nederland en naar de korpschef Nationale Politie.

Aangezien volgens de rechtbank niet vastgesteld kan worden wie de opname heeft gemaakt, kan ook niet vastgesteld worden of het een geheime opname betreft. Mediator Bijlsma, die te horen is op de opname, eiste meer dan €30,000 aan schadevergoeding. Ook die eis is terecht afgewezen.

Het gevolg van deze onverkwikkelijke affaire is dat nu niet alleen de 'onafhankelijk' mediator Jent Bijlsma, plaatsvervangend districtschef politie Rob Bokdam, en juridisch adviseur politie Ton Haverkamp met de broek op de enkels staan, maar ook het OM. Maar dat is het OM zo langzamerhand wel gewend.

Activiste Lydia de Leeuw mag Israël niet in

Activiste en 'onderzoekster' Lydia de Leeuw (1986) kwam tot de ontdekking dat ze niet welkom was in Israel. Ze werd op het vliegveld tegengehouden en met de eerstvolgende vlucht terug naar Nederland gestuurd. Volgens de Israëlische autoriteiten heeft ze zich schuldig gemaakt aan het "promoten van een boycot van de staat Israël".
Wat sneu voor Lydia, kun je nu denken, dure ticket gekocht om "mensenrechtenorganisaties in door Israël bezet gebied te bezoeken" en dan wordt je door een ambtenaar tegengehouden.

Sip liet Lydia zich daarna interviewen door het NRC en liet specifiek optekenen dat ze zich "op geen enkele manier bezig heeft gehouden met de BDS-beweging." Daarmee doelt ze op een wereldwijde beweging die oproept tot boycots, desinvesteren en sancties (BDS) tegen Israël uit protest tegen de bezetting van Palestijnse gebieden.

De grauwe werkelijkheid is echter anders. Lydia de Leeuw was namelijk ooit bestuurslid van de Stichting Nederland-Gaza, een mantelorganisatie van terreurgroep Hamas. Ze werkte bij de Palestinian Centre for Human Rights (een échte contradictio in terminis). Verder was ze één van de Pro-Palestijnse activisten, die een 'publieksdebat' voerden bij de 'Freedom Flotilla' (die verzameling van vier nauwelijks zeewaardige bootjes) met als thema: "De blokkade van Gaza en hoe nu verder?".

Het laatste wapenfeit van Lydia de Leeuw is het schrijven van een zeer gekleurd rapport namens de stichting SOMO, een zelfs door de Nederlandse overheid gesubsidieerde club van warhoofden. Het rapport heeft de suggestieve titel 'Wat weten we (niet) over het aanbod van Nederlands’ grootste supermarkten?' (pdf hier).

Door de import van "producten uit illegale nederzettingen", concludeert de 'onderzoekster' in het rapport, "raken bedrijven, consumenten en overheden in Europa betrokken bij schendingen van mensenrechten en humanitair oorlogsrecht. Waarom vertaalt zich dat niet in een importverbod?"
[Zoek de verschillen tussen toen en nu]
Nee, gelukkig houdt Lydia de Leeuw zich op geen enkele manier bezig met de BDS-beweging. De huichelaarster.

Zo ga je om met narcistische bazen en collega’s

[Door: Martin Appelo]

Werkplezier kan flink vergald worden door lastige collega’s of een narcistische baas. Hoe houd je stand wanneer stoom afblazen bij de koffie-automaat niet meer helpt? En waar vind je je kracht als je werkt voor iemand die jou niet ziet?

Psycholoog, trainer en auteur Martin Appelo bestudeerde narcisten en geeft in de nieuwe Intermediair Podcast ‘Work in Progress’ een handige gebruiksaanwijzing. Hij weet waarover hij spreekt: hij is zelf een narcist, ontdekte hij rond zijn veertigste. Beluister de podcast hier.
Eén op de tien mensen heeft narcistische trekken en één op de honderd heeft echt de persoonlijkheidsstoornis, weet Appelo. Onder CEO’s blijken de narcistische trekjes nog eens zwaar oververtegenwoordigd. Die mensen werken hard in hun hunkering naar eeuwig applaus, en zijn vooral goed als meedogenloze (interim-)manager: ’Narcisten zijn onverschrokken en durven in crisissituaties heel goed te handelen.’

Dat kunnen ze vast zo goed doordat ze zich in een re-organisatie niet druk maken om de gewone werknemers, zou je kunnen denken. Narcisme betekent toch dat ze geen empathie hebben en alleen hun eigenbelang dienen? Appelo haalt hier graag een misverstand onderuit. ‘Narcisten zijn geen psychopaten. Ze hebben een normale of sterke empathie, alleen overschreeuwen ze die. Ze durven hem niet te laten zien uit diepe angst voor afwijzing.’
Terug naar de kantoortuin. Hoe kun je nou weten of die bullebak-baas een narcist is of een psychopaat, en wat heb je daar aan? Als Appelo uitgebreid uitlegt waar narcisme vandaan komt, snap je het verschil en de beste aanpak.

Een belangrijke tip: je hoeft helemaal niet op eieren te lopen en hem of haar naar de mond te praten, want daar krijg je nou echt een burn-out van. Nee, je hoeft alleen maar het kantoor van jouw ‘alfa-wolf’-baas binnen te lopen en duidelijk te maken dat je geen bedreiging vormt, legt Appelo uitgebreid uit in de podcast.

Denk je nu: wat een onzin, we kunnen toch allemaal volwassen nadenken en bespreken wat het beste is voor de organisatie? Dan zie je een heel belangrijke waarheid over het hoofd, claimt Appelo. ‘Voor tachtig procent leven we in het oerwoud.’ Dan kun je maar beter je plek in de kudde kiezen en profiteren van de status en bescherming die jouw alfa-wolf te bieden heeft.

Bron.

Bullebakken: Toen en Nu

Een blik in het verleden
Als je aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog de machtigste mannen van de machtigste landen wilde opnoemen, dan kwam je al snel uit op een kort lijstje waarvan de namen zelfs nu nog ontzag of zelfs angst inboezemen.

In het toenmalige Deutschland had je natuurlijk Adolf Hitler (1889-1945, geboren in Braunau am Inn, een plaatsje gelegen in de Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie. Hij was van 1933 tot zijn dood dictator van het Duitse Rijk. Zijn persoonlijke legereenheid was de Strumabteilung (SA) ofwel de bruinhemden.

Iets zuidelijker had je Benito Mussolini (1883-1945), een Italiaanse politicus en schertsgeneraal, die tussen 1922 en 1943 zichzelf tot minister-president van Italië uitriep. Zijn persoonlijke legereenheid bestond uit fascisten, de zwarthemden.

In Spanje was Francisco Franco y Bahamonde (1892-1975) kortweg Franco de absolute alleenheerser. Franco was een waardeloos veldheer en had uiteindelijk de steun van Nazi-Duitsland nodig om het verzet te breken. Hitler stuurde duikbommenwerpers om de Spaanse plaats Guernica te bombarderen, een wandaad die door Picasso vereeuwigd werd. Het wa een goede oefening voor Hitler's luchtmacht gebleken.

De Georgiër Ioseb dze Besarionis Dzjoegasjvili (1878-1953) vond het nuttiger om zichzelf opnieuw uit te vinden door zijn naam te veranderen in Iosif Vissarionovitsj Stalin, kortweg Stalin. Hij was zo paranoia dat niemand zijn of haar leven zeker was. Iedereen kon plots slachtoffer van de grillen van Stalin worden. Als je geluk had werd je naar de Goelag Archipel gestuurd. Zo niet, dan moest je hopen op een snelle dood.

Het zijn de vier dictators die samen de Tweede Wereldoorlog deden ontvlammen. Bij bullebakken gaan machtswellust en waanzin vaak samen. Laat een bullebak zijn gang gaan en de wereld komt in vuur en vlam te staan.

Terug naar de toekomst
In de Verenigde Staten heeft de narcistische Donald Trump (1946) de macht in de schoot geworpen gekregen. Trump is volstrekt ongeschikt voor zijn taak en is niet gehinderd door enig besef van oorzaak en gevolg. Landen, die van oudsher bondgenoten zijn geweest, stoot hij af, terwijl hij zich bijzonder thuis lijkt te voelen bij 'soortgenoten'.

In Rusland zien we dat onder Vladimir Putin (1952) oude tijden herleven: lijfeigenen en een kleine superrijke toplaag. Vroeger bestond die toplaag uit de Tsaar en de edelen, nu uit Putin en zijn graaiende vriendjes. Het is een kleptocratie geworden.

Turkije is ook al afgedwaald van de democratische weg en Recep Tayyip Erdoğan (1954) heeft alle tegenstanders ontslagen of in het gevang geworpen. De man heeft zichzelf de absolute macht toegeëigend. Familieleden komen op belangrijke plaatsen terecht en Turkije is steeds meer een rechteloos land geworden.

We vrezen dat de kans levensgroot aanwezig is dat de geschiedenis zich gaat herhalen. L'histoire se repête.

Simon Vrouwe opnieuw veroordeeld

Antisemiet, activist en allround warhoofd Simon Vrouwe is op donderdagochtend 05 juli 2018 door de Amsterdamse rechtbank opnieuw veroordeeld voor illegaal collecteren. De rechter legde Vrouwe een geldboete van in totaal €280 op en een voorwaardelijke taakstraf van 16 uur met een proeftijd van twee jaar.
Vrouwe werd in minder dan een jaar tijd drie keer aangehouden voor het collecteren 'voor Gaza' zonder vergunning. Dat is in de ogen van de wet dus 'bedelen'.

Een woordvoerder van het Openbaar Ministerie laat weten dat het gaat om aanhoudingen in december 2017, februari 2018 en april 2018. Het OM eiste in de eerste twee gevallen een geldboete van €140 per overtreding. Voor de derde overtreding in april eiste het OM echter een voorwaardelijke taakstraf van 16 uur met een proeftijd van twee jaar, omdat Vrouwe al meerdere keren de fout was ingegaan. Ook eiste het OM dat de spullen (fietsen, een karretje en protestborden) van Vrouwe niet zouden worden teruggegeven aan de activist.

De rechter kon zich grotendeels vinden in de eis van het OM en veroordeelde Vrouwe tot een geldboete van in totaal €280 en legde ook de voorwaardelijke taakstraf op met een proeftijd van twee jaar. Vrouwe krijgt - tegen de wens van het Openbaar Ministerie in - wel zijn spullen terug.
Vrouwe - nu dus ook recidivist - bleek niet erg onder de indruk te zijn van het vonnis. Diezelfde middag stond de man al weer op het Spui in Amsterdam. Volgens getuigen is hij nog steeds illegaal aan het collecteren. Hij heeft zijn collectebus verstopt in een linnen tas, die (soms) aan het zadel van zijn propagandafiets hangt.

Let ook even op zijn protestborden: daarop staan gruwelijke foto's van Syrische kinderen die om het leven zijn gekomen door de wandaden van ISIS. De meeste foto's hebben dus niets met Israël te maken.

Rechtsbijstand vs. Bullebakken

ARAG is recent gestart met zijn nieuwe campagne. Hierin komt de nadruk te liggen op de geboden juridische oplossingen. Er wordt gestart op televisie, met een ‘manifest film’ van 40 seconden, waarna de boodschap ook via andere middelen en kanalen zal worden uitgerold. Gedurende heel 2018 is de campagne zichtbaar.
"De campagne introduceert een compleet nieuwe thematiek, die toch helemaal vertrouwd is omdat hij teruggaat naar de reden waarom ARAG in 1935 is opgericht", aldus de verzekeraar, die hierbij de uitspraak van oprichter Heinrich Fassbender aanhaalt: “Ik wil ieder individu de mogelijkheid geven om voor zijn of haar rechten op te komen. Niet alleen de mensen die een advocaat kunnen betalen” Daarom luidt de nieuwe pay-off in de uitingen van deze rechtsbijstandverzekeraar 'ARAG voor iedereen'.

"Bullebakken. Ze hebben een grote mond, geld genoeg of de juiste vriendjes waardoor ze denken er wel mee weg te komen. Maar ARAG vindt dat iedereen zijn recht moet kunnen halen." Gert-Jan Siebelink, Manager Corporate Communicatie en Marketing: "Met deze campagne starten we een nieuw hoofdstuk voor ARAG. We onderstrepen waar we voor staan en wat we doen: het recht toegankelijk en betaalbaar maken voor iedereen en het oplossen van juridische problemen."

Bron.

WODC-directeur opgestapt na rapport over klokkenluider

Marianne van Ooyen werd eind vorig jaar ongewild klokkenluider. Haar interne klacht uit 2014 bracht de zaak rond de politieke sturing op het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum (WODC) aan het rollen. "Ik schrok nogal dat die was uitgelekt. Voor mij was het een afgesloten hoofdstuk," zegt Van Ooyen.
[Marianne van Ooyen]
Van Ooyen had geklaagd dat het ministerie haar onder druk zette om onwelgevallige conclusies van onderzoek naar softdrugs aan te passen. De klacht, waarin zij sprak over de sturende invloed van beleidsambtenaren op rapporten van het WODC, kwam via een andere partij in handen van Nieuwsuur. Zelf wilde Van Ooyen toen buiten de publiciteit blijven. Een onderzoek was het logische gevolg.

Van Ooyen had niet zoveel vertrouwen in (de uitkomst van) het onderzoek (pdf) en zal dan ook aangenaamd verrast zijn over de resultaten. De conclusie van het onderzoek is namelijk dat men niet zorgvuldig is omgegaan met haar brief.

Als klokkenluider kaartte ze haar bezwaren herhaaldelijk en zelfs tot op het hoogste niveau aan, maar vond geen gehoor. Dat rekent de commissie-Verhulp, die door minister Ferd Grapperhaus op de zaak is gezet, directeur Leeuw en de hoogste ambtenaar van het ministerie aan.
[Frans Leeuw]
Zowel WODC-directeur Frans Leeuw als Siebe Riedstra, de secretaris-generaal van het ministerie van Justitie en Veiligheid, heeft onzorgvuldig gehandeld, concludeert de onderzoekscommissie.

Leeuw trok zijn conclusies en stapte op, maar hij herkent zich uiteraard "maar in beperkte mate in de (generaliserende) kwalificaties over met name mijn leiderschapsstijl", maar denkt met zijn opstappen het WODC "het beste te dienen".

Maar binnen zijn vakgebied zijn intussen twijfels over de wetenschappelijke integriteit van Professor Frans Leeuw geuit. Zie hier. Het is namelijk niet écht integer als je door gebrek aan ruggegraat onderzoeksgegevens gaat aanpassen voor je doelgroep.Maar ja, het woord 'integer' is aan de top altijd betekenisloos gebleken.


Angsthazen en notoire bullebakken

Door: Jaap-Henk Hoepman (Associate professor Computer Science, Radboud University as well as Faculty of Law, University of Groningen. Principal scientist of the Privacy & Identity Lab.

Hebt u ze ook gehad? Al die mailtjes waarin u gevraagd wordt of u nog steeds op de hoogte gehouden wilt worden van de aanbiedingen van bedrijf X, de agenda van buurthuis Y of de voorstellingen van schouwburg Z? Krijgt u ook steeds meer pop-ups te zien als u aan het internetten bent, met de vraag de privacyvoorwaarden van de dienst die u gebruikt te accepteren?

Het lijkt wel alsof alle bedrijven en organisaties plotseling collectief in de stress schieten van de AVG: de Algemene Verordening Gegevensbescherming, de nieuwe Europese privacywet die vanaf 25 mei van toepassing werd. Ondanks het feit dat deze wet er al jaren aan zat te komen, al twee jaar geleden is aangenomen, en sowieso maar weinig verschilt met zijn voorganger: de richtlijn uit 1995 die in Nederland bekend staat als de Wet bescherming persoonsgegevens.
Zo vraagt de Hellendoorn Rally zich af of de bloedgroep van de deelnemers voortaan nog wel op hun auto vermeld mag staan. Als dat niet had gemogen, zijn ze al 23 jaar in overtreding. Maar wees gerust: als een coureur er zelf voor kiest zijn bloedgroep op zijn bolide te zetten, dan mag dat.

Ook zijn er voetbalverenigingen die willen weten of ze foto’s van hun teams nog wel op de website mogen zetten. Dat lijkt me wel: als je maar vooraf duidelijk bent over waar je de foto voor gaat gebruiken.

Microsoft blokkeert inmiddels accounts van kinderen, zodat ze niet meer bij hun OneDrive data kunnen, hun outlook.com email niet meer kunnen lezen, of geen gebruik meer kunnen maken van Skype. Andere Amerikaanse bedrijven gaan nog verder: die blokkeren simpelweg de toegang tot alle gebruikers in Europa.

Behalve deze angsthazen zijn er natuurlijk de notoire bullebakken.

Het basisprincipe is eigenlijk doodeenvoudig: je mag best persoonlijke informatie verwerken, als je dat maar op een eerlijke en verantwoorde manier doet. Facebook spant weer de kroon: eerst in alle landelijke dagbladen een charmeoffensief plaatsen, vervolgens alle niet-Europese profielen niet langer onder de Ierse wetgeving (en dus de AVG) laten vallen, en ten slotte aankondigen dat ze toch WhatsApp-data met Facebook gaan delen.

Of wat te denken van onze overheid, die gebruik maakt van talloze persoonlijke databronnen en met behulp van slimme algoritmen ons gedrag analyseert. Syri bijvoorbeeld, het Systeem Risico Indicatie, dat gebruikt wordt om in te schatten wie zich eventueel schuldig zouden kunnen gaan maken aan belasting- of premiefraude. Of het stadsdeel Amsterdam-Zuid, dat Facebook-profielen van hangjongeren analyseert, om zo potentiële overlastgevers alvast in het vizier te hebben.

Al met al is het eigenlijk een bizarre situatie. Aan de ene kant heb je organisaties die denken dat van de wet niets meer mag, of dat je voor alles expliciete toestemming nodig hebt. En aan de andere kant heb je organisaties die zich weinig van de wet aantrekken. Terwijl het basisprincipe eigenlijk doodeenvoudig is: je mag best persoonlijke informatie verwerken, als je dat maar op een eerlijke en verantwoorde manier doet.

Na 25 mei begon het eigenlijk pas: als het goed is, kropen de angsthazen uit hun schulp, en zullen de bullebakken aangepakt worden. Zo niet, dan krijgen de bullebakken vrij spel, en zijn we allemaal het haasje.

Bron.

Internetbullebakken

De anonimiteit van het internet haalt het slechtste in mensen naar boven. In Engelstalige landen noemen ze dit fenomeen cyberbullying, cyberharassment of online bullying. Onderzoek heeft uitgewezen dat het probleem zich voornamelijk onder pubers voordoet, want die hebben op die leeftijd nog geen goed idee welke negatieve effecten op lange termijn dat online bullebakken heeft[1]. Vaak hebben ze later spijt van dat ze hun slachtoffers zo erg en zo lang gepest hebben.
Een andere versie is het 'trollen', het plaatsen van vervelende opmerkingen in een forum of op sociale media met het enige doel om mensen te verleiden om te reageren. Zo slaan ze een valide discussie dood en hebben daar kennelijk veel plezier aan.

Weer een andere variant staat bekend als online stalken. Een voorbeeld: volwassen mannen en vrouwen verdedigen een kwetsbare medemens en vallen op sociale media hun tegenstanders met veel venijn aan. Al snel ontstaan twee kampen die elkaar met alle mogelijke middelen bestrijden. Intussen vergeten beide kampen het belang van de persoon die ze pogen te beschermen of te bestrijden.

Waarom stoppen die mensen niet met hun zinloze strijd, zo kun je je afvragen. In die mensen zit vaak nog een kinderlijke, soms zelfs beschadigde geest verborgen[2]. Die kunnen niet, zoals normale volwassen zouden doen, een stapje terug doen en de situatie rustig overdenken. De conclusie zou dan uiteindelijk moeten zijn: dit is niet mijn strijd en ik stap met opgeheven hoofd uit het strijdperk.

Het slachtoffer heeft intussen alle tegenstanders allang geblokkeerd op sociale media. Toch raakt dat slachtoffer onbedoeld en ongemerkt steeds meer in een isolement. Anderen nemen de plaats van de weldenkende medemens in en het stalken gaat gewoon door.

Want dat is wat er gebeurt: jij denkt het slachtoffer te helpen door de tegenstanders de maat te nemen. Wat je echter uit het oog verliest is dat het slachtoffer van jouw stalkgedrag nog verder in de problemen raakt. Wat denk je dat de werkgever vindt van al die goedbedoelde tweets waarin hij of zij is genoemd? Die wordt daar doodziek van, zo kan ik je vertellen. Je verlaagt de onbedoeld kansen op een succesvolle herintreding en verhoogt die van een ontslag.

De vraag is dus: waarom stop je niet? Gaat het om haar of gaat het om jou?

Ik voorspel dat ook deze column zal niet zorgen voor enige zelfreflectie bij deze internetbullebakken.

[1] Hinduja, Patchin: Cyberbullying: An Exploratory Analysis of Factors Related to Offending and Victimization in Deviant Behaviour – 2008
[2] Kowalsi, Limber: Psychological, physical, and academic correlates of cyberbullying and traditional bullying in Journal of Adolescent Health – 2013

Bullebakken: Is het dan nooit goed? (Jawel)

Door: Mirjam van Immerzeel, hoofdredacteur van CEOme.nl

Aardig zijn is leuk en prettig, maar nodigt niet uit tot het gunnen van promoties. Toch maakt een minder voorkomend, brutaler optreden het niet beter. Althans niet voor vrouwen. Mannen hebben namelijk wel carrièreprofijt van bullebakkengedrag. Dit blijkt uit onderzoek aan onder meer University of Notre Dame (VS).
[Mirjam van Immerzeel]
Dat het ook nooit goed is, blijkt steeds weer uit allerlei onderzoeken naar de verschillende effecten van gedrag van mannen en vrouwen op het werk. Vooral vrouwen krijgen gemengde boodschappen uit de sociale wetenschappen. Het een werkt niet, het ander werkt nauwelijks en weer iets anders werkt juist tegen. En het blijkt meestal allemaal wel te werken voor mannen op de werkvloer.

Niet voldoen aan vrouwelijke stereotypen verwart mensen (mannen en vrouwen) en helpt dus niet je doelen te bereiken als vrouw. Wél voldoen aan vrouwelijke stereotypen zorgt dat je minder serieus en minder capabel wordt gevonden. Bij een weinig vriendelijke opstelling krijgen vrouwen het stempel 'controlefreak' of 'bitch'. Mannen worden als handig en slimme onderhandelaar gezien. Deze mannen verdienen ook meer.

Aardig zijn is iets voor na kantooruren, zeggen de onderzoekers. Dan gaan we graag met aardige mensen om. Maar op de werkvloer verwachten we kennelijk iets anders. Blijft de vraag staan: wat te doen?

Het antwoord op die vraag begint bij bepalen wat je wilt. Dat is stap 1. Wie iets wil bereiken in een situatie waarin het werkt zoals in het onderzoek beschreven, zal een keuze moeten maken: iets doen met die kennis of niet.

De volgende stap is inzicht krijgen in welke situaties, met welke mensen en op welke momenten vrouwelijk stereotype gedrag werkt en wanneer het juist tegenwerkt. Klinkt het vreselijk en oneerlijk? Ga dan terug naar stap 1 en trek je conclusie.

In het boek CEO me! vertellen topvrouwen (en topmannen) onder meer hoe zij hebben geleerd om te gaan met verwachtingen en hun doelen te bereiken – in hun werk en hun eigen carrière. Zonder hun identiteit geweld aan te doen.

Lees hier meer over stereotypen en leiderschap op CEOme.nl.

Honeysuckle Weeks: Be ‘careful’ over Time’s Up

British actress Honeysuckle Weeks (1979) has voiced her concerns over the Time’s Up anti-sexual harassment movement. The actress is best known for her role of Samantha (Sam) Stewart in Foyle's War.
"I think women have to be a bit careful," she said, "Any minute now they’re going to find out that no one wants them to dance... God forbid the frisson between the sexes should be lost, because everyone’s too terrified."

"I think it’s dangerous that people are putting in minor indiscretions with serious assault," Weeks added.

She explained she was in support of Frances McDormand’s stance who, when collecting her leading actress Bafta in a brightly-printed dress, told the audience of black gowns and tuxes: "I have a little trouble with compliance." Weeks voiced her amazement of the Bafta’s blackout: "There wasn’t a shred of make-up on anyone."”

Her feelings echo mine and those of Heleen Mees perfectly. The 2018 Bafta's were more like a funeral then a celebration.


More about Honeysuckle Weeks can be found here.


Bron.

Roos Vonk: Drie keer is geen scheepsrecht

Roos Vonk (1960) is hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Nog steeds, zo hoor ik je denken? Jawel, nog steeds.
[Foto: Radboud Universiteit]
Sociale psychologie is een boterzachte studierichting die zich bij uitstek leent voor gemasseerde feiten. In iets minder genuanceerde bewoordingen is dat gewoon 'fraude'. Roos Vonk is 'gespecialiseerd' in zelfkennis en zelfbedrog. De gotspe.

Op 25 augustus 2011 bracht Vonk samen met haar collega's Marcel Zeelenberg en Diederik Stapel per persbericht de resultaten van een 'wetenschappelijk' onderzoek naar buiten. De conclusie was dat vleeseters asocialer en egoïstischer zouden zijn dan niet-vleeseters. Niet veel later bleek dat Diederik stapel de onderzoeksgegevens verzonnen had. Stapel kon zijn koffers pakken. Roos Vonk werd niet schuldig bevonden aan fraude, maar wel berispt werd wegens 'onzorgvuldig professioneel handelen'.

Geen idee waarom de Universiteit Nijmegen niet direct schoon schip heeft gemaakt, want je kon er op wachten dat Vonk opnieuw in de fout zou gaan.

Twee jaar later was het wederom raak. In een tweet ontvouwde de 'wetenschapper' haar gevoelens omtrent Henk Kamp, de toenmalige VVD-minister van Economische Zaken. "Dat uitgestreken smoelwerk" zou ze gaarne "op z'n bek" willen slaan. Reden: ze had zich geërgerd aan diens opvattingen over het boren naar schaliegas.
Opnieuw voerde het college van bestuur een 'stevig' gesprek met haar. Waarna ze Kamp per brief excuses aanbood. Een hoogleraar, zo schreef ze, wordt geacht "een weldenkend mens te zijn, die de gevolgen van zijn uitlatingen overziet en niet lukraak iedere impuls eruit knalt".

Niettemin liet Vonk zich in 2017 opnieuw van haar onnozele kant zien. NRC Handelsblad publiceerde op 21 augustus een stuk van haar hand waarin ze het lot van de dieren in de bio-industrie vergeleek met dat van de Joden tijdens de Holocaust. Opnieuw moest Roos Vonk zich bij het bestuur van de Universiteit verantwoorden.

Drie keer is scheepsrecht? Welnee, je kunt er op wachten tot ze weer in de fout gaat. Je kunt je kinderen nog steeds aan de Radboud Universiteit Nijmegen laten indoctrineren door deze fopwetenschapper.

Update 1 [10aug18]: Daar was de misstap waar je op kon wachten: Roos Vonk las iets over koeborstels om koeien in een stal een koevriendelijker leven te geven. Hoewel ze wetenschapper zegt te zijn, kwakte ze zonder enig onderzoek een tweet online waarin ze boeren een 'tip' gaf. Het blijkt echter dat koeborstels al jaren gewoongoed zijn in stallen en dat leverde enig commentaar op. Roos Vonk blokkeerde daarop boeren en boerenorganisaties. Want tegenspraak, daar houdt Roos Vonk niet zo van.


Het brein van Dries van Agt

Dries van Agt (1931) volgde het gymnasium in Eindhoven. Vervolgens studeerde hij rechten aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen. Na enige omzwervingen rolde hij in 1969 de politiek in voor de Katholieke Volkspartij (KVP). Zijn vaardigheid om behendig politiek te manoeuvreren leidde tot een drietal kabinetten die zijn naam droegen.
Na zijn politieke loopbaan werd hij in 1984 nog even Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant, maar zijn solistische optreden stuitte op irritatie van de gedeputeerden en Van Agt liet 'zijn provincie' al snel in de steek.

Laat ik voorop stellen dat ik nooit een fan van Dries van Agt geweest ben. Zijn anachronistische manier van spreken deed mij altijd gekunsteld aan, alsof het aangeleerd was om de buitenwacht te laten weten dat hij een gestudeerd en belezen man was.

Als ik Van Agt zag, voelde ik steeds dat het een man was die een geheim met zich meedroeg. Ik had visioenen van misbruik door priesters en dat Dries van Agt ooit besloten had om die vreselijke ervaringen in zijn brein te verstoppen. Deurtje dicht, slot er op en nooit meer over praten.

Maar van mensen, die jaren in een Duits concentratiekamp opgesloten hebben gezeten en daar de vreselijkste dingen hadden meegemaakt, weten we dat ze hun ervaringen nooit vergeten. Dat wegstoppen en zwijgen niet werkt.
Het kwaad dat je zo lang hebt weggestopt zal bij het stijgen der jaren als zwarte slootmist door kieren en gaten van je brein wegsijpelen. Vervolgens kan het onbewust grote schade veroorzaken en dan kun je in het geval van Dries van Agt onverhoeds als rabiaat antisemitisch 'uit de kast komen'. Het is stuitend om te zien hoe zo'n ooit gevierd politicus zich laat fêteren door zwakzinnigen als Simon Vrouwe of Gretta Duisenberg.

Het is te eenvoudig om te denken dat Dries van Agt simpelweg dement aan het worden is. Voortschrijdende dementie is als een donkere deken die steeds meer over je herinneringen wordt getrokken. Je vergeet steeds meer.

Van Agt is niets vergeten. Juist dat is zijn probleem. Jammer dat professor Jan Bastiaans er niet meer is[1].

[1] Bram Enning: De oorlog van Bastiaans: de LSD-behandeling van het kampsyndroom – 2009