Robert-Willem van Norren: Een kakkerlak met uitkering

Soms vraag je je af hoe onpeilbaar diep de irrationele haat kan zijn van mensen zonder verstand maar met met een grote mond. Je wordt altijd weer verrast en nooit teleurgesteld.

Robert-Willem van Norren is zo'n man. Volledig mislukt in zijn leven en nooit iets bereikt. Van Norren verplaatst zich in een scootmobiel die hij soms zelfs als wapen gebruikt om tegenstanders uit de weg (of omver) te duwen.
Robert-Willem van Norren maakt enkele dagen per week doelgericht en doelbewust misbruik van de vrijheid van meningsuiting. Hij roept op de Dam van Amsterdam, vaak pal naast het Nationaal Monument en met de vlag van terreurorganisatie Fatah aan zijn scootmobiel bevestigd, direct en indirect op tot de vernietiging van Israël.

Een vurige supporter van de terreurorganisatie Hamas naast een monument dat de slachtoffers van de terreurorganisatie der Nationalsozialismus herdenkt. De gotspe.

Van Norren vond het allemaal nog niet genoeg effect hebben en in zijn duistere, gemankeerde brein ontkiemde een plan: hij besloot de Israelische vlag te bewerken en de Davidster te vervangen door een kakkerlak. Trots reed hij in zijn scootmobiel met zijn nieuwe speeltje over de Dam.

Intussen is Burgemeester Femke Halsema per mail op de hoogte gesteld van deze perfide actie en zij zal ongetwijfeld de politie laten optreden tegen deze vorm van haatzaaien.

Het verwarde brein van Caroly van Oostende

Volgens haar gegevens op LinkedIn is Caroly van Oostende (1961) docent Nederlands en doet ze al meer dan zeven jaar 'doctoral research in medieval satire and holy fools in Russian culture' aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Ze is duidelijk een laatbloeier (of de spreekwoordelijke eeuwige student).
Om te weten wat haar studie behelst is het wellicht interessant om een artikel van haar hand te lezen dat verscheen in het Tijdschrift voor Slavische Literatuur: Pierre Bezoechov als ‘gestileerde heilige dwaas’ in Oorlog en vrede van L.N. Tolstoj. Zie hier.

Niet écht wereldschokkend, niet écht een doorwrocht artikel, maar goed genoeg voor publicatie. So far, so good.

Het probleem van Caroly van Ostende is echter dat zij haar onderwerp kennelijk niet zonder reden heeft gekozen. De werking van het brein van Caroly van Ostende lijkt op die van haar onderwerp: een holy fool.

Caroly van Ostende gelooft namelijk heilig in diverse complottherorien. Zo trof een journalist van het Algemeen Dagblad haar aan op een schimmig congres over de 'echte' oorzaken en gevolgen van de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001 of wel op 9/11. Nu is die terroristische aanslag uit den treure onderzocht, maar mensen als Caroly van Ostende weten het zeker: ".. iedereen die zich in nine eleven verdiept weet: hier klopt iets niet." Hoe het komt dat Caroly van Ostende het allemaal zo zeker weet blijft een raadsel.
Caroly van Ostende is bovendien een fenvent verdediger van 's lands beruchtste complotdenker, de welhaast paranoïde ex-journalist Micha Kat, een man die onder druk van vele rechtszaken wegens (bedreiging, smaad, vernieling, etc) naar Ierland is gevlucht. Hij leeft daar in een zelfgekozen isolement in een jeugdherberg en beschuldigt al zijn tegenstanders voortdurend van pedofilie. Kennelijk projecteert hij zijn eigen diep weggestopte gevoelens op anderen. Zo'n gestoorde man wordt dus onvoorwaardelijk door Caroly van Ostende gesteund.

Je kind zal maar les in Nederlandse taal van zo iemand krijgen.

[Review] 'The Chinese Birdcage' by Heleen Mees

'The Chinese Birdcage' is a thought-provoking book. The real content is powerfully described in the subtitle of the book. 'How China's Rise Almost Toppled the West' is the undertone in the entire story. Until a few decades ago, China's economy was mainly focused on agriculture and heavy industry.

When, in the 80s, the Chinese leader Deng Xiaoping hinted that showing entrepreneurial spirit and thus also making profit was no longer prohibited, China quickly became one large factory for all kinds of goods that the West found necessary. At one point the assortment of the large American retail store behemoth Walmart consisted of 80% Chinese goods.

In normal circumstances, this turbulent economic growth would lead to inflation. More and more factories were producing more and more products and more workers were needed for the production. But China had an inexhaustible amount of cheap laborers who moved into the city from the countryside to find a better life. Moreover, the Chinese currency was kept artificially low. The money that flowed into China was reinvested in US bonds. Nowadays, China is the largest donor of the debt-ridden US economy. Should China stop, then America will come to a sudden standstill.

Western companies couldn't possibly compete with the influx of cheap Chinese products. We bought ever more Chinese manufactured goods, which was to the detriment of Western producers. In order to (re)stimulate the economy, interest rates were reduced, leading to a housing bubble. That bubble eventually broke the back of the financial sector.

It might seem we have arrived in somewhat calmer waters, but that is an illusion. Read 'The Rise and Fall of the Great Powers' by Paul Kennedy and you will understand that the power and wealth of America is faltering. China is on the verge of (again) taking that leading position.

'The Chinese Birdcage' paints a gloomy prediction of a future. Read it and be prepared.

This review has also appeared on amazon.co.uk and bol.com.

Jeremy Corbyn: Communist, Spion en Antisemiet

We mopperen hier in Nederland wel eens over de kwaliteit van onze politici. Zonder enige twijfel valt op die beroepsgroep behoorlijk wat aan te merken, maar veel vaker projecteren sommige mensen hun eigen onvermogen op 'Rutte'.

Nee, dan het land aan de overkant van de Noordzee. Premier David Cameron van de Conservatieven vond het een goed idee om de mensen voor de keus te stellen. Remain or Leave. Hij verloor en stapte op. Nu mag premier May de zooi opruimen. Het Verenigd Koninkrijk is compleet verscheurd.

Net als 'Rutte' is 'May' nu de gebeten hond. Je zou verwachten de de kiezer zich massaal zou gaan afkeren van de Conservatieven en Labour gaan omarmen. Dat gebeurt niet en dat heeft een duidelijke reden: Jeremy Corbyn.

Het blijkt namelijk dat de eens zo machtige Britse versie van de Partij van de Arbeid is verworden tot een extremistische partij die is overgenomen door uiterst links. Iedere (stiekeme) communist en (stiekeme) antisemiet vindt er tegenwoordig 'lotgenoten'. Ze voelen zich er zo veilig en zo thuis dat steeds meer leden hun gevoelens op sociale media durven te uiten. Hun leider, Jeremy Corbyn, grijpt niet of slechts halfslachtig in. Zelf vergeleek hij Israël met Nazi-Duitsland.
De reden is dat Jeremy Corbyn een Communist van de oude stempel is, zo eentje die het verschrikkelijk vond dat het gedachtegoed van Lenin en Stalin naar de vuilnisbelt der geschiedenis werd verwezen. Hij was zo overtuigd van de Communistische eindoverwinning dat hij tijdens de Koude Oorlog contact heeft gehad met een Tsjechoslowaakse spion, Ján Sarkocy. Dat is hoogverraad, maar Jeremy Corbyn ontkende.
Het lijkt er op dat zelfs zijn verkiezingscampagne (deels) werd gefinancieerd door Hamas. Ook werd er in 2018 een foto gepubliceerd waarop Jeremy Corby trots met een krans in zijn handen stond om, jawel, de Palestijnse terroristen te eren die tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München een aantal volstrekt onschuldige Israëlische sporters vermoordden. Dat is verwerpelijk, maar Jeremy Corbyn ontkende.

Labour is zo verdeeld en zwak dat niemand in die partij de ruggengraat heeft om Jeremy Corbyn te wacht aan te zeggen. Net als de Nederlandse Partij van de Arbeid is de Britse tegenhanger Labour een splinterpartij geworden. Socialisme is niet meer relevant. Niemand doet er meer moeite voor.

Ik hoop dat William Shakespeare gelijk had toen hij zei in zijn 'Julius Ceasar': Cowards die many times before their deaths.

De principes van Leen Schaap

Leen Schaap, de man die zo pricipieel zou zorgen dat de Amsterdamse brandweer zich zou schikken naar zijn wensen, omdat... nou ja, principes.
Zoals zo vaak bleek dat de principes van een leidinggevende bij de politie (of brandweer) alleen betrekking had op 'de anderen' en niet op zichzelf, want ook Leen Schaap liet zich fêteren (lees: afkopen, omkopen).

De Amsterdamse brandweercommandant Leen Schaap kreeg namelijk een boete omdat hij zich heeft laten fêteren door oud-politiecommissaris Ad Smit.

Schaap kreeg 'een aantal kaartjes' voor concerten in de Ziggo Dome. Dat bevestigt hijzelf. Volgens de brandweercommandant zou Smit hebben gezegd dat de kaartjes afkomstig waren van de beste vriendin van zijn vrouw die aandeelhoudster was van de Ziggo Dome. Schaap: "Ik had geen enkele reden om aan de uitleg van Smit te twijfelen". Tuurlijk. Dat geloven we allemaal direct. Principes, nietwaar?

Maar uit onderzoek van de rijksrecherche bleek dat Smit dit soort kaartjes op kosten van de politie had aangeschaft. Ook nam hij familieleden uit eten. Hij werd daarom begin dit jaar ontslagen. Schaap: "Toen ik hoorde dat Smit de kaartjes van politiegeld had gekocht, heb ik deze terugbetaald. Want waarom zou ik een kaartje van de politie nodig hebben?" Het antwoord op deze rethorische vraag is: Misschien omdat Leen Schaap schaamteloos is?

De boete was pikant omdat Schaap zelf orde op zaken probeerde te stellen bij de Amsterdamse brandweer en integriteitsregels streng laat naleven. Hij verkeerde daarom op voet van oorlog met de medezeggenschapsraad en 'zijn' manschappen.

Tsja. Principes.

Bullebakken in het leger: De generaal

In sommige beroepsgroepen heerst een machocultuur. Dat gedrag is soms handig omdat het zorgt dat mensen op elkaar vertrouwen. Er kan echter een probleem ontstaan als vrouwen zich ook geschikt achten om diezelfde beroepen uit te oefenen.
Nee, ik heb het niet over discrimineren, maar over vrouwen met een tere ziel en lange tenen, die van twee walletjes willen eten. Wél tot de groep willen behoren, maar niet aan de groepscultuur mee willen doen. Als er dan flauwe grapjes met je worden uitgehaald, dan ren je snel naar je chef en vertel je met tranen in de ogen hoe erg het allemaal is.

In het leger wordt volop gebullebakt, ontgroend en afgeknepen. Op grote schaal vindt machtsmisbruik plaats. De vakbond noemt deze kwalijke zaken eufemistisch 'inwijdingsrituelen'. Zie hier. Onder druk van de politiek moet de legerleiding zich eindelijk uitspreken over deze praktijken.

Jarenlang heeft de legerleiding bewust weggekeken, omdat men waarschijnlijk dacht dat het bullebakken, de ontgroeningen en andere pesterijen een doel had: het versterkte het groepsgevoel.

Bij de Amsterdamse brandweer heerst, volgens de berichten, ook een machocultuur en ook daar wordt 'het groepsgevoel' op dezelfde wijze versterkt als in het leger.

Nadat politiechef Leen Schaap ook bij de Amsterdamse brandweer volledig mislukte, vond de net aangereden burgemeester Femke Halsema het raadzaam om een big gun te introduceren om het proleem op te lossen. Dat werd oud-generaal Peter van Uhm (1955), die tegenwoordig zijn pensioen aanvult in het lucratieve lezingencircuit.
Gedurende zijn hele carriére heeft Van Uhm nooit iets gedaan aan het nu zo verfoeide bullebakken in het leger. Hij vond dat “In de krijgsmacht is het letterlijk van levensbelang om blindelings op elkaar te kunnen vertrouwen.” Ja, dat klopt, heer Van Uhm en dat geldt ook bij de Amsterdamse brandweer.

En waardoor gaan mensen elkaar ook al weer blindelings vertrouwen? Juist.

De diepe val van Nurten Albayrak

Nurten Albayrak (1965) heeft slechts een HBO-opleiding 'personeel & arbeid' plus de studie 'sociologie van arbeid en organisatie' aan de Universiteit van Amsterdam gevolgd. Deze twee wazige opleidingen maakten haar uiteraard bijzonder geschikt om in 2004 als algemeen directeur van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) te worden aangesteld. Dat had uiteraard helemaal niets te maken met haar Turkse achtergrond of het feit dat ze een vrouw was.
Albayrak kon echter niet met de status omgaan en in het voorjaar van 2012 was duidelijk dat ze niet meer te handhaven was. Ze gedroeg zich als een bullebak. Albayrak was bovendien in opspraak geraakt vanwege haar gesjoemel met haar dienstauto.

In 2016 werd Albayrak wegens valsheid in geschrifte veroordeeld tot een taakstraf van 140 uur voor valsheid in geschrifte, die later verlaagd werd tot 100 uur. De rechter achtte bewezen dat zij haar secretaresse en chauffeur opdracht had gegeven om fictieve afspraken in haar agenda te zetten om op die manier het privégebruik van haar dienstauto te maskeren.

Ontslag volgde.

De afgelopen jaren voerde Albayrak een serie kansloze rechtszaken tegen haar ontslag. Zo eiste zij onder meer een schadevergoeding van ruim €5 miljoen.

Albayrak heeft sinds 2012 ook vruchteloos geprobeerd om een WW-uitkering te ontvangen. Het UWV weigerde die. Volgens de uitkeringsinstantie had zij haar ontslag aan zichzelf te wijten en had Albayrak dus geen recht op de uitkering.

Albayrak stapte naar de rechter om die WW-uitkering af te dwingen. In een niet-openbaar gemaakt vonnis, wees de Haagse rechtbank haar eisen in 2015 af. Tegen die uitspraak ging de voormalige COA-topvrouw weer in hoger beroep.

De bestuursrechter oordeelde dat het UWV Albayrak terecht een WW-uitkering heeft geweigerd. Het stond immers vast dat Albayrak onjuiste informatie verstrekte over het gebruik van haar privé-auto en gefingeerde afspraken in haar agenda liet zetten.

Volgens de bestuursrechter levert dat 'een zeer ernstige schending op van het vertrouwen' dat het COA in haar mocht stellen. Zij 'bekleedde een publieke functie waarin haar gedrag ten voorbeeld zou moeten strekken.'

Tsja. Hoogmoed komt voor de val. Nurten Albayrak zal nu echt moeten gaan werken voor haar geld, maar welke werkgever zou het aandurven om een veroordeelde sjoemelaar aan te nemen?

VU Amsterdam wil angstcultuur

Eind 2017 bleek dat bij de Universiteit Leiden een angstcultuur heerste. Een drietal hoogleraren bleek een jarenlange geestelijke terreur te hebben uitgeoefend. Uiteindelijk werden Rien van IJzendoorn, zijn vrouw Adriana Bus en Marian Bakermans de deur gewezen. In een perfecte wereld zou dit het einde van carrières betekenen. Welke idioot durft namelijk mensen aan te nemen, waarvan bekend is dat ze de sfeer verpesten en zich als bullebak gaan gedragen. Dat zou toch gelijk staan aan academische zelfmoord?
Welnu, de VU, de 'vrije' universiteit van Amsterdam, heeft de roekeloze stap genomen om Marian Bakermans per 1 juni 2018 aan te stellen als hoogleraar Neurobiologische en omgevings-determinanten van opvoeding en ontwikkeling aan de VU. Ze neemt haar promovendi en een deel van haar onderzoek mee.

Volgens VU-woordvoerder Wessel Agterhof zijn er aan de komst van Bakermans veel intensieve gesprekken binnen de faculteit vooraf gegaan. "Voor mevrouw Bakermans gelden dezelfde regels als die voor iedereen op de VU gelden. We hebben er alle vertrouwen in dat ze zich daar aan houdt."

Bakermans verwacht uiteraard geen problemen. "Bij samenwerken zijn altijd twee partijen betrokken. De samenwerkingen die goed waren en dat ook zijn, koester ik."

Maar wat gebeurt er als de samenwerking onverhoopt niet goed is of wordt. Die koestert ze dus niet. Bakermans geeft al vooraf aan dat er problemen zullen gaan ontstaan als een samenwerking niet goed genoeg is.

Zou men bij de aanstelling nog gedacht hebben aan het spreekwoord:  een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken?

OM verliest zaak geluidsopname van Karin Pril

In 2012 werd agente Karin Pril door haar chef gedwongen een terecht uitgeschreven boete in te trekken. Het betrof namelijk een vriendje van hem. Vanaf dat moment werd haar het werken bij de politie onmogelijk gemaakt. Er werd uiteindelijk een mediationgesprek gevoerd om te kijken of er (nog) een oplossing mogelijk was.
[Karil Pril]
In een caucus (jargon voor: een gedwongen pauze, waarin de mediator met één van de partijen apart wil spreken) verlieten Pril en haar jurist het vertrek en bleven de 'onafhankelijk' mediator Jent Bijlsma, plaatsvervangend districtschef politie Rob Bokdam (inmiddels net als Leen schaap weggepromoveerd naar de Brandweer), en juridisch adviseur politie Ton Haverkamp achter. Mediator Bijlsma adviseerde de politie daarin om via de verzekeraar van Karin af te komen door ze in de psychiatrische hoek te duwen.

Dat zulk gedrag van niet zo heel erg onafhankelijke mediator laakbaar was, is duidelijk. Logisch dat het drietal ontkende toen het verhaal bekend werd, maar het werd pas echt vervelend toen bleek dat er een opname van dat gesprek bestond. Een dus stonden Bijlsma, Bokdam en Haverkamp met 'de broek op de enkels'.

Karin Pril jokte verklaarde dat ze van niets wist en dat ze de opname in een enveloppe op de deurmat had aangetroffen. Zonder begeleidend schrijven.

Je weet hoe dat dan gaat in grote organisaties: er werd aangifte gedaan van het onrechtmatig maken van een audio-opname. En uiteraard werden Karin Pril en haar jurist door het Openbaar Ministerie (OM) vervolgd voor het maken van die opname.

De kwestie betrof de politie, de aangifte werd verricht door de politie, het onderzoek werd gedaan door de politie. Komt het spreekwoord 'een slager die zijn eigen vlees keurt' nu wellicht bij je op? Het OM deed echter geen eigen onderzoek naar de opname en geen onderzoek naar de envelop waar de opname in heeft gezeten.

Het OM redeneerde gemakzuchtig dat, als de andere deelnemers aan het gesprek ontkenden de opname gemaakt te hebben, dan moest agente Karin de opname wel gemaakt hebben. Zo werkt het echter niet in de Nederlandse rechtsspaak, want daar gaat het om direct bewijs en geldt indirect bewijs alleen ter ondersteuning. De rechtbank veegde deze redenering dus terecht van tafel.

Karin Pril deed zelf ook aangifte inzake de audio-opname, maar het OM seponeerde deze aangifte 'omdat niet uitgezocht kon worden wie de opname had gemaakt'. Het is daarom bijzonder is het dat de ze zelf wel vervolgd werd voor diezelfde opname. De juridisch adviseur van Karil Pril werd verweten de audio-opname te hebben doorgestuurd naar de klachtencommissie van de Mediation Federatie Nederland en naar de korpschef Nationale Politie.

Aangezien volgens de rechtbank niet vastgesteld kan worden wie de opname heeft gemaakt, kan ook niet vastgesteld worden of het een geheime opname betreft. Mediator Bijlsma, die te horen is op de opname, eiste meer dan €30,000 aan schadevergoeding. Ook die eis is terecht afgewezen.

Het gevolg van deze onverkwikkelijke affaire is dat nu niet alleen de 'onafhankelijk' mediator Jent Bijlsma, plaatsvervangend districtschef politie Rob Bokdam, en juridisch adviseur politie Ton Haverkamp met de broek op de enkels staan, maar ook het OM. Maar dat is het OM zo langzamerhand wel gewend.

Activiste Lydia de Leeuw mag Israël niet in

Activiste en 'onderzoekster' Lydia de Leeuw (1986) kwam tot de ontdekking dat ze niet welkom was in Israel. Ze werd op het vliegveld tegengehouden en met de eerstvolgende vlucht terug naar Nederland gestuurd. Volgens de Israëlische autoriteiten heeft ze zich schuldig gemaakt aan het "promoten van een boycot van de staat Israël".
Wat sneu voor Lydia, kun je nu denken, dure ticket gekocht om "mensenrechtenorganisaties in door Israël bezet gebied te bezoeken" en dan wordt je door een ambtenaar tegengehouden.

Sip liet Lydia zich daarna interviewen door het NRC en liet specifiek optekenen dat ze zich "op geen enkele manier bezig heeft gehouden met de BDS-beweging." Daarmee doelt ze op een wereldwijde beweging die oproept tot boycots, desinvesteren en sancties (BDS) tegen Israël uit protest tegen de bezetting van Palestijnse gebieden.

De grauwe werkelijkheid is echter anders. Lydia de Leeuw was namelijk ooit bestuurslid van de Stichting Nederland-Gaza, een mantelorganisatie van terreurgroep Hamas. Ze werkte bij de Palestinian Centre for Human Rights (een échte contradictio in terminis). Verder was ze één van de Pro-Palestijnse activisten, die een 'publieksdebat' voerden bij de 'Freedom Flotilla' (die verzameling van vier nauwelijks zeewaardige bootjes) met als thema: "De blokkade van Gaza en hoe nu verder?".

Het laatste wapenfeit van Lydia de Leeuw is het schrijven van een zeer gekleurd rapport namens de stichting SOMO, een zelfs door de Nederlandse overheid gesubsidieerde club van warhoofden. Het rapport heeft de suggestieve titel 'Wat weten we (niet) over het aanbod van Nederlands’ grootste supermarkten?' (pdf hier).

Door de import van "producten uit illegale nederzettingen", concludeert de 'onderzoekster' in het rapport, "raken bedrijven, consumenten en overheden in Europa betrokken bij schendingen van mensenrechten en humanitair oorlogsrecht. Waarom vertaalt zich dat niet in een importverbod?"
[Zoek de verschillen tussen toen en nu]
Nee, gelukkig houdt Lydia de Leeuw zich op geen enkele manier bezig met de BDS-beweging. De huichelaarster.

Zo ga je om met narcistische bazen en collega’s

[Door: Martin Appelo]

Werkplezier kan flink vergald worden door lastige collega’s of een narcistische baas. Hoe houd je stand wanneer stoom afblazen bij de koffie-automaat niet meer helpt? En waar vind je je kracht als je werkt voor iemand die jou niet ziet?

Psycholoog, trainer en auteur Martin Appelo bestudeerde narcisten en geeft in de nieuwe Intermediair Podcast ‘Work in Progress’ een handige gebruiksaanwijzing. Hij weet waarover hij spreekt: hij is zelf een narcist, ontdekte hij rond zijn veertigste. Beluister de podcast hier.
Eén op de tien mensen heeft narcistische trekken en één op de honderd heeft echt de persoonlijkheidsstoornis, weet Appelo. Onder CEO’s blijken de narcistische trekjes nog eens zwaar oververtegenwoordigd. Die mensen werken hard in hun hunkering naar eeuwig applaus, en zijn vooral goed als meedogenloze (interim-)manager: ’Narcisten zijn onverschrokken en durven in crisissituaties heel goed te handelen.’

Dat kunnen ze vast zo goed doordat ze zich in een re-organisatie niet druk maken om de gewone werknemers, zou je kunnen denken. Narcisme betekent toch dat ze geen empathie hebben en alleen hun eigenbelang dienen? Appelo haalt hier graag een misverstand onderuit. ‘Narcisten zijn geen psychopaten. Ze hebben een normale of sterke empathie, alleen overschreeuwen ze die. Ze durven hem niet te laten zien uit diepe angst voor afwijzing.’
Terug naar de kantoortuin. Hoe kun je nou weten of die bullebak-baas een narcist is of een psychopaat, en wat heb je daar aan? Als Appelo uitgebreid uitlegt waar narcisme vandaan komt, snap je het verschil en de beste aanpak.

Een belangrijke tip: je hoeft helemaal niet op eieren te lopen en hem of haar naar de mond te praten, want daar krijg je nou echt een burn-out van. Nee, je hoeft alleen maar het kantoor van jouw ‘alfa-wolf’-baas binnen te lopen en duidelijk te maken dat je geen bedreiging vormt, legt Appelo uitgebreid uit in de podcast.

Denk je nu: wat een onzin, we kunnen toch allemaal volwassen nadenken en bespreken wat het beste is voor de organisatie? Dan zie je een heel belangrijke waarheid over het hoofd, claimt Appelo. ‘Voor tachtig procent leven we in het oerwoud.’ Dan kun je maar beter je plek in de kudde kiezen en profiteren van de status en bescherming die jouw alfa-wolf te bieden heeft.

Bron.

Leen Schaap: Een bullebak die tegengas kreeg

De Amsterdamse brandweer zit diep in de problemen en een cultuuromslag was gewenst. Zoals wel vaker gebeurde wilde Burgemeester Van der Laan daadkrachtig ingrijpen en hij koos in 2016 voor een buitenstaander.

Nu is zo'n oplossing wel vaker toegepast (militairen als leidinggevende bij de politie of burgers aangesteld als generaal) en hij mislukt altijd. De verschillen in culturen zijn zo groot dat beide partijen niet snappen waar de andere partij het over heeft.
Commissaris Leen Schaap (1962) had als leidinggevende bij de politie een 'stevige reputatie' opgebouwd en – hoewel zoiets bij de buitenwacht altijd goed overkomt – dat is juist een volstrekt verkeerde karaktereigenschap voor een moderne organisatie. Modern leidinggeven is namelijk sturen en niet opzichtig bullebakken om je zin door te drijven.

Brandweerlieden hebben een beroep waar je vaak dood en verderf tegenkomt. Daarmee zijn ze te vergelijken met politiemensen en ambulancebroeders. Ze delen dan ook de zogenaamde 'doodgravershumor', een vorm van humor die niet voor tere zieltjes geschikt is.

Het was dus te verwachten dat 'zijn' reorganisatie van de Amsterdamse brandweer volkomen zou gaan mislukken. Uiteraard is dat, volgens Leen Schaap, niet de schuld van Leen Schaap, maar van de onwil en tegenwerking van zijn ondergeschikten die druk bezig waren met het blussen van branden.

Zoals gezegd hebben brandweermannen en -vrouwen een harde vorm van humor en toen Leen Schaap ontdekte dat er een foto van hem circuleerde waarop iemand een Hitlersnorretje had getekend, deed hij niet wat een echte leider zou doen. Die zou net doen of hij het niet wist en was gewoon doorgegaan met zijn werk. Schaap maakte er iets groots van, deed zelfs aangifte tegen een 71-jarige oud-brandweerman. Hij was als vermoedelijk narcist immers gekrenkt[1].

Als wraak nam Leen Schaap eerst even alle extraatjes en faciliteiten van de gepensioneerde brandweerlieden af. Bovendien wil Leen Schaap ook dat het personeel binnenkort hun auto's niet meer op de kazerne zetten, als ze privé de stad ingaan. Kinderachtige reactie natuurlijk.
[Merel Ludwig (1982), de jonge partner van Leen Schaap]
De man zegt nu doodsbedreigingen te krijgen vanuit zijn eigen organisatie en dat hij beveiligd moet worden door de politie. Ik geloof daar niets van: bij de Amsterdamse politie was men namelijk allang blij dat Leen Schaap weggepromoveerd werd. Bij de politie werd hij namelijk ook al door zijn eigen personeel beschimpt, bespuugd en zelfs bedreigd.

De huidige problemen hadden allemaal voorkomen kunnen worden als burgemeester Van der Laan de juiste persoon op de juiste plaats had gezet, maar er moest even een nieuwe plek worden gezocht voor de bij de politie onhoudbare Leen Schaap.

Het vervolg van deze netelige kwestie is hier en hier te lezen.

[1] Tokorev et al: Leader dark traits, workplace bullying, and employee depression: Exploring mediation and the role of the dark core in Journal of Abnormal Psychology - 2017

Bullebakken: Toen en Nu

Een blik in het verleden
Als je aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog de machtigste mannen van de machtigste landen wilde opnoemen, dan kwam je al snel uit op een kort lijstje waarvan de namen zelfs nu nog ontzag of zelfs angst inboezemen.

In het toenmalige Deutschland had je natuurlijk Adolf Hitler (1889-1945, geboren in Braunau am Inn, een plaatsje gelegen in de Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie. Hij was van 1933 tot zijn dood dictator van het Duitse Rijk. Zijn persoonlijke legereenheid was de Strumabteilung (SA) ofwel de bruinhemden.

Iets zuidelijker had je Benito Mussolini (1883-1945), een Italiaanse politicus en schertsgeneraal, die tussen 1922 en 1943 zichzelf tot minister-president van Italië uitriep. Zijn persoonlijke legereenheid bestond uit fascisten, de zwarthemden.

In Spanje was Francisco Franco y Bahamonde (1892-1975) kortweg Franco de absolute alleenheerser. Franco was een waardeloos veldheer en had uiteindelijk de steun van Nazi-Duitsland nodig om het verzet te breken. Hitler stuurde duikbommenwerpers om de Spaanse plaats Guernica te bombarderen, een wandaad die door Picasso vereeuwigd werd. Het wa een goede oefening voor Hitler's luchtmacht gebleken.

De Georgiër Ioseb dze Besarionis Dzjoegasjvili (1878-1953) vond het nuttiger om zichzelf opnieuw uit te vinden door zijn naam te veranderen in Iosif Vissarionovitsj Stalin, kortweg Stalin. Hij was zo paranoia dat niemand zijn of haar leven zeker was. Iedereen kon plots slachtoffer van de grillen van Stalin worden. Als je geluk had werd je naar de Goelag Archipel gestuurd. Zo niet, dan moest je hopen op een snelle dood.

Het zijn de vier dictators die samen de Tweede Wereldoorlog deden ontvlammen. Bij bullebakken gaan machtswellust en waanzin vaak samen. Laat een bullebak zijn gang gaan en de wereld komt in vuur en vlam te staan.

Terug naar de toekomst
In de Verenigde Staten heeft de narcistische Donald Trump (1946) de macht in de schoot geworpen gekregen. Trump is volstrekt ongeschikt voor zijn taak en is niet gehinderd door enig besef van oorzaak en gevolg. Landen, die van oudsher bondgenoten zijn geweest, stoot hij af, terwijl hij zich bijzonder thuis lijkt te voelen bij 'soortgenoten'.

In Rusland zien we dat onder Vladimir Putin (1952) oude tijden herleven: lijfeigenen en een kleine superrijke toplaag. Vroeger bestond die toplaag uit de Tsaar en de edelen, nu uit Putin en zijn graaiende vriendjes. Het is een kleptocratie geworden.

Turkije is ook al afgedwaald van de democratische weg en Recep Tayyip Erdoğan (1954) heeft alle tegenstanders ontslagen of in het gevang geworpen. De man heeft zichzelf de absolute macht toegeëigend. Familieleden komen op belangrijke plaatsen terecht en Turkije is steeds meer een rechteloos land geworden.

We vrezen dat de kans levensgroot aanwezig is dat de geschiedenis zich gaat herhalen. L'histoire se repête.

Simon Vrouwe opnieuw veroordeeld

Antisemiet, activist en allround warhoofd Simon Vrouwe is op donderdagochtend 05 juli 2018 door de Amsterdamse rechtbank opnieuw veroordeeld voor illegaal collecteren. De rechter legde Vrouwe een geldboete van in totaal €280 op en een voorwaardelijke taakstraf van 16 uur met een proeftijd van twee jaar.
Vrouwe werd in minder dan een jaar tijd drie keer aangehouden voor het collecteren 'voor Gaza' zonder vergunning. Dat is in de ogen van de wet dus 'bedelen'.

Een woordvoerder van het Openbaar Ministerie laat weten dat het gaat om aanhoudingen in december 2017, februari 2018 en april 2018. Het OM eiste in de eerste twee gevallen een geldboete van €140 per overtreding. Voor de derde overtreding in april eiste het OM echter een voorwaardelijke taakstraf van 16 uur met een proeftijd van twee jaar, omdat Vrouwe al meerdere keren de fout was ingegaan. Ook eiste het OM dat de spullen (fietsen, een karretje en protestborden) van Vrouwe niet zouden worden teruggegeven aan de activist.

De rechter kon zich grotendeels vinden in de eis van het OM en veroordeelde Vrouwe tot een geldboete van in totaal €280 en legde ook de voorwaardelijke taakstraf op met een proeftijd van twee jaar. Vrouwe krijgt - tegen de wens van het Openbaar Ministerie in - wel zijn spullen terug.
Vrouwe - nu dus ook recidivist - bleek niet erg onder de indruk te zijn van het vonnis. Diezelfde middag stond de man al weer op het Spui in Amsterdam. Volgens getuigen is hij nog steeds illegaal aan het collecteren. Hij heeft zijn collectebus verstopt in een linnen tas, die (soms) aan het zadel van zijn propagandafiets hangt.

Let ook even op zijn protestborden: daarop staan gruwelijke foto's van Syrische kinderen die om het leven zijn gekomen door de wandaden van ISIS. De meeste foto's hebben dus niets met Israël te maken.

Rechtsbijstand vs. Bullebakken

ARAG is recent gestart met zijn nieuwe campagne. Hierin komt de nadruk te liggen op de geboden juridische oplossingen. Er wordt gestart op televisie, met een ‘manifest film’ van 40 seconden, waarna de boodschap ook via andere middelen en kanalen zal worden uitgerold. Gedurende heel 2018 is de campagne zichtbaar.
"De campagne introduceert een compleet nieuwe thematiek, die toch helemaal vertrouwd is omdat hij teruggaat naar de reden waarom ARAG in 1935 is opgericht", aldus de verzekeraar, die hierbij de uitspraak van oprichter Heinrich Fassbender aanhaalt: “Ik wil ieder individu de mogelijkheid geven om voor zijn of haar rechten op te komen. Niet alleen de mensen die een advocaat kunnen betalen” Daarom luidt de nieuwe pay-off in de uitingen van deze rechtsbijstandverzekeraar 'ARAG voor iedereen'.

"Bullebakken. Ze hebben een grote mond, geld genoeg of de juiste vriendjes waardoor ze denken er wel mee weg te komen. Maar ARAG vindt dat iedereen zijn recht moet kunnen halen." Gert-Jan Siebelink, Manager Corporate Communicatie en Marketing: "Met deze campagne starten we een nieuw hoofdstuk voor ARAG. We onderstrepen waar we voor staan en wat we doen: het recht toegankelijk en betaalbaar maken voor iedereen en het oplossen van juridische problemen."

Bron.

WODC-directeur opgestapt na rapport over klokkenluider

Marianne van Ooyen werd eind vorig jaar ongewild klokkenluider. Haar interne klacht uit 2014 bracht de zaak rond de politieke sturing op het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum (WODC) aan het rollen. "Ik schrok nogal dat die was uitgelekt. Voor mij was het een afgesloten hoofdstuk," zegt Van Ooyen.
[Marianne van Ooyen]
Van Ooyen had geklaagd dat het ministerie haar onder druk zette om onwelgevallige conclusies van onderzoek naar softdrugs aan te passen. De klacht, waarin zij sprak over de sturende invloed van beleidsambtenaren op rapporten van het WODC, kwam via een andere partij in handen van Nieuwsuur. Zelf wilde Van Ooyen toen buiten de publiciteit blijven. Een onderzoek was het logische gevolg.

Van Ooyen had niet zoveel vertrouwen in (de uitkomst van) het onderzoek (pdf) en zal dan ook aangenaamd verrast zijn over de resultaten. De conclusie van het onderzoek is namelijk dat men niet zorgvuldig is omgegaan met haar brief.

Als klokkenluider kaartte ze haar bezwaren herhaaldelijk en zelfs tot op het hoogste niveau aan, maar vond geen gehoor. Dat rekent de commissie-Verhulp, die door minister Ferd Grapperhaus op de zaak is gezet, directeur Leeuw en de hoogste ambtenaar van het ministerie aan.
[Frans Leeuw]
Zowel WODC-directeur Frans Leeuw als Siebe Riedstra, de secretaris-generaal van het ministerie van Justitie en Veiligheid, heeft onzorgvuldig gehandeld, concludeert de onderzoekscommissie.

Leeuw trok zijn conclusies en stapte op, maar hij herkent zich uiteraard "maar in beperkte mate in de (generaliserende) kwalificaties over met name mijn leiderschapsstijl", maar denkt met zijn opstappen het WODC "het beste te dienen".

Maar binnen zijn vakgebied zijn intussen twijfels over de wetenschappelijke integriteit van Professor Frans Leeuw geuit. Zie hier. Het is namelijk niet écht integer als je door gebrek aan ruggegraat onderzoeksgegevens gaat aanpassen voor je doelgroep.Maar ja, het woord 'integer' is aan de top altijd betekenisloos gebleken.


Angsthazen en notoire bullebakken

Door: Jaap-Henk Hoepman (Associate professor Computer Science, Radboud University as well as Faculty of Law, University of Groningen. Principal scientist of the Privacy & Identity Lab.

Hebt u ze ook gehad? Al die mailtjes waarin u gevraagd wordt of u nog steeds op de hoogte gehouden wilt worden van de aanbiedingen van bedrijf X, de agenda van buurthuis Y of de voorstellingen van schouwburg Z? Krijgt u ook steeds meer pop-ups te zien als u aan het internetten bent, met de vraag de privacyvoorwaarden van de dienst die u gebruikt te accepteren?

Het lijkt wel alsof alle bedrijven en organisaties plotseling collectief in de stress schieten van de AVG: de Algemene Verordening Gegevensbescherming, de nieuwe Europese privacywet die vanaf 25 mei van toepassing werd. Ondanks het feit dat deze wet er al jaren aan zat te komen, al twee jaar geleden is aangenomen, en sowieso maar weinig verschilt met zijn voorganger: de richtlijn uit 1995 die in Nederland bekend staat als de Wet bescherming persoonsgegevens.
Zo vraagt de Hellendoorn Rally zich af of de bloedgroep van de deelnemers voortaan nog wel op hun auto vermeld mag staan. Als dat niet had gemogen, zijn ze al 23 jaar in overtreding. Maar wees gerust: als een coureur er zelf voor kiest zijn bloedgroep op zijn bolide te zetten, dan mag dat.

Ook zijn er voetbalverenigingen die willen weten of ze foto’s van hun teams nog wel op de website mogen zetten. Dat lijkt me wel: als je maar vooraf duidelijk bent over waar je de foto voor gaat gebruiken.

Microsoft blokkeert inmiddels accounts van kinderen, zodat ze niet meer bij hun OneDrive data kunnen, hun outlook.com email niet meer kunnen lezen, of geen gebruik meer kunnen maken van Skype. Andere Amerikaanse bedrijven gaan nog verder: die blokkeren simpelweg de toegang tot alle gebruikers in Europa.

Behalve deze angsthazen zijn er natuurlijk de notoire bullebakken.

Het basisprincipe is eigenlijk doodeenvoudig: je mag best persoonlijke informatie verwerken, als je dat maar op een eerlijke en verantwoorde manier doet. Facebook spant weer de kroon: eerst in alle landelijke dagbladen een charmeoffensief plaatsen, vervolgens alle niet-Europese profielen niet langer onder de Ierse wetgeving (en dus de AVG) laten vallen, en ten slotte aankondigen dat ze toch WhatsApp-data met Facebook gaan delen.

Of wat te denken van onze overheid, die gebruik maakt van talloze persoonlijke databronnen en met behulp van slimme algoritmen ons gedrag analyseert. Syri bijvoorbeeld, het Systeem Risico Indicatie, dat gebruikt wordt om in te schatten wie zich eventueel schuldig zouden kunnen gaan maken aan belasting- of premiefraude. Of het stadsdeel Amsterdam-Zuid, dat Facebook-profielen van hangjongeren analyseert, om zo potentiële overlastgevers alvast in het vizier te hebben.

Al met al is het eigenlijk een bizarre situatie. Aan de ene kant heb je organisaties die denken dat van de wet niets meer mag, of dat je voor alles expliciete toestemming nodig hebt. En aan de andere kant heb je organisaties die zich weinig van de wet aantrekken. Terwijl het basisprincipe eigenlijk doodeenvoudig is: je mag best persoonlijke informatie verwerken, als je dat maar op een eerlijke en verantwoorde manier doet.

Na 25 mei begon het eigenlijk pas: als het goed is, kropen de angsthazen uit hun schulp, en zullen de bullebakken aangepakt worden. Zo niet, dan krijgen de bullebakken vrij spel, en zijn we allemaal het haasje.

Bron.

Internetbullebakken

De anonimiteit van het internet haalt het slechtste in mensen naar boven. In Engelstalige landen noemen ze dit fenomeen cyberbullying, cyberharassment of online bullying. Onderzoek heeft uitgewezen dat het probleem zich voornamelijk onder pubers voordoet, want die hebben op die leeftijd nog geen goed idee welke negatieve effecten op lange termijn dat online bullebakken heeft[1]. Vaak hebben ze later spijt van dat ze hun slachtoffers zo erg en zo lang gepest hebben.
Een andere versie is het 'trollen', het plaatsen van vervelende opmerkingen in een forum of op sociale media met het enige doel om mensen te verleiden om te reageren. Zo slaan ze een valide discussie dood en hebben daar kennelijk veel plezier aan.

Weer een andere variant staat bekend als online stalken. Een voorbeeld: volwassen mannen en vrouwen verdedigen een kwetsbare medemens en vallen op sociale media hun tegenstanders met veel venijn aan. Al snel ontstaan twee kampen die elkaar met alle mogelijke middelen bestrijden. Intussen vergeten beide kampen het belang van de persoon die ze pogen te beschermen of te bestrijden.

Waarom stoppen die mensen niet met hun zinloze strijd, zo kun je je afvragen. In die mensen zit vaak nog een kinderlijke, soms zelfs beschadigde geest verborgen[2]. Die kunnen niet, zoals normale volwassen zouden doen, een stapje terug doen en de situatie rustig overdenken. De conclusie zou dan uiteindelijk moeten zijn: dit is niet mijn strijd en ik stap met opgeheven hoofd uit het strijdperk.

Het slachtoffer heeft intussen alle tegenstanders allang geblokkeerd op sociale media. Toch raakt dat slachtoffer onbedoeld en ongemerkt steeds meer in een isolement. Anderen nemen de plaats van de weldenkende medemens in en het stalken gaat gewoon door.

Want dat is wat er gebeurt: jij denkt het slachtoffer te helpen door de tegenstanders de maat te nemen. Wat je echter uit het oog verliest is dat het slachtoffer van jouw stalkgedrag nog verder in de problemen raakt. Wat denk je dat de werkgever vindt van al die goedbedoelde tweets waarin hij of zij is genoemd? Die wordt daar doodziek van, zo kan ik je vertellen. Je verlaagt de onbedoeld kansen op een succesvolle herintreding en verhoogt die van een ontslag.

De vraag is dus: waarom stop je niet? Gaat het om haar of gaat het om jou?

Ik voorspel dat ook deze column zal niet zorgen voor enige zelfreflectie bij deze internetbullebakken.

[1] Hinduja, Patchin: Cyberbullying: An Exploratory Analysis of Factors Related to Offending and Victimization in Deviant Behaviour – 2008
[2] Kowalsi, Limber: Psychological, physical, and academic correlates of cyberbullying and traditional bullying in Journal of Adolescent Health – 2013

Bullebakken: Is het dan nooit goed? (Jawel)

Door: Mirjam van Immerzeel, hoofdredacteur van CEOme.nl

Aardig zijn is leuk en prettig, maar nodigt niet uit tot het gunnen van promoties. Toch maakt een minder voorkomend, brutaler optreden het niet beter. Althans niet voor vrouwen. Mannen hebben namelijk wel carrièreprofijt van bullebakkengedrag. Dit blijkt uit onderzoek aan onder meer University of Notre Dame (VS).
[Mirjam van Immerzeel]
Dat het ook nooit goed is, blijkt steeds weer uit allerlei onderzoeken naar de verschillende effecten van gedrag van mannen en vrouwen op het werk. Vooral vrouwen krijgen gemengde boodschappen uit de sociale wetenschappen. Het een werkt niet, het ander werkt nauwelijks en weer iets anders werkt juist tegen. En het blijkt meestal allemaal wel te werken voor mannen op de werkvloer.

Niet voldoen aan vrouwelijke stereotypen verwart mensen (mannen en vrouwen) en helpt dus niet je doelen te bereiken als vrouw. Wél voldoen aan vrouwelijke stereotypen zorgt dat je minder serieus en minder capabel wordt gevonden. Bij een weinig vriendelijke opstelling krijgen vrouwen het stempel 'controlefreak' of 'bitch'. Mannen worden als handig en slimme onderhandelaar gezien. Deze mannen verdienen ook meer.

Aardig zijn is iets voor na kantooruren, zeggen de onderzoekers. Dan gaan we graag met aardige mensen om. Maar op de werkvloer verwachten we kennelijk iets anders. Blijft de vraag staan: wat te doen?

Het antwoord op die vraag begint bij bepalen wat je wilt. Dat is stap 1. Wie iets wil bereiken in een situatie waarin het werkt zoals in het onderzoek beschreven, zal een keuze moeten maken: iets doen met die kennis of niet.

De volgende stap is inzicht krijgen in welke situaties, met welke mensen en op welke momenten vrouwelijk stereotype gedrag werkt en wanneer het juist tegenwerkt. Klinkt het vreselijk en oneerlijk? Ga dan terug naar stap 1 en trek je conclusie.

In het boek CEO me! vertellen topvrouwen (en topmannen) onder meer hoe zij hebben geleerd om te gaan met verwachtingen en hun doelen te bereiken – in hun werk en hun eigen carrière. Zonder hun identiteit geweld aan te doen.

Lees hier meer over stereotypen en leiderschap op CEOme.nl.

Honeysuckle Weeks: Be ‘careful’ over Time’s Up

British actress Honeysuckle Weeks (1979) has voiced her concerns over the Time’s Up anti-sexual harassment movement. The actress is best known for her role of Samantha (Sam) Stewart in Foyle's War.
"I think women have to be a bit careful," she said, "Any minute now they’re going to find out that no one wants them to dance... God forbid the frisson between the sexes should be lost, because everyone’s too terrified."

"I think it’s dangerous that people are putting in minor indiscretions with serious assault," Weeks added.

She explained she was in support of Frances McDormand’s stance who, when collecting her leading actress Bafta in a brightly-printed dress, told the audience of black gowns and tuxes: "I have a little trouble with compliance." Weeks voiced her amazement of the Bafta’s blackout: "There wasn’t a shred of make-up on anyone."”

Her feelings echo mine and those of Heleen Mees perfectly. The 2018 Bafta's were more like a funeral then a celebration.


More about Honeysuckle Weeks can be found here.


Bron.

Roos Vonk: Drie keer is geen scheepsrecht

Roos Vonk (1960) is hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Nog steeds, zo hoor ik je denken? Jawel, nog steeds.
[Foto: Radboud Universiteit]
Sociale psychologie is een boterzachte studierichting die zich bij uitstek leent voor gemasseerde feiten. In iets minder genuanceerde bewoordingen is dat gewoon 'fraude'. Roos Vonk is 'gespecialiseerd' in zelfkennis en zelfbedrog. De gotspe.

Op 25 augustus 2011 bracht Vonk samen met haar collega's Marcel Zeelenberg en Diederik Stapel per persbericht de resultaten van een 'wetenschappelijk' onderzoek naar buiten. De conclusie was dat vleeseters asocialer en egoïstischer zouden zijn dan niet-vleeseters. Niet veel later bleek dat Diederik stapel de onderzoeksgegevens verzonnen had. Stapel kon zijn koffers pakken. Roos Vonk werd niet schuldig bevonden aan fraude, maar wel berispt werd wegens 'onzorgvuldig professioneel handelen'.

Geen idee waarom de Universiteit Nijmegen niet direct schoon schip heeft gemaakt, want je kon er op wachten dat Vonk opnieuw in de fout zou gaan.

Twee jaar later was het wederom raak. In een tweet ontvouwde de 'wetenschapper' haar gevoelens omtrent Henk Kamp, de toenmalige VVD-minister van Economische Zaken. "Dat uitgestreken smoelwerk" zou ze gaarne "op z'n bek" willen slaan. Reden: ze had zich geërgerd aan diens opvattingen over het boren naar schaliegas.
Opnieuw voerde het college van bestuur een 'stevig' gesprek met haar. Waarna ze Kamp per brief excuses aanbood. Een hoogleraar, zo schreef ze, wordt geacht "een weldenkend mens te zijn, die de gevolgen van zijn uitlatingen overziet en niet lukraak iedere impuls eruit knalt".

Niettemin liet Vonk zich in 2017 opnieuw van haar onnozele kant zien. NRC Handelsblad publiceerde op 21 augustus een stuk van haar hand waarin ze het lot van de dieren in de bio-industrie vergeleek met dat van de Joden tijdens de Holocaust. Opnieuw moest Roos Vonk zich bij het bestuur van de Universiteit verantwoorden.

Drie keer is scheepsrecht? Welnee, je kunt er op wachten tot ze weer in de fout gaat. Je kunt je kinderen nog steeds aan de Radboud Universiteit Nijmegen laten indoctrineren door deze fopwetenschapper.

Update 1 [10aug18]: Daar was de misstap waar je op kon wachten: Roos Vonk las iets over koeborstels om koeien in een stal een koevriendelijker leven te geven. Hoewel ze wetenschapper zegt te zijn, kwakte ze zonder enig onderzoek een tweet online waarin ze boeren een 'tip' gaf. Het blijkt echter dat koeborstels al jaren gewoongoed zijn in stallen en dat leverde enig commentaar op. Roos Vonk blokkeerde daarop boeren en boerenorganisaties. Want tegenspraak, daar houdt Roos Vonk niet zo van.


Het brein van Dries van Agt

Dries van Agt (1931) volgde het gymnasium in Eindhoven. Vervolgens studeerde hij rechten aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen. Na enige omzwervingen rolde hij in 1969 de politiek in voor de Katholieke Volkspartij (KVP). Zijn vaardigheid om behendig politiek te manoeuvreren leidde tot een drietal kabinetten die zijn naam droegen.
Na zijn politieke loopbaan werd hij in 1984 nog even Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant, maar zijn solistische optreden stuitte op irritatie van de gedeputeerden en Van Agt liet 'zijn provincie' al snel in de steek.

Laat ik voorop stellen dat ik nooit een fan van Dries van Agt geweest ben. Zijn anachronistische manier van spreken deed mij altijd gekunsteld aan, alsof het aangeleerd was om de buitenwacht te laten weten dat hij een gestudeerd en belezen man was.

Als ik Van Agt zag, voelde ik steeds dat het een man was die een geheim met zich meedroeg. Ik had visioenen van misbruik door priesters en dat Dries van Agt ooit besloten had om die vreselijke ervaringen in zijn brein te verstoppen. Deurtje dicht, slot er op en nooit meer over praten.

Maar van mensen, die jaren in een Duits concentratiekamp opgesloten hebben gezeten en daar de vreselijkste dingen hadden meegemaakt, weten we dat ze hun ervaringen nooit vergeten. Dat wegstoppen en zwijgen niet werkt.
Het kwaad dat je zo lang hebt weggestopt zal bij het stijgen der jaren als zwarte slootmist door kieren en gaten van je brein wegsijpelen. Vervolgens kan het onbewust grote schade veroorzaken en dan kun je in het geval van Dries van Agt onverhoeds als rabiaat antisemitisch 'uit de kast komen'. Het is stuitend om te zien hoe zo'n ooit gevierd politicus zich laat fêteren door zwakzinnigen als Simon Vrouwe of Gretta Duisenberg.

Het is te eenvoudig om te denken dat Dries van Agt simpelweg dement aan het worden is. Voortschrijdende dementie is als een donkere deken die steeds meer over je herinneringen wordt getrokken. Je vergeet steeds meer.

Van Agt is niets vergeten. Juist dat is zijn probleem. Jammer dat professor Jan Bastiaans er niet meer is[1].

[1] Bram Enning: De oorlog van Bastiaans: de LSD-behandeling van het kampsyndroom – 2009

Sanne Wallis de Vries: Een kapot moreel kompas

Voor wie haar niet kent: Sanne Wallis de Vries (1971) is een cabaretière die vanaf 1997 volle zalen trok met haar satirische kijk op het leven. Avondvullende voorstellingen moeten zorgvuldig worden opgebouwd en diverse try-outs zijn nodig om grapjes bij te schaven en te ontdekken wat wél werkt en wat niet.
Maar het kan helemaal fout gaan als je een 'kleinkunstenaar' de gelegenheid geeft om een eigen serie programma's op televisie te maken. Dan moeten er wel heel veel grapjes in een uurtje televisie gepropt worden. Het blijkt dan dat het toch lastiger is dan verwacht om een hoog niveau vast te houden.

En dát is wat met Sanne Wallis de Vries en haar Sanne Wallis de Show is gebeurd. Ondanks het 'nieuwsachtige karakter' van de show zijn er geen actuele gasten. De comédienne kan namelijk niet een heel interview lang haar belangstelling vasthouden, zo bleek bij het oefenen.

"Elke keer als ik weer een kaartje voor een volgende vraag pakte was het muisstil", vertelde ze daarover aan De Telegraaf. "Het publiek moest lachen, maar om de verkeerde redenen. Dus die actuele gast is eruit gehaald."

Daardoor moesten er op het laatste moment weer nieuwe grapjes worden verzonnen. Weet je wat leuk is, zo moet Sanne Wallis de Vries in een onbewaakt ogenblik gedacht hebben, ik ga een persiflage maken op het winnende Israëlische Songfestivallied. Dan gaan we dat lied ombouwen en laten we het publiek lachen om de actualiteit. De actualiteit, waar tienduizenden opgehitste Palestijnen het grenshek probeerden te bestormen en het Israëlische leger doelgericht terroristische Hamasleden wist uit te schakelen?

Alleen kon de altijd zuurkijkende Sanne Wallis de Vries die versie van de actualiteit niet gebruiken. Die vond het uiteraard 'grappiger' om Israel als terroristisch land neer te zetten. Dat doet het namelijk beter bij het linkse publiek in de zaal en bij haar broodheer, BNNVara. Wiens brood men eet diens woord men immers spreekt.
Het CIDI was er niet blij mee. Zij hebben de tekst even nagekeken op onjuistheden. Als je zelfs Buk-raketten moet gebruiken om je rijmelarijen kloppend te krijgen dan is je morele kompas wel heel erg aan vervanging toe.

Update 1: Zelfs in Israel vonden ze het antisemitisme van Sanne Wallis de Vries niet grappig.
Update 2: Hoe hoog of hoe laag de kijkcijfers ook worden, er zal vanaf nu altijd een zweem van anti-semitisme aan Sanne Wallis de Vries blijven hangen. Iedere ochtend wakker worden in de wetenschap dat je een grens bent overschreden. Ze behoort nu tot het selecte groepje van, onder andere, Gretta Duisenberg, Dries van Agt, Simon Vrouwe, José van Leeuwen, etc. Welkom thuis.

Update 3: Sanne Wallis de Vries reageert op ophef 'Israel-parodie'. Ze staat nog steeds achter de parodie. "Dit is satire: de vinger leggen op iets dat - blijkbaar - gevoelig ligt. En dat mogen we doen, vind ik." Ik heb er maar even een tweet aan verspild.


Update 4: Gelukkig heeft BNNVara wel principes en besloot om geen vervolg... O, wacht.

De 'waarheid' van pro-Palestina-demonstranten

In Amsterdam zijn op zaterdagvanmiddag 19 mei 2018 drie tot vierhonderd mensen op de been geweest om hun solidariteit met de Palestijnen te tonen. De betogers verzamelden zich op de Dam en liepen daarna naar het Amerikaanse consulaat op het Museumplein.
[Simon Vrouwe was natuurlijk van de partij]
Zoals gewoonlijk kon de organisatie het niet laten om het aantal deelnemers sterk te overdrijven en meldde dat zij vond dat er meer dan duizend deelnemers waren. De politie doet daar geen uitspraken over, zegt een woordvoerder.

Veel mensen hadden de obligate spandoeken en vlaggen bij zich en riepen holle steunbetuigingen voor de Palestijnen. Het protest is rustig verlopen. Het protest was een initiatief van het Nederlands Palestina Komitee [sic] en de Internationale Socialisten. De demonstranten willen 'een eind aan Israëlische onderdrukking van Palestijnen en de bezetting van Palestina'.

Directe aanleiding zijn de vele doden aan de grens met Gaza afgelopen week. Israëlische militairen openden toen het vuur op Palestijnse 'betogers'. Er vielen volgens Palestijnse zelf bronnen zeker 62 doden.

Toch vreemd dat deze pro-Palestina betogers het hebben over 'Palestijnse betogers', terwijl Hamas zelf naar buiten bracht dat deze terroristen bezig waren met de bestorming van het grenshek. Bovendien waren 50 van de 62 doden leden van de terroristische groepering Hamas. Volgens Hamas zelf.
[Gaza 'Return March' Clips]

De geestelijk gestoorden, die vóór Palestina betoogden, zijn dus in werkelijkheid anti-Israel en rabiaat antisemitisch.Maar dat wisten we natuurlijk allang. Nietwaar, Simon Vrouwe, José van Leeuwen, Gretta Duisenberg en Harry van Bommel?

Integriteitscrisis in top OM

In de top van het Openbaar Ministerie zijn de onderlinge verhoudingen ernstig verstoord geraakt als gevolg van een intieme relatie tussen twee hoofdofficieren van justitie, die jarenlang verzwegen zou zijn.

Het gaat om een intieme relatie tussen de voormalige procureur-generaal en sinds vier jaar hoofdofficier van justitie van Rotterdam Marc van Nimwegen en Marianne Bloos. Zij werd in 2011 onder verantwoordelijkheid van Van Nimwegen – hij deed personeelszaken – benoemd tot hoofdofficier van justitie van het functioneel parket.
[Marianne Bloos (hartje) Marc van Nimwegen]
Vier hooggeplaatste aanklagers verwijten de betrokkenen en de leiding van het OM niet integer te handelen. Omdat ze binnen de top van de eigen organisatie geen gehoor vonden, hebben die aanklagers in 2014 bij de top van het departement geklaagd over nepotisme.

Toenmalig minister van Justitie Ivo Opstelten en zijn staatssecretaris Fred Teeven bepaalden vervolgens dat Van Nimwegen per direct uit het college van procureurs-generaal moest worden gezet. Van Nimwegen kon aan de slag op het parket in Rotterdam.

Bloos en Van Nimwegen komen er sinds vorig jaar openlijk voor uit een 'partnerrelatie' te hebben. De verhouding heeft volgens betrokkenen geleid tot een vertrouwensbreuk in de Groepsraad, het hoogste overlegorgaan van het OM, waarin alle zeventien leidinggevende aanklagers (inclusief Bloos en Van Nimwegen) zitting hebben. "Collega’s voelen zich onveilig en men durft geen kritiek meer op elkaar te leveren", zegt een hoofdofficier van justitie.

"Als iemand kritiek levert op Bloos, krijgt hij van Van Nimwegen de wind van voren", zegt een lid van de Groepsraad, die maandelijks bijeenkomt. “Er is angst dat de twee zaken bespreken uit strafzaken die ze als magistraat niet geacht worden te delen”, zegt een ervaren aanklager. Dat kan een probleem zijn. Uit angst voor represailles willen de vier klokkenluiders niet met naam en toenaam in de krant.
[Marc van Nimwegen (hartje) Heleen Rutgers]
De spanningen zijn binnen het OM verder opgelopen doordat sinds deze maand als nieuwe hoofdofficier van justitie van het parket Oost-Brabant Heleen Rutgers is benoemd. Ook met dit lid van de groepsraad heeft Marc van Nimwegen, die bekend staat als rokkenjager, een intieme relatie gehad, voordat de romance met Bloos begon.

De speciale en eerste 'portefeuillehouder integriteit' van het OM, officier van justitie Kitty Nooy, is volgens collega’s uiterst ontstemd, omdat ze bij de voorzitter van het college van procureurs-generaal, Gerrit van der Burg, geen gehoor vindt voor haar zorgen over mogelijke integriteitsschendingen. Ook zijn voorganger Herman Bolhaar zou de klachten van Nooy hebben weggewuifd. Nooy wil desgevraagd geen commentaar geven.

Integriteit blijkt nog altijd een wapen te zijn waarmee leidinggevenden ondergeschikten kunnen aanpakken. Voor henzelf is integriteit slechts een abstract idee. Behalve integriteit ontbreekt het de betrokken dames natuurlijk ook aan smaak. Ik bedoel: wie wil nu een afgelikte boterham zijn van een notoire rokkenjager? Tijd voor een voor een column van de altijd scherpe pen van Heleen Mees.

Update: Pas nadat deze kwestie uitgebreid in de publiciteit werd besproken besloot men dat het eindelijk tijd werd om in te grijpen: Marc van Nimwegen werd met buitengewoon verlof gestuurd.

Update: Marc van Nimwegen blijkt zelfs functioneringsgesprekken te hebben gevoerd met de ex van Heleen Rutgers. Hun huwelijk strandde doordat Van Nimwegen een relatie kreeg met Heleen Rutgers. Ik zal maar niet melden hoe non-integer (bestaat dat woord) dat is.

Update: Ook Marianne Bloos gaat 'op eigen verzoek' op buitengewoon verlof.

Update: Onderzoek naar de misdragingen van - vooral Van Nimwegen - wordt zwaar aangezet. Oud PG bij de Hoge Raad Fokkens leidt onafhankelijk onderzoek OM. Naast Fokkens bestaat de onderzoekscommissie uit mr. C.P.M. Cleiren, hoogleraar straf- en strafprocesrecht bij het Instituut voor Strafrecht & Criminologie aan de universiteit Leiden en mr. H. de Doelder, emeritus hoogleraar straf- en strafprocesrecht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Zie hier.  

Bron.

Simon Vrouwe veroordeeld

De Amsterdamse politierechter legde begin deze week Simon Vrouwe, werkloos 'kunstenaar' uit Purmerend en bekend van zijn pro-Palestijnse acties op de Dam, een boete op van €140 of twee dagen cel.
Vrouwe haalde geld op zonder vergunning. De rechter verklaarde zijn vorig jaar in beslag genomen propagandakar, vlaggen en borden verbeurd. Die borden, volgens Vrouwe een artistieke 'installatie', met foto’s van Syrische oorlogsgruwelen die hij steevast in Gaza situeerde met een collectebus ernaast, is hij dus kwijt. Deze rechtszaak is de eerste in een reeks, omdat Vrouwe sindsdien diverse malen opnieuw is aangehouden wegens illegaal collecteren.

Tijdens de zitting verklaarde Vrouwe dat een vergunning 'al lang' was aangevraagd, terwijl hij daar de dag ervoor op internet nog hulp bij vroeg. Hij ontkende te hebben gecollecteerd, maar zei wel geld aangeboden te krijgen voor 'mensen met honger'. Maar een donatieoverzicht op internet meldt als begunstigden een ziekenhuis en 'gezinnen' waarmee hij 'in contact' staat. Onbekend is of hij daarmee doelt op zijn eigen gezin. Met andere woorden: Simon Vrouwe was volgens de rechter gewoon aan het bedelen.
Vrouwe kwam zonder advocaat of aanhang naar de rechtbank. Het vonnis werd met instemming begroet door diverse Joden die door Vrouwe en zijn aanhang op internet of op straat antisemitisch zijn benaderd of fysiek aangevallen.

Bron.

Bullebakken: Stijlvolle foto betekent ontslag

Mechteld Geesing (1980), poseerde stijlvol in Panorama, maar haar werkgever, Kienhuis Bouwmanagement, vond het maar niets en ontsloeg haar. Ze was sinds januari 2018 acht uur per week gedetacheerd bij 'Tubbergen Bruist'. De gemeente Tubbergen liet merken nog een dorp in de periferie van Nederland te zijn waar men de Middeleeuwen nog steeds iet geheel zijn ontgroeid en die waren helemaal niet blij met haar ‘uitspatting’. Coen Kienhuis van Kienhuis Bouwmanagement zag zijn kans schoon om Mechteld de deur te wijzen.

In een reactie meent Mechtelt: "Volgens Coen Kienhuis, die mij namens Kienhuis Bouwmanagement uit Almelo heeft gedetacheerd, is er een vertrouwensbreuk ontstaan en heb ik het bedrijf in diskrediet gebracht. Hoezo, denk ik dan. Ik heb een mooie foto van mezelf laten maken voor een blad waarin ik de naam van het bedrijf niet eens noem. Maar het wordt zo gedraaid dat alle aandacht opeens van de foto wordt weggehaald en het op mijn functioneren wordt gegooid."
Privé-kwestie
"Drie uur lang is er door de opdrachtgever op mij ingepraat. ‘Je snapt toch wel dat je het bedrijf hiermee schaadt?’ werd er gezegd. ‘Weet je dan niet dat je die foto niet op Facebook mag zetten?’ Toen heb ik geantwoord dat ik dat niet snap en dat dit een privé-kwestie is waar een opdrachtgever zich verre van moet houden. Hier is sprake van misbruik van de machtsverhoudingen. Geen opdrachtgever hoeft mij aan te spreken op wat ik buiten werktijd doe of wat ik op Facebook plaats. 

"Ik werk hard en krijg lovende kritieken voor wat ik doe. Iedereen kan op LinkedIn zien dat ik waarde hecht aan mijn carrière.”

Het verwijt dat ze bewust de landelijke media opzoekt, legt ze naast zich neer. "Ik ben dagen bezig geweest om omroep Powned van me af te houden," zegt ze. "Maar door de huidige ontwikkelingen ga ik er toch mijn verhaal doen, onder mijn voorwaarden. Ik heb geen zin om opruiend te zijn. Ik wil gewoon een statement maken dat dit niet kan. Ik heb al contact met de vakbond gehad om advies in te winnen en er hebben zich al een aantal arbeidsjuristen vrijwillig bij mij gemeld om mij bij te staan." 

Coen Kienhuis bevestigt dat hij Mechteld heeft ontheven van haar werkzaamheden bij de gemeente Tubbergen en dat hij ook in de toekomst geen gebruik meer zal maken van haar diensten. Kienhuis: "Dat heeft niks met de foto in Panorama te maken. Dat is inderdaad een privé-kwestie waar ik niks over kán en wíl zeggen. Mechteld heeft zich op andere wijze respectloos uitgelaten over haar werkgever en de provincie. Dat strookt niet met de kernwaarden van ons bedrijf."

Bah. Bullebakken met een stropdas. Je vindt ze overal.