De Brief van Pieter Postma [3]

De lezer van dit weblog weet inmiddels dat Pieter Postma volledig geobsedeerd is door ‘de zaak Vaatstra’, een zaak die in feite allang geen zaak meer is. Onlangs ontving hij nog een sommatie van een advocatenkantoor, waarin hem werd verboden de naam van Jan Vlug te noemen, de advocaat die lang geleden de dader wist te behoeden voor een nog langere gevangenisstraf. Daardoor hangt een aangifte wegens stalking en andere strafbare feiten als een schaduw boven zijn toekomst.

Het bleef even stil, maar Pieter Postma kan zijn obsessie niet loslaten (of andersom). Op 22 maart 2026 stuurde hij een dwingende brief mail aan de Rechtbank Noord-Nederland, waarin hij opnieuw de (verboden) naam van Jan Vlug noemde.

Aan toon en formulering is duidelijk te zien dat hij gebruik heeft gemaakt van ChatGPT (of een vergelijkbare AI-chatbot). Daarbij lijkt hij te zijn vergeten wat er gebeurt wanneer je suggestieve of onjuiste input geeft: het klassieke GIGO-principe: garbage in, garbage out.

De brief zelf is te lang en te onsamenhangend om hier volledig te citeren. In essentie stelt hij, op zijn kenmerkende indringende wijze, een zinloze reeks vragen aan verschillende rechters:

I. Bekentenis en rechtsbijstand
- Op basis van welke concrete stukken heeft de rechtbank vastgesteld dat rechtsbijstand tijdens de verhoren effectief was gewaarborgd?
- Zijn audiovisuele registraties van de verhoren integraal beoordeeld?
- Is vastgesteld onder welke omstandigheden de bekentenis exact tot stand is gekomen?
- Welke toets is aangelegd ten aanzien van de bewijskracht van een bekentenis afgelegd na een periode van beperking, mede in het licht van het recht op effectieve rechtsbijstand?

II. DNA-bewijs en ketenintegriteit
- Waar is de volledige documentatie van de chain of custody vastgelegd en beoordeeld?
- Welke verificatiestappen zijn gezet om uit te sluiten dat het materiaal is beïnvloed, verwisseld of gecontamineerd?
- Is deze controle expliciet onderdeel geweest van de bewijswaardering?

III. Tijdlijn en getuigenverklaringen
- Op basis van welke concrete, verifieerbare verklaringen is de gehanteerde tijdlijn vastgesteld?
- Welke getuigenverklaringen zijn als doorslaggevend aangemerkt, en waarom?
- Op welke gronden zijn afwijkende verklaringen terzijde geschoven?
- Waarom zijn de onderliggende verklaringen niet inzichtelijk gemaakt?

IV. Selectie en waardering van bewijs
- Welke selectiecriteria zijn gehanteerd bij het opnemen of uitsluiten van bewijsmiddelen?
- Op welke wijze is getoetst of de bewijsconstructie alternatieve, plausibele scenario’s uitsluit?
- Hoe is gewaarborgd dat de bewijsvoering niet primair narratief, maar forensisch en objectief is opgebouwd?

Natuurlijk zal Postma op deze brief weer geen antwoord krijgen. Dat weet hij diep in zijn hart uiteraard ook wel. Hij is immers geen belanghebbende in de zin der wet en wordt intussen gezien als iemand met een getroebleerde geest.

Het treurige is dat hij al zijn tijd en energie steekt in een strijd die geen enkel concreet doel dient en zal leiden tot zijn uiteindelijke sociale en financiele ondergang.

Een vriendelijke suggestie
Zijn vrouw overleed enkele jaren geleden aan een ernstige ziekte. Zou het niet zinvoller zijn als hij zijn website zou omvormen tot een platform waar nuttige en betrouwbare informatie over die ziekte wordt verzameld? Daarmee zou hij daadwerkelijk iets kunnen betekenen voor lotgenoten en nabestaanden. Met aandacht, compassie en relevantie.

Ik vrees echter dat deze zo goed bedoelde suggestie niet in goede aarde zal vallen bij Pieter Postma.

Advocaten aan Pieter Postma: Genoeg is genoeg

Pieter Postma is al jaren ziekelijk bezig met het verzenden van mails naar het kantoor van Jan Vlug, de advocaat die er voor zorgde dat Jasper Steringa, de moordenaar van Marianne Vaatstra, niet tot een nóg langere gevangenisstraf werd veroordeeld. Ook wordt Jan Vlug voortdurend gelinkt aan een lawine van twitterberichten van Pieter Postma. Zonder enige reactie, maar nu is de maat eindelijk vol.

Namens Jan Vlug stuurde kantoorgenoot Anno Huisman even een mail aan Pieter Postma, waarin hem dringend geadviseerd wordt te stoppen omdat anders juridische stappen zullen volgen.

Dus staat Pieter Postma voor een keuze: stoppen (en een diepe val in een psychologisch gat riskerend) of doorgaan (en een kostbare strafzaak wegens stalking riskerend).

De mail:

From: A.C. (Anno) Huisman

To: keningswei@yahoo.com

Cc: pieter.postma@yahoo.com

Sent: Wednesday, January 14, 2026 at 01:36:58 PM GMT+1

Geachte heer Postma,

Mede namens mijn kantoorgenoot mr. Vlug bericht ik u als volgt.

Sinds lang heb ik u als afzender geblokkeerd in mijn mail (uw accounts pieter.postma@yahoo.com en keningswei@yahoo.com). Ook op X (Twitter, via in ieder geval @PostmaOne) heb ik u geblokkeerd. Recent heb ik u ook op LinkedIn geblokkeerd omdat ik zag dat u een ongewoon aantal malen mijn account begon te bezoeken. Ook mijn kantoorgenoot heeft u her en der geblokkeerd. Uw berichten krijg ik dus niet onder ogen. Toch is het ons niet ontgaan dat u met betrekking tot een geruchtmakend strafdossier bij herhaling mails aan ons zendt, op Youtube een lang item hebt geplaatst over onze bijstand en (in ieder geval) op X ons ook met zeer grote regelmaat tagt. Dat u ons stelselmatig en veelvuldig mailt, weten wij omdat o.a. geadresseerden die u buiten ons zicht in de BCC zet, ons hierop hebben geattendeerd. Een voorbeeld daarvan is de onderstaande mail die ik gister ontving.

Ik merk op dat het een lastig gegeven is als iemand zonder volledige dossierkennis en zonder een client te hebben gesproken zich een mening aanmeet over de wijze waarop de verdediging in een strafzaak dient te worden gevoerd en die mening frequent (vrijwel dagelijks), stelselmatig en op indringende wijze verspreidt. Dit geldt temeer als ik constateer dat uit de mails/publicaties blijkt van (o.a.) een gebrekkige kennis van de stand van de jurisprudentie en van heel veel feitelijke en juridische invulling. U kunt simpelweg niet de afwegingen maken die een advocaat met volledige dossierkennis wel kan maken. Als diezelfde persoon (u dus) daarnaast min of meer recht meent te hebben op antwoorden van de verdediging (lees: van ons als advocaten) en bijvoorbeeld op enig moment de klachtenfunctionaris van ons kantoor benadert omdat u geen antwoord krijgt, dan is dat – zakelijk en terughoudend uitgedrukt – een nog lastiger gegeven.

Bij het vorenstaande komt nog een aspect als een beroepsgeheim, op de inhoud waarvan u óók geen zicht hebt. Het strafrecht en het tuchtrecht verzetten zich ertegen dat wij met een derde als u over het dossier spreken. Minstens zo belangrijk is dat het zou getuigen van onfatsoen en onprofessionaliteit als wij een niet belanghebbende belangstellende zouden spreken over welk dossier dan ook en onze bijstand daarin.

Mede namens mijn kantoorgenoot bericht ik u dat wij uw berichten op social media en in de mail lang, d.w.z. over meerdere jaren (zeker al vanaf 2020) hebben aangezien. Ergens zit echter wel een grens. Wij zien een veelheid aan berichten van u op social media over ons optreden met een aanhoudende en onterecht negatieve teneur. Wij constateren bovendien dat u in de loop der tijd vele mails hebt gezonden aan ons en dat u dat nog steeds doet, met klaarblijkelijk veel vakgenoten en wellicht ook anderen weinig chic verborgen in de BCC. Voor zover wij kunnen waarnemen, lijkt vooral de hoeveelheid mails toe te nemen. Het moment is nabij dat wij uw schadelijke en overlast gevende uitlatingen en berichtgevingen her en der niet langer stilzwijgend aanzien en dat wij zonder voorafgaande berichtgeving passende juridische acties in gang zullen zetten. Ik spreek de hoop uit dat u inziet dat u het daar beter niet op aan kunt laten komen.

Gelet op het vorenstaande raad ik u aan om per direct te stoppen met het verzenden van mails aan ons en uw negatieve uitlatingen over ons op social media en in mails/mailings aan derden per direct te staken en deze waar dat kan (lees: in ieder geval op social media/internet) bovendien te verwijderen.

Gegeven uw volhardende opstelling en visie kan ik me voorstellen dat u mijn raad niet zult opvolgen. In dat geval zou u er goed aan doen om zelf een advocaat te raadplegen en deze inzicht te geven in de aard, omvang, indringendheid en stelselmatigheid van uw uitlatingen. De betreffende advocaat zal u, bekeken vanuit de bril van uw eigen belang en niet vanuit het belang van mijn kantoorgenoot en mij, van advies kunnen voorzien. Een alternatief zou kunnen zijn dat u advies inwint bij het Juridisch Loket.

Met vriendelijke groet,

A.C. (Anno) Huisman

Resultaat
Van deze mail bleek Pieter Postma behoorlijk geschrokken en sinds 14 januari 2026 (de datum van verzending en ontvangst van de mail) is Jan Vlug niet meer in de tweets van Pieter Postma opgedoken. Rest nog de geëiste verwijdering van naar schatting 700,000 tweets waarin dat nog wel het geval is.

[Update 16 maart 2026] Pieter Postma is weer af en toe begonnen met het taggen van advocaat Jan Vlug op Twitter. Het is zo dwangmatig dat het wel een stoornis moet zijn. Want wat is het uiteindelijke gevolg van een gang naar de rechter? Een contactverbod, het verplicht weghalen van alle tweets, waarin Jan Vlug genoemd wordt, alsmede een dwangsom om te zorgen dat Postma niet in zijn oude patroon vervalt. Bovendien mag hij de kosten van het geding betalen. Een treurig vooruitzicht, nietwaar @PostmaOne?

De brief van Pieter Postma [2]

Pieter Postma begint steeds wanhopiger te worden. Zijn obsessie, de moordenaar van Marianne Vaatstra, is al sinds november 2024 een vrij man. Toch heeft Jasper nog steeds geen contact opgenomen met Pieter Postma om hem te bedanken voor zijn niet aflatende steun om diens onschuld te bewijzen.

De dader
Dat geeft te denken, zo zal de objectieve lezer nu opmerken. Jasper had immers tijdens de terechtzitting zijn daad bekend (na een 100% DNA-match) plus spijt en wroeging getoond (al dan niet gemeend).

Eindelijk weer vrij, zo zal Jasper gedacht hebben, ik heb boete gedaan voor mijn misdaad en kan voorzichtig mijn leven weer proberen op te bouwen.

Pieter Postma kan het echter niet loslaten. Het bewijzen van de onschuld van Jasper is zijn leven geworden. Terwijl Jasper vrij man is, zit Pieter Postma nog steeds gevangen in zijn waanwereld.

De advocaat
Jan Vlug, de advocaat die Jasper behoedde voor een nog langere gevangenisstraf en potentiële TBS, is de gebeten hond. Hij wil Pieter Postma uiteraard geen antwoorden geven op de vele suggestieve vragen die Pieter Postma maar blijft stellen.

Dat geeft te denken, zo zal de objectieve lezer nu opmerken. Waarom zou Vlug willen antwoorden op vragen van een dwaas over een zaak die juridisch afgehandeld is en de dader alweer op vrije voeten is. Er is geen zaak meer.

Maar die begrijpelijke onwil van Jan Vlug om op zinloze vragen te antwoorden, drijft Pieter Postma tot wanhoop.

De klacht
Intussen is Pieter Postma zo gefrustreerd dat hij in al zijn malligheid besloten heeft om een klacht in te dienen bij de Raad van Toezicht van de Orde van Advocaten in het arrondissement Overijssel.

Toevalligerwijs is Jan Vlug daar lid van en dus is het niet meer dan een uiting van de 'malicieuze domheid' van Pieter Postma, waarover we al eerder hebben geschreven.

Het resultaat
Wat denk je dat er gebeurde? Niets. Geen ontvangstbevestiging, geen reactie. Niets.

Het enige medium dat wél melding maakte van de klacht was De Andere Krant, een bekende verspreider van nepnieuws. Pieter Postma was er maar wat trots op.

Op slot

[Update 16 september 2025] Zelfs Twitter X begint zich te ergeren aan het spamgedrag van Pieter Postma en gooide zijn account voor drie dagen op slot.

Gratis tip voor meelezers: Rapporteer iedere post van Pieter Postma als spam indien deze teveel mensen tagt (dus met veel @'s in de post).

Complotdenkers en zelfoverschatting

Complotdenkers zijn niet alleen goedgelovig en hebben last van paranoïde gedachten, maar het blijkt ook nog eens dat ze te overmoedig zijn.

Overmoed blijkt een kenmerkende eigenschap van mensen te zijn die in complottheorieën geloven, en ze overschatten bovendien ook hoeveel anderen het met hen eens zijn, zo ontdekten onderzoekers[1]. De studie wijst uit dat geloof in complottheorieën mogelijk minder te maken heeft met iemand's behoeften en motivaties, maar meer met het onvermogen om te erkennen dat ze het totaal fout kunnen hebben, want dan hebben ze gefaald.

Complotdenkers overschatten niet alleen consequent hun prestaties op reken- en perceptietests, wat aantoont dat ze over het algemeen minder analytisch denken dan hun meer rationele medemens. Ze zijn zich er ook echt niet van bewust dat ze tot een absolute minderheid behoren zijn en denken dat ze in 93% van de gevallen tot de meerderheid behoren, aldus het baanbrekende onderzoek.

Onderzoeker Gordon Pennycook en zijn team merkten op dat mensen, die in complottheorieën geloven, echt vertrouwen lijken te hebben in hun eigen cognitieve vermogens. Ze denken dus dat ze intelligent zijn, maar het tegendeel is juist het geval. Dat verklaart direct waarom complotdenkers zich zo verheven voelen boven de 'minderwaardige' ongelovige.

Acht onderzoeken
De wetenschappers voerden acht onderzoeken uit met 4,181 Amerikaanse volwassenen. Vier onderzoeken beoordeelden de mate van overmoed van de deelnemers met behulp van tests voor perceptie, rekenvaardigheid en cognitieve reflectie. Overmoed is lastig te meten en degenen die het meest incompetent zijn, zijn het minst in staat hun eigen incompetentie te herkennen.

De resultaten van de eerste vier onderzoeken tonen een verband aan tussen een neiging tot overmoed en geloof in complottheorieën, wat erop wijst dat een neiging tot overschatting van iemands cognitieve vaardigheden een belangrijke rol kan spelen bij complottheorieën.

Vier andere onderzoeken testten de perceptie van de deelnemers over de overtuigingen van anderen en daaruit bleek dat overmoed niet alleen het geloof in complottheorieën voorspelde, maar ook de neiging om te overschatten (meer dan vier keer) hoeveel anderen in valse complottheorieën geloven.

Resultaten
De neiging om te denken dat de meeste andere mensen deze overtuigingen delen, vormt echter een uitdaging voor pogingen om valse complottheorieën te ondermijnen, zo schreven de onderzoekers: "De mensen die het meest hulp nodig hebben bij het onderscheiden van waarheid en onwaarheid, zijn het minst geneigd te erkennen dat ze die nodig hebben".

Overigens is een gebrek aan ziekte-inzicht (anosognosie) ofwel Denial of Illness ook een symptoom van een psychisch probleem.

[Update 26 juni 2025] Chris Klomp gebruikte dit artikel als bron voor zijn eigen artikel. Jammer dat hij niet sportief aan bronvermelding deed.

[1] Pennycook et al: Overconfidently Conspiratorial: Conspiracy Believers are Dispositionally Overconfident and Massively Overestimate How Much Others Agree With Them in Personality and Social Psychology Bulletin – 2025.

Fakkelgek Max van den Berg krijgt Russische onderscheiding

De meeste mensen kennen Max van den Berg voornamelijk omdat hij in het nieuws kwam toen hij in 2022 dreigend voor het huis van (toen) Minister Sigrid Kaag stond te zwaaien met een grote fakkel. Dat feit leverde hem vijf maanden gevangenisstraf op.

Maar Max is geestelijk nogal ontregeld, lijdt aan schizofrenie en is daarvoor behandeld geweest in een psychiatrisch ziekenhuis. Het hielp uiteraard niet, vooral omdat psychiatrie geen echte wetenschap is, maar een wirwar van aannames, mogelijke diagnoses en medicatie die soms wel en soms niet werkzaam is[1]. Bovendien is Max zowel drugs- als drankverslaafd.

In de bovenkamer van Max van den Berg heerst dus de chaos en dat blijkt uit zijn acties als activist. Hij heeft er een hele dagtaak aan om van de ene demonstratie naar de andere te reizen in de eerste klasse van de trein.

Wie betaalt die reiskosten voor hem, zo was al tijden de vraag van bezorgde observanten. Die vraag is nu beantwoord: Rusland.

Elke maand staan ze op de Dam: Verdwaasde activisten 'voor de vrede' die een einde eisen aan de wapenleveringen aan Oekraïne. De acties worden aangejaagd door de KCOPC, een Russische organisatie die door Moskou wordt betaald, zo blijkt uit onderzoek van NRC. Sommige van deze kleinschalige manifestaties worden daar op de nationale televisie uitgezonden.

Ook het journalistieke platform Pointer (KRO-NCRV) deed onderzoek naar de manier waarop Rusland mensen idioten inzet om het propaganda van het Kremlin te verspreiden. Bij het onderzoek stuitte Pointer ook op Max van den Berg die tegenwoordig actief is bij anti-NAVO-protesten en bij maandelijkse pro-Russische vredesdemonstraties op de Amsterdamse Dam. Daar stellen sprekers onder meer dat het westen schuldig is aan de oorlog in Oekraïne. Ook deed Van den Berg mee aan de pro-Russische betoging naast het Sovjet ereveld in Leusden op 9 mei 2025.

Die dag kreeg Max van den Berg ook zijn onderscheiding “uit oprechte waardering” voor zijn “bijdrage aan het behoud van vrede”. Het is het cynisme ten top dat de agressor een useful idiot een oorkonde geeft voor het spuien van zijn desinformatie.

Mischien moet Max van den Berg maar eens worden aangeklaagd voor landverraad ex artikel 97 van het Wetboek van Strafrecht.

In een reactie zegt de KCOPC (Координационного Совета Российских Соотечественников в Нидерландах ofwel Coördinatieraad van Russische Landgenoten in Nederland, die Max van den Berg de oorkonde gaf, geen banden te hebben met de overheid. Yeah right, terwijl in de statuten van de KCOPC expliciet vermeld staat dat ze samenwerken met de Russische ambassade.

Max is trots op zijn oorkonde.

[Update 22 juni 2025] Het zal niemand verbazen dat dwaallicht Fleur van der Pols Max feliciteerde met zijn 'welverdiende oorkonde'.

Fleur van der Pols: Een lemming op weg naar een klif

Sociale media was ooit bedoeld om elkaar virtueel te ontmoeten om gezellig gedachten en standpunten met elkaar uit te wisselen. Intussen is het een virtuele psychiatrische inrichting geworden, waarin gelijkgestemden gelijkgestoorden elkaar weten te vinden.

Mensenkennis
Het verbaast me altijd opnieuw dat mensen met een psychische stoornis een totaal gebrek aan mensenkennis bezitten. Dat ze niet kunnen (of willen) inzien dat degene die ze willen steunen minstens zo gestoord is als zijzelf. Het treurige gevolg van deze karaktertrek is dat ze elkaar nog verder de vernieling in werken.

Mannen, zoals Niels Hoekman, die door eigen schuld hun kinderen niet meer mogen zien, worden door labiele vrouwen, zoals Fleur van der Pols, gesteund in hun ziekelijke en zinloze strijd tegen Jeugdzorg. Daardoor werd de kans om hun kinderen ooit weer te zien steeds kleiner en kleiner.

Mannen, zoals ontslagen UvA-docent Laurens Buijs, die kampen met voortdurende psychoses en verplicht opgenomen moest worden, omdat hij een huisgenoot met een mes bedreigde, worden door labiele vrouwen, zoals Fleur van der Pols, gesteund in hun wanen. Daardoor werd de kans dat hij weer als volwaardig lid van de samenleving kon opereren steeds kleiner en kleiner.

Mannen, zoals de veroordeelde criminelen en complotdenkers Micha Kat, Wouter Raatgever en Joost Knevel, die allemaal voor eigen gewin een complot in Bodegraven verzonnen, zijn plotseling geheel geloofwaardig in de ogen van labiele vrouwen, zoals Fleur van der Pols. Daardoor wordt de kans dat ze opnieuw voor de rechter komen te staan steeds groter en groter.

Ook vreemd is, zo zal de objectieve lezer opmerken, dat zo iemand zo gemakkelijk van de ene complotdenker naar de andere overstapt. Is Fleur van der Pols zo goedgelovig? Zou dat wellicht een symptoom zijn van een psychische stoornis? Of is het gewoon een uiting van 'soort zoekt soort'?

De DSM
In de meest recente versie van het in de psychiatrie gebruikte standaardwerk, de Diagnostic and Statistical Manual for Mental Disorders (DSM-5.0) worden de symptomen van alle geaccepteerde psychiatrische stoornissen beschreven.

Een diagnose van een Borderline persoonlijkheidsstoornis kan gegeven worden indien de patiënt een aantal symptomen vertoont. Eentje daarvan is (vertaald) 'Onstabiele en chaotische interpersoonlijke relaties, vaak gekenmerkt door een patroon van afwisseling tussen extremen van idealisering en devaluatie, ook wel bekend als splitting'.

Ik geef toe: het is maar één symptoom en ik ken Fleur van der Pols niet goed genoeg om haar een etiket van een stoornis op haar voorhoofd te kunnen plakken, maar ik zie haar wél steeds verder afglijden. Ze zorgt minder goed voor zichzelf en haar reacties op bezorgde en goedbedoelde reacties ('zoek hulp' of 'neem afstand') worden steeds extremer.

De psychiatrie
Het is jammer dat de psychiatrische zorg in Nederland niet pro-actiever kan werken, waardoor patiënten in een vroeg stadium kunnen worden behandeld. Dan zou een verward brein met enige medicatie en een rustgevende omgeving nog gereset kunnen worden. Voor Fleur van der Pols vrees ik het ergste. Zonde van een jong leven met een lange toekomst voor zich.

Nu rest slechts de afgrond.

[Update 11 juni 2025] Fleur van der Pols is aangehouden, gehoord en weer in vrijheid gesteld in afwachting van haar proces.

Het Onfatsoen van Michiel van Erp

Er zit iets tegenstrijdigs in de reclame voor de televisieserie 'Eén van Ons'. Aan de ene kant wordt het 'de nieuwe waargebeurde misdaadserie' genoemd, terwijl de regisseur na flink wat ophef zei dat de serie 'volledig fictie is geworden'.

Michiel van Erp, de regisseur van 'Eén van Ons', claimt namelijk dat de serie 'slechts' geïnspireerd is door de moord op Marianne Vaatstra. "Maar het is volledig fictie geworden, het is geen reconstructie. Het speelt zich af op het platteland van Groningen en niet in Friesland. We hebben het bewust uit de werkelijkheid getrokken."

Maar waarom noem je de dan naam Marianne Vaatstra, een lafhartig vermoorde jonge vrouw, als het verhaal toch fictie is? Het is niet meer dan een soort lijkenpikkerij om je project winstgevend te krijgen.

Wat bezielt een filmmaker om een televisieserie te maken over de moord op Marianne Vaatstra? Nog steeds zijn psychische patiënten als Pieter Postma en Willem Dankbaar aan het roeren in een troebele soep, waardoor de familie na al die jaren nog steeds geen tijd en ruimte krijgt om het verdriet en verlies te verwerken.

Waar is het respect voor de doden gebleven? Regisseur Michiel van Erp is kennelijk een man met gebrek aan fatsoen. Misschien het gevolg van een levenlang wonen en werken in die enclave van Nederland die men 'de Randstad' pleegt te noemen. Daar wonen namelijk veel mensen die in de alternatieve werkelijkheid geloven dat zij het beter weten dan de rest van het land. Friesland is immers zo ver verwijderd van de Randstad dat het voor mensen als Van Erp gevoelsmatig dichterbij Scandinavië ligt.

Tot zijn verbijstering was de familie Vaatstra niet blij met zijn project. Van Erp zegt verrast te zijn door de reactie van de familie. Hij confabuleert snel een antwoord als hem die boosheid voor de voeten geworpen wordt. "We hebben destijds wel degelijk contact gehad met ze, maar ze wilden niet meewerken. Maar laat het helder zijn: ik heb respect voor het verdriet dat ze voelen, dat snap ik zeker."

Dat contact, waar Van Erp het over heeft, is dan ook volledig fictie. "De familie vindt het afschuwelijk, dat de tragedie die hen is overkomen, inspiratie is voor een televisieserie. Zij zijn er vooraf niet over geïnformeerd en hebben er geen medewerking aan verleend", zegt de advocaat van de nabestaanden.

Elke keer dat de zaak Vaatstra in het nieuws is, heeft dat een grote emotionele impact op de familie. "Ze zien de tv-serie als iets waar ze verder geen invloed op hebben. Maar de aanloop naar de serie, de publiciteit en straks ook de daadwerkelijke uitzendingen halen veel verdriet weer extra omhoog," zo verklaart de advocaat.

Intussen hebben de filmcommissies van vijf provincies (Friesland, Groningen, Drenthe, Limburg en Zeeland) samen een nieuwe gedragscode gelanceerd. Niet afdwingbaar en veel te laat. Dus slechts voor de bühne.

Ook Pieter Postma, een van de notoire complotdenkers, ziet 'Eén van Ons' met lede ogen aan. Het verhaal klopt niet met zijn verzonnen werkelijkheid.

Over Contrails en Chemtrails

Contrails
Contrails [condensatiesporen] zijn lijnvormige wolken, die geproduceerd worden door [I] 'uitlaatgassen' van vliegtuigmotoren of [II] veranderingen in de luchtdruk, meestal op vlieghoogtes van meerdere kilometers. Ze bestaan voornamelijk uit water, in de vorm van ijskristallen. De combinatie van waterdamp in 'uitlaatgassen' van vliegtuigmotoren en de lage omgevingstemperaturen op grote hoogte veroorzaken de vorming van de sporen. Onzuiverheden in de uitlaatgassen van de motor van de brandstof, waaronder roet- en zwavelverbindingen leveren een deel van de deeltjes die dienen als condensatiekernen voor de groei van waterdruppels in de uitlaatgassen. Als er waterdruppels ontstaan, kunnen deze bevriezen tot ijsdeeltjes die een condensatiestreep vormen. Ook kunnen ze worden veroorzaakt door veranderingen in de luchtdruk in vleugeltipwervelingen of in de lucht over het gehele vleugeloppervlak.

Chemtrails
Chemtrails [chemische sporen] is een waanidee dat door wappies wordt omhelst. Zij zijn er van overtuigd dat condensatiesporen in feite chemische sporen zijn. Het zou een geheim project dat niemand mag weten, maar zij doorzien het. Die chemtrails zouden bestaan uit chemische middelen, bedoeld om de mensheid uit te roeien, weersbeïnvloeding, psychologische manipulatie of het testen van biologische of chemische middelen op een bevolking. De chemtrails zouden bovendien problemen met de ademhaling en andere gezondheidsproblemen veroorzaken.

Het grote probleem is dat door het geloof in chemtrails een ander groot probleem verhult. Doordat ieder normaal denkend mens het bestaan van chemtrails zal ontkennen, wordt de complotdenker juist voortdurend gesterkt in zijn of haar overtuiging dat chemtrails wel degelijk bestaan. De wereld bestaat dus uit twee kampen: contrails of chemtrails.

Luchtvervuiling
Maar iedereen ziet daardoor het echt grote probleem niet meer: luchtvervuiling door de 'uitlaatgassen' van vliegtuigen.

Uitlaatgassen van vliegtuigmotoren bestaan voornamelijk uit water, koolstofdioxide (CO₂) en de verbrandingsproducten van kerosine, een koolwaterstof. Door onvolledige verbranding van deze brandstof onstaan vluchtige organische stoffen, anorganische gassen, polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's), zuurstofhoudende organische stoffen, alcoholen, ozon, ultrafijn stof en roetdeeltjes.

Al deze soms (zeer) giftige producten bereiken uiteindelijk de aarde en vervuilen daar het milieu en kunnen diverse ziekten veroorzaken, waaronder luchtwegproblemen en zelfs kanker[1][2].

In Nederland zijn zowel luchthaven Schiphol als vliegmaatschappij KLM al in 2006 door hun eigen arbodiensten gewaarschuwd voor een ‘verhoogd risico’ op hartproblemen en longkanker bij hun medewerkers, zo blijkt uit een artikel uit 2021. Niets mee gedaan.

Met andere woorden: de goedgelovige complotdenkers hebben door hun obsessie met betrekking tot chemtrails het probleem zodanig vertroebeld dat de echte gevaren van vliegtuigen nauwelijks meer worden aangepakt.

[1] Bendtsen et al: A review of health effects associated with exposure to jet engine emissions in and around airports in Environmental Health – 2021
[2] Irene Tesseraux: Risk factors of jet fuel combustion products in Toxicology Letters - 2004

Het Vonnis van Alice Besselink

Alice Besselink gedroeg zich tijdens de terechtzitting over 'Bodegraven' volkomen mesjogge, maar haar volslagen geschifte volgers fêteerden haar alsof ze de rechtszaak glansrijk had gewonnen. De objectieve toeschouwer wist wel beter en de rechter bleek het later met die laatste visie eens te zijn.

Veel eerder dan verwacht plofte het vonnis virtueel op haar deurmat. De inhoud bleek een koude douche voor Alice Besselink te zijn.

Rechtbank meent dat de uitingen van Alice Besselink op sociale media onrechtmatig zijn, mede gelet op de eerdere strafzaak tegen het illustere trio Knevel, Kat en Raatgever. Daarom moet ze binnen 48 uur (na betekenen vonnis) alle eerdere uitlatingen over 'Bodegraven' verwijderen van eigen kanalen en binnen 7 dagen zoekmachines vragen te ontkoppelen, wat mede betekent dat ook door anderem gedeelde berichten worden verijderd. Bovendien is het haar verboden in de toekomst dergelijke uitlatingen te doen.

Bovenstaande twee vorderingen krijgen dwangsommen van €5,000 euro per dag bij het in gebreke blijven. Allebei met een maximum van €200,000. In totaal dus €400.000 aan potentiële dwangsommen.

De rechtbank heeft er kennelijk weinig fiducie in, want als Besselink op die 400.000 euro zit en nog doorgaat, geldt (bij dadelijke uitvoerbaarheid) lijfsdwang. Dat wil zeggen dat Besselink in dit geval voor 60 dagen de cel in gaat.

Door het verlies van de zaak moet Alice Bessselink ook een deel van de proceskosten betalen. Ze krijgt een rekening van €1931.72.

De teller loopt...

Dat betekent dat Alice Besselink zo snel mogelijk moet besluiten welke route ze wil gaan nemen. Gaat ze door met het belasteren, dan moet ze haar riante woonboerderij (en paarden) alvast maar te koop zetten. De deurwaarder heeft geen medelijden en voert het vonnis gewoon uit.

Kijk maar naar Huig Plug, een man die ook obsessief met 'zijn zaak' bezig is een zijn huis kwijt is geraakt. Al had hij een suikeroompje die de dwangsommen voor hem betaalde.

[02 oktober 2024] Alice Besselink is aangehouden door de politie. Ze wordt verdacht van opruiing en bedreiging, zo bevestigt het het Openbaar Ministerie. Dat kan er ook nog wel bij. De wappies zijn natuurlijk weer helemaal in de stress.

De slinksheid van Wouter Raatgever

Wouter Raatgever was, samen met zijn kompanen Micha Kat en Joost Knevel, de aanstichter en aanjager van het zogenaamde Bodegravenkomplot.

Raatgever gelooft, onder meer, in verhalen over vermeende pedonetwerken en rituele kindermoorden in Bodegraven. De werkelijkheid: Er zijn in Bodegraven geen kinderen vermoord en Ritueel Satanisch Misbruik bestaat niet. Deze complottheorieën besprak hij - zonder enig bewijs - samen met Micha Kat en Joost Knevel via hun onlineplatform Red Pill Journal. Via dit platform zei Raatgever, onder meer, dat de gemeente, de advocaat en Van Dissel - ‘al dan niet als katvanger’ - schuldig zijn aan het verhullen van kindermisbruik.

Dat die verhalen de wereld in zijn gekomen door de 'hervonden herinneringen' van Joost Knevel, maakte hem niet uit. De rechter stelde vast dat Joost Knevel aan zodanige paranoïde wanen lijdt dat het Gerechtshof meende dat zijn ‘onwrikbare denkbeelden' niet meer te behandelen zijn. Micha Kat maakte daar slim gebruik van. Hij werkte (en werkt) namelijk met een verborgen agenda om zijn doelen te bereiken.

Volgens de rechter was de Raatgever de grens van de vrijheid van meningsuiting overgegaan. ‘Wat u heeft gedaan, gaat alle perken te buiten’, aldus de rechter. ‘Ook als je heilig overtuigd bent van het kindermisbruik is wat u heeft gedaan niet de oplossing.’ De rechters noemden het misselijkmakende gedrag van Raatgever 'de oplossing', maar ze hadden het fout. Het was namelijk niet de 'oplossing', maar het 'doel'. Zijn doel was namelijk om zoveel mogelijk donaties binnen te harken.

Raatgever is dus slinkser dan Knevel en Kat. Hij zag in de waanzin van Joost Knevel een verdienmodel. Tijdens de arrestatie van Raatgever in 2021 in de woonboerderij van zijn vriendin in het Groningse Siddeburen werd voor €15.000 aan contanten bij hem aangetroffen, allemaal geld van zwakzinnige donateurs.

Wouter Raatgever werd veroordeeld tot een celstraf van negen maanden, waarvan drie voorwaardelijk, voor het verspreiden van opruiende en bedreigende filmpjes.

Intussen is het 2024 en Raatgever heeft zijn straf uitgezeten. Maar zonder inkomen werd het vorige verdienmodel steeds aantrekkelijker. Misschien, zo moet hij gedacht hebben, kan ik dat trucje nog wel een keer uithalen. Wat hij nodig had was een verdwaalde geest die de publiciteit kon halen. Die vond hij in Alice Besselink en het hele gedoe begon weer van voren af aan. Hij voerde de kwetsbare Alice Besselink de verhalen van Joost Knevel over Bodegraven en ze voelde zich gedwongen om daarop te reageren. Hijzelf bleef deze keer op de achtergrond, gelet op de uitstaande dwangsommen.

Intussen zit Alice Besselink met de gebakken peren, wordt Joost Knevel alweer gezocht omdat hij zijn voorwaarden heeft geschonden en lacht Wouter Raatgever in zijn vuistje. De donaties van de goedgelovige complotdenkers stromen alweer binnen voor 'zijn strijd'.

[Update 16 juni 2025] Op 5 augustus 2025 mag Wouter Raatgever bij de rechtbank komen uitleggen waarom hij, ondanks zijn belofte, zijn voorwaarden om niet meer te spreken over 'Bodegraven' toch heeft geschonden. Dat zal hem wel het opleggen van de voorwaardelijke gevangenisstraf opleveren.

[Update 5 augustus 2025] Wouter Raatgever mag drie maanden zijn zonden overdenken en zijn proeftijd is met een jaar verlengd.

Het Verdriet van Alice Besselink [2]

Een (soort van) open brief aan Alice B.

Voor de objectieve waarnemer gaat het helemaal mis met Alice Besselink. Ik heb de rechtszaak gevolgd (via @realtwitcourt) die de gemeente bodegraven tegen haar heeft aangespannen en volgde het geding met een toenemend gevoel van zorg. Wat ik las en wat ik na afloop zag was iemand die het gevoel voor de werkelijkheid totaal verloren was.

Als je bij de politie op straat hebt gewerkt, dan herken je de rest van je leven de zwakzinnigen en de krankzinnigen. Maar niet Alice Besselink. Zij zag in het groepje medestanders niet meer de gemankeerde medemens, maar medestanders. Zelfs 'fakkelman' Max van den Berg, een man met een totaal versnipperde geest en rijp voor opname, werd bedankt voor zijn steun.

Oorzaken en gevolgen
Maar ik snap het. De politieorganisatie is berucht als het gaat om het niet beschermen van haar kwetsbare medewerkers. Uiteraard wordt naar de buitenwereld een heel ander gezicht getoond, maar zet één stap buiten de lijn en ze gaan strooien met onbeschreven termen als 'integriteit' of 'collegialiteit', waartegen je nauwelijks kunt verweren. Wat vaak mist is waardering en erkenning door je leidinggevenden[1]. Sommige agenten (m/v) raken door deze tegenslagen in een depressie. Bovendien kom je tijdens het politiewerk op staat ook voortdurend de meest vreselijke zaken tegen. Je er kunt niet voor weglopen, want wie moet het anders doen? Het is je werk. En dus ligt een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) ook al op de loer.

Nu is een depressie een stemmingsstoornis en een PTSS een angststoornis. Tezamen in één persoon is het een lastig te behandeling psychisch probleem.

Bovendien gaat het stapelen. Omdat je irreëel gaat reageren op de kleinste zaken, wordt het thuis ook snel een stuk ongezelliger. Dan vervliegt op den duur de liefde van de partner. Je verliest bovendien veel vrienden.

Je kunt het zelf niet zien, maar de combi tussen een depressie en PTSS kan zorgen dat je geestelijk een ravijn in kan storten. Dat ravijn heet een psychose.

De buitenwereld herkent eenvoudig de symptomen van die psychose, zoals hallucinaties, wanen en desorganisatie.

Hallucinaties: een waarneming zonder dat er een externe prikkel is, waaronder gevoelens van onveiligheid.
Wanen: vreemde ideeën of overtuigingen, zoals achtervolgingswaan, vergiftigingswaan of grootheidswaan. Een voorbeeld is het Gang Stalking Syndrome.
Desorganisatie: een onvermogen om orde aan te brengen in het handelen, denken en voelen, zoals alles zien als een groot complot.

Je ziet het zelf niet, maar je glijdt steeds verder af. Daarin schuilt ook het gevaar dat je misbruikt wordt door mensen die zelf ook psychiatrische hulp nodig hebben, waardoor je foute gedrag nog wordt versterkt.

De adviezen
Ik kan wel adviseren om hulp te zoeken, maar dat advies zul je achteloos in de wind slaan. Een ander advies: de rechtszaak ga je verliezen, zoveel is zeker. Haal alle verwijzingen naar de gemeente Bodegraven (alvast) van je sociale media om je goede wil te tonen, want dat kan je dwangsommen besparen. Een laatste advies: ga je meisjesnaam weer gebruiken. Laat Alice Besselink tot de geschiedenis behoren en begin als Alice Bosman een nieuw leven in het licht.

[Update 26 augustus 2024] Het Vonnis van Alice Besselink is hier te lezen.

[1] Boutellier et al: Trots en collegialiteit: De behoefte van politiemensen aan waardering en erkenning - 2016

Lees deel 1 hier.

Pieter Postma: Het verschil tussen 'dom zijn' en 'domheid'

Je kent ze wel van de periode dat je nog op school zat: de (vooral) jongens die voortdurend achterliepen en klassen moesten overslaan, omdat ze de lesstof maar niet in hun hersenen konden krijgen. 'Dom zijn' is dus een kwalificatie van iemand met een lage intelligentie. Daar wil ik Pieter Postma niet echt van betichten.

Maar 'domheid' is iets heel anders. Voor de literatuurwetenschapper en morosoof Matthijs van Boxsel is domheid een zelfstandige eigenschap, een esthetische categorie die, in combinatie met intelligentie, het meest fataal is. Domheid is het handelen tegen beter weten in, aldus van Boxsel.

Domheid is niet een gebrek aan intelligentie, maar een moreel tekort, zo omschreef Dietrich Bonhoeffer dit begrip in zijn boek 'Widerstand und Ergebung' ofwel 'Verzet en overgave'. Dietrich Bonhoeffer (1906-1945) was een vooraanstaand Duits kerkleider, theoloog en verzetsstrijder tegen het Nazisme, iets wat hem uiteindelijk het leven kostte.

Domheid [Bron] [Oospronkelijke bron]

Domheid is een gevaarlijker vijand van het goede dan slechtheid.
Tegen het kwade kun je protesteren, je kunt het ontmaskeren;
desnoods met geweld verhinderen. Het kwade draagt altijd de kiem
van eigen ontbinding in zich, want het laat in de mens tenminste een
gevoel van onbehagen achter. Tegen domheid zijn wij weerloos.
Noch met protesten noch met geweld is hier iets te bereiken.

Argumenten baten niet. Feiten, die niet stroken met eigen vooroordeel,
kan men heel eenvoudig ongeloofwaardig noemen - in zulke gevallen
wordt de domme mens zelfs kritisch - en feiten die niet te ontkennen zijn
kunnen opzij geschoven worden als nietszeggende uitzonderingen. Bovendien
is de domme mens, in tegenstelling tot de slechte mens, zeer met
zichzelf tevreden. Hij is zelfs gevaarlijk, want hij is prikkelbaar en agressief.
Daarom moet men met de domme voorzichtiger zijn dan met de slechte.
Nooit zullen wij weer proberen de domme met argumenten te overtuigen;
dit heeft geen zin en is gevaarlijk.

De inzichten van Van Boxsel en van Bonhoeffer geven een perfect beeld van de psyche van Pieter Postma.

Advocaat Jan Vlug doorzag ook direct de kwaadaardige kant van de domheid van Pieter Postma en hij kwalificeerde het gedrag van Pieter Postma terecht als 'malicieuze domheid'.

Doordat Jan Vlug gedurende zijn carrière veel te maken heeft gehad met de gemankeerde medemens, heeft hij een goed beeld gekregen van de oorzaken en gevolgen van de psychische problemen waarmee zijn cliënten behept waren.

Aan Pieter Postma is dit alles niet besteed, want hij vindt zichzelf uiteraard 'scherpzinng'. Overigens is een gebrek aan ziekte-inzicht (anosognosie) ook een symptoom van een psychisch probleem.

Pieter Postma reageerde, zoals verwacht, op dit artikel met zijn vaste warrige verhaal over een fietstocht, daarbij volkomen voorbijgaand aan de inhoud en argumenten van dit artikel. De treurnis eindigde daar niet mee, want ik word, volgens Pieter Postma, ook nog eens riant betaald voor het schrijven van dit artikel.

Lees meer over de domheid van Pieter Postma: Deel 1 en Deel 2.

De Brief van Pieter Postma [1]

Pieter Postma gelooft dat de dader van de moord op Marianne Vaatstra onschuldig gedetineerd zit. Hij valt iedereen op internet lastig met suggestieve vragen waarop een eenvoudig antwoord mogelijk is. Uiteraard krijgt hij van niemand een antwoord en is dus letterlijk een roepende in de (geestelijke) woestijn.

Bij normale mensen zou je denken dat niet reageren al snel zou resulteren in stilte, maar niet bij Pieter Postma. Hij denkt dat de stilte juist hoort bij het complot. Complot, zo hoor ik u denken, welk complot zou dat moeten zijn?

Maar Pieter Postma wordt steeds wanhopiger. Zijn cognitieve dissonantie begin meer dan haarscheurtjes te vertonen. Cognitieve dissonantie is een psychologische term voor de onaangename spanning die ontstaat bij het kennis nemen van feiten of opvattingen (de werkelijkheid, de waarheid) die in strijd zijn met de eigen opvattingen (de waandenkbeelden)[1].

Eén van die laatste stuiptrekkingen van Pieter Postma was om een aangetekende brief te sturen naar de heer Henk Mous, de Officier van Justitie, die het onderzoek naar de moord op Marianne Vaatstra leidde. In die brief werden natuurlijk weer de bijna rituele zinloze vragen gesteld.

Pieter Postma, ooit ook werkzaam op het Paleis van Justitie in Leeuwarden in een administratieve functie, kreeg echter een vervelende verrassing thuisgestuurd van zijn oud-collega's: Die stuurden de brief namelijk direct ongelezen retour afzender. Zonder enige reactie.

Zijn brief is geaddresseerd aan de postkamer van OM Noord, waar niemand voor ontvangst kan tekenen. Op de sticker van PostNL staat duidelijk zichtbaar de postcode 2500NA en dat is die van het postsorteercentrum in Den Haag waar onbestelbare poststukken worden verwerkt. Daar is de envelop opengemaakt om het adres te vinden. Dat mag van de Postwet. Uiteraard zit er een verklarend schrijven van PostNL in de envelop, maar dat vertelt Pieter Postma er gemakshalve niet bij.

Wat een afgang.

[Update 25 augustus 2024] Pieter Postma blijft hangen in zijn obsessie en verstuurde opnieuw dezelfde aangetekende brief. Nu ze bij het OM weten wat voor vlees ze in de kuip hebben, is de brief direct in het 'ronde archief' gegooid. Postma weet er weer een draai aan te geven om zijn wankele zelfbeeld in stand te houden.

[1] Cooper, Feldman: Does cognitive dissonance occur in older age? A study of induced compliance in a healthy elderly population in Psychology and Aging - 2019

De Cijfers van Herman Steigstra [2]

Omroep Ongehoord Nederland! is de natuurlijke habitat van antivaxxers. Het was dus geen verrassing dat ex-ICT-er (haha) Herman Steigstra, samen met FVD-Tweede Kamerlid Pepijn van Houwelingen en hoogleraar tropische dierziekten Theo Schetters, aanschoof om zijn desinformatie over het coronavaccin te verspreiden. Geen van hen is expert op het gebied van virologie, epidemiologie of een aangrenzend vakgebied.

Het programma van 31 januari 2023 leidde tot klachten bij de NPO-Ombudsman, omdat de uitzending volgens klagers desinformatie zou verspreiden. De omroep kreeg de klacht doorgestuurd, maar reageerde niet naar de klagers. De Ombudsman keek vervolgens opnieuw naar de uitzending en publiceerde een vernietigende uitspraak.

Alle drie de gasten zijn bekende criticasters van het coronavaccin. Het staat de redactie van Ongehoord Nieuws vrij om hen uit te nodigen, zo meende de NPO-Ombudsman. Beweringen die gasten doen moeten echter wel onderbouwd worden. Als gasten dat niet uit zichzelf doen, dan is het de taak van de interviewer om er op door te vragen.

We beperken ons maar even tot de cijfers van Herman Steigstra, waar het de NPO-Ombudsman het gebrek aan onderbouwing opnieuw opviel toen ICT-er (niet mijn kwalificatie, maar van de Ombudsman) Herman Steigstra begon over de kans op overlijden na een coronavaccinatie. Steigstra had berekend dat de kans op overlijden binnen twee weken na een coronavaccinatie 1 op 3000 zou zijn. En op iets langere termijn 1 op 2000. Op deze stellige uitspraken volgde geen vraag naar verduidelijking van deze berekening, maar wel een vraag om het getal te herhalen en een verwijzing naar “het model dat jij hebt ontwikkeld”.

Daarmee werd weliswaar aangegeven dat het een model was dat uit de koker van Steigstra zelf kwam, maar op geen enkele manier waar dat model op gebaseerd was en of het enige feitelijke grond had. Ook hier was een onderbouwing van de cijfers voor de kijker belangrijk geweest. Zeker omdat de uitspraak ingaat tegen veel andere publicaties over hetzelfde onderwerp waarin juist gezegd werd dat het vaccin veilig is.

Dat er onduidelijkheid was over de onderzoeksmethode van Steigstra, bleef ook in de uitzending niet helemáál onbesproken. Na een half uur in het programma vroeg één van beide presentatoren waarom andere experts tot andere conclusies kwamen. Steigstra antwoordde daarop dat hij “slechts naar de cijfers” keek. Hij gaf daarbij aan dat de cijfers uit Amerika ingewikkeld zijn, omdat “Amerika een heel groot land is, met heel veel klimaatzones en elke klimaatzone heeft zo zijn eigen ontwikkeling van de griepachtige klachten.”

Zo bleven de rekenmethode van Steigstra voor de kijker nog steeds een mysterie en zijn cijfers oncontroleerbaar. Met zijn toevoeging zal de gemiddelde kijker niets opgeschoten zijn.

Lees deel 1 hier.

Het Verdriet van Alice Besselink [1]

Alice Besselink was ooit een politieagent (m/v), maar kreeg te maken met een reeks tegenslagen. Na een bovenbeenbreuk (val van paard) kwam ze bij de politie op een zijspoor terecht. Ze reageerde er wat vervelend op en maakte ruzie met personeelszaken, waardoor ze niet meer te handhaven was. Er werd haar een plek aangeboden op de rechtbank in Zutphen, maar dat was te min voor haar en uiteindelijk werd ze volledig afgekeurd. De sfeer in huis was te snijden nadat ze vreemdging en dus liep haar huwelijk op de klippen. Financiële zorgen heeft Alice Besselink niet, want ze geniet een uitkering en een alimentatie.

Maar Alice Besselink heeft door die tegenslagen natuurlijk wel een behoorlijke psychische opdonder gehad. Voorheen zou ze misschien eerder professionele psychische of psychiatrische hulp hebben gezocht zijn om daar wat aan te doen, maar tegenwoordig is er een eenvoudigere (en goedkopere) weg: Het internet.

Bodegraven
Natuurlijk haalde Alice Besselink het Bodegravencomplot weer uit de vergetelheid. Dat was het perfide complot, waarbij Micha Kat (recidivist, betaald door de familie Poot om Demmink zwart te maken en tot 2.5 jaar cel veroordeeld), Joost Knevel (vijftien maanden cel, door het Pieter Baan Centrum werd vastgesteld dat hij aan zodanige paranoïde wanen lijdt dat het Gerechtshof meende dat zijn ‘onwrikbare denkbeelden' niet meer te behandelen zijn) en de slinkse Wouter Raatgever (negen maanden cel waarvan drie voorwaardelijk vanwege het plaatsen van een of meer opruiende dreigfilmpjes op internet). Het trio moest de Zuid-Hollandse gemeente Bodegraven €215,000 betalen als schadevergoeding.

De ex-collega's van Besselink hebben de hele zaak grondig onderzocht en konden zelfs geen spoor van bewijs vinden. Alles verzonnen door Knevel en gretig opgepikt door Kat en Raatgever. Maar voor Besselink was het verhaal juist interessant, omdat er ook een link werd gelegd met Satanisch Ritueel Misbruik. Dit onderwerp doet het altijd goed bij lichtgelovige volgers. Dat diepgravend onderzoek door politie, justitie, politiek en wetenschap heeft aangetoond dat het helemaal niet bestaat, is onbelangrijk in de ogen van de stupide volgers van Alice Besselink.

Depressie
Je voelt gewoon dat ze nog zwaar depressief is en je zou haar willen troosten, een arm om haar heen slaan en goede raad geven. Maar dat gaat ze niet accepteren, want ze heeft nu even aandacht en ze waant zich eindelijk belangrijk. Zelfs Alice Besselink moet weten dat dat het allemaal maar tijdelijk is.

Alice Besselink is zelfdestructief bezig, claimt last te hebben van het Gang Stalking Syndrome, en is, zoals zoveel psychische patiënten, overtuigd zorgmijder.

Dit kan alleen maar rampzalig eindigen en ik vermoed dat ze binnenkort het cellencomplex van een politiebureau opnieuw zal kunnen bewonderen. En ja, het ruikt daar nog altijd naar urine en oud zweet.

[Update 31 juli 2024] Uiteraard ziet domoor Pieter Postma niet in dat ook Alice Besselink grote psychische problemen heeft en zich daardoor als geloofwaardige bron gediskwalificeerd heeft.

[Update 6 augustus 2024] Het duurde zelfs korter dan verwacht: Alice Besselink haalde De Telegraaf. De krant gebruikt dezelfde kwalificatie als ik, namelijk 'wanen'.

[Update 10 augustus 2024] Alice Besselink heeft van gemeente Bodegraven inmiddels een sommatie gekregen om te stoppen met haar laster en haar leugens te verwijderen (en verwijderd te houden) van sociale media.

[Update 14 augustus 2024] Dat duurde niet lang. Alice Besselink mag moet zich komende vrijdag, 16 augustus 2024, al melden bij de rechtbank om zich te verantwoorden voor haar betrokkenheid voor het reïntroduceren van de valse geruchten over de gemeente Bodegraven.

Lees deel 2 hier.

De Cijfers van Herman Steigstra [1]

Herman Steigstra is een gepensioneerd statisticus, wonend in het (te) rustige Twentse stadje dorp Ootmarsum.

In 2021, op het hoogtepunt van de coronapandemie, begon Steigstra met het bijhouden van de coronacijfers op de website van opiniepeiler Maurice de Hond. Geen idee waarom dat nodig was, want het RIVM deed dat (en doet dat) bijzonder nauwkeurig. Maar Maurice de Hond was natuurlijk een rabiaat tegenstander van alles wat de regering een goed idee vond om besmettingen tegen te gaan.

Soort zoekt soort, zo zal de objectieve observant al snel denken. En inderdaad was ook Steigstra van mening dat hij geen polonaise aan zijn lijf wilde in de vorm van vaccinaties. “Je wordt heel gauw 'viruswappie' genoemd, of complotdenker. Terwijl dat absoluut niet het geval is,” zo praatte hij recht wat krom was.

Uit de besmettingscijfers en ziekenhuisopnames kon Steigstra begin 2021 maar één conclusie trekken: "Het coronavirus is bijna uitgeraasd. Puur omdat in april meer dan de helft van de Nederlanders het coronavirus moet hebben gehad, statistisch gezien”. Fouter dan die mening kon je het niet hebben, maar Steigstra liet zich daardoor niet uit het veld slaan.

Voor normaal denkende mensen is de coronacrisis in 2024 verleden tijd. De meervoudige vaccinaties hebben het virus onder de duim gekregen. Uiteraard waart het nog rond, zoals blijkt uit rioolwateronderzoek, maar bijna niemand is er nog bevreesd voor. Behalve een paar mensen die lijden aan een vorm van psychose.

Het viel Steigstra op dat het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) per 1 juli 2024 wijzigingen heeft aangebracht in haar oversterfterapportage. Niet alleen de uitgangswaarde, ofwel de baseline, is met 3,5 procent opgehoogd, maar ook de bandbreedte, de range waarbinnen de sterfte nog als 'normaal' gezien wordt, is met 8 procent naar boven bijgesteld.

Zo'n bandbreedte is echter een meerjarig gemiddelde en dat gemiddelde is uiteraard beïnvloed door de fatale gevallen van coronabesmettingen en die van het afgelopen griepseizoen. Niets aan de hand, zo zou de onbevooroordeelde lezer opmerken. Steigstra's vastgeroeste brein ziet er uiteraard een complot in.

Er is iets grondig mis met de werking van je brein als je denkt dat een instituut als RIVM met 2100 medewerkers willens en wetens meewerkt aan het vervalsen van gegevens. Steigstra gedraagt zich als het spitting image van Pieter Postma. Volkomen bezeten probeert Steigstra vrijwel dagelijks aan te tonen dat de oversterfte het gevolg is van het coronavaccin. En dat het RIVM bezig is met het wegmoffelen van de cijfers.

Epidemioloog Anton Kunst van het UMC bekeek de berekeningen van Steigstra. Kunst vat de methode Steigstra treffend samen: 'Ten eerste neemt hij als uitgangspunt dat vaccins de oversterfte veroorzaken. Alle andere mogelijke factoren zijn buiten beschouwing gelaten. Daarmee stond de uitkomst al min of meer vast: vaccins verklaren de oversterfte. Ten tweede: om tot die uitkomst te komen, worden allerlei keuzemogelijkheden geschapen waarmee de uitkomst van de berekeningen kunnen worden gestuurd. Zijn resultaten zijn daarmee niet gebaseerd op feiten, maar op een woud van aannames.'

Steigstra zou zich moeten doodschamen, maar zal dit niet doen, want hij zit te diep in zijn persoonlijke psychose. Bovendien is de (negatieve) aandacht van 'andersdenkenden' ook besmettelijk.

Met medewerking van Barracuda.

Lees deel 2 hier.

De Domheid van Pieter Postma [2]

Wat drijft een man tot handelingen die hem een pad laat volgen die hem onderwerp van spot en hoongelach maakt? Welke innerlijke drang stuurt Pieter Postma op zijn weg naar zijn onvermijdelijke geestelijke ondergang?

Het is natuurlijk al onvergeeflijk dat je je als volwassen vent bemoeit met zaken waar je helemaal niets mee te maken hebt. Maar je vastbijten in een moordzaak, waar de dader rustig achter slot en grendel zit in afwachting van zijn vrijlating zelfs al is vrijgelaten na het uitzitten van zijn straf, is al helemaal een gotspe. Wat te denken van de nabestaanden? Die worden door psychische patiënten als Pieter Postma nog dagelijks herinnerd aan die inktzwarte daad en worden daardoor niet de tijd en de rust gegund om hun verlies te verwerken.

Pieter Postma organiseert 'wandeltochten' om belangstellenden te wijzen op alle tegenstrijdigheden in een drietal boekjes en in het requisitoir. Postma benoemt voortdurend dat er veel belangstelling is voor deze wandeltochten, maar de werkelijkheid is weer eens anders. De verwarde geest van Postma eist dat zijn wandeltochten een succes moeten zijn en daardoor gaat hij, mede gestuurd door zijn malicieuze domheid, voortdurend in de fout.

Eerste domme fout:
Pieter Postma claimt dat hij een bericht had ontvangen van een belangstellende voor de wandeltocht. Uit het screenshot dat Postma zelf online heeft gezet blijkt echter dat hij het bericht zelf aan het typen was. De autocorrectie vraagt zich immers af welke woord de 'H' (de afzender) zou moeten zijn: Het, Hoe, Hoi.

Er blijkt dus zo weinig animo te zijn dat Postma zijn eigen aanmeldingen maar moet schrijven om relevant te blijven in de ogen van zijn weinige volgers.

Tweede domme fout:
Op 6 juli 2024 stond opnieuw een wandeling op het programma. Pieter Postma meldde een opkomst van tien man die zelfs in de stromende regen aandachtig luisterden naar zijn waanzin.

Er waren wat twijfels over het waarheidsgehalte van deze opmerking en daardoor voelde de narcist in Pieter Postma zich gedwongen om een foto van de wandeling te plaatsen. Die foto zou moeten bewijzen dat er wel degelijk een wandeling was geweest.

Barracuda, bestrijder van onzin- en domdenken, kon al snel de ballon van Pieter Postma doorprikken en daarmee opnieuw zijn malicieuze domheid aantonen. Het blijkt namelijk dat Pieter Postma de foto simpelweg gepikt had van de website een andere wandeltocht, de Swaddekuier uit 2023.

Hoe ziek moet je in je bovenkamer zijn om dit soort stompzinnige kunstgrepen uit te halen om jezelf voor te houden dat je gelijk hebt en nog steeds relevant bent. Psychiatrisch patiënt Pieter Postma is een kandidaat voor een gedwongen opname. Want zo kan het niet langer.

Lees deel 1 hier.