De Brief van Pieter Postma [3]

De lezer van dit weblog weet inmiddels dat Pieter Postma volledig geobsedeerd is door ‘de zaak Vaatstra’, een zaak die allang geen zaak meer is. Onlangs ontving hij nog een sommatie van een advocatenkantoor, waarin hem werd verboden de naam van Jan Vlug te noemen, de advocaat die lang geleden de dader wist te behoeden voor een nog langere gevangenisstraf.

Daardoor hangt een aangifte wegens stalking en andere strafbare feiten als een dreigende donderwolk boven de toekomst van Pieter Postma.

De obsessie en de brief
Het bleef even stil, maar Pieter Postma kan zijn obsessie niet loslaten (of de obsessie kan Pieter Postma niet loslaten). Op 22 maart 2026 stuurde hij een dwingende brief mail aan de Rechtbank Noord-Nederland, waarin hij opnieuw de (verboden) naam van Jan Vlug noemde.

Aan toon en formulering van zijn schrijven is duidelijk te zien dat hij gebruik heeft gemaakt van ChatGPT (of een vergelijkbare AI-chatbot). Daarbij lijkt hij te zijn vergeten wat er gebeurt wanneer je suggestieve of onjuiste input geeft: het klassieke GIGO-principe ofwel garbage in, garbage out.

De brief zelf is te lang en te onsamenhangend om hier volledig te citeren. In essentie stelt hij, op zijn kenmerkende indringende wijze, een zinloze reeks vragen aan verschillende rechters:

Het gevolg
Natuurlijk zal Postma op deze brief weer geen antwoord krijgen. Dat weet hij diep in zijn hart uiteraard ook wel. Hij is immers geen belanghebbende in de zin der wet en wordt intussen bij de betrokken instanties gezien als iemand met een getroebleerde geest. De brief gaat in het spreekwoordelijke ronde archief.

Het treurige is dat hij al zijn tijd en energie steekt in een strijd die geen enkel concreet doel dient en zal leiden tot zijn uiteindelijke sociale, psychologische en financiële ondergang.

Een vriendelijke suggestie
Zijn vrouw overleed enkele jaren geleden aan een ernstige ziekte. Zou het niet zinvoller zijn als hij zijn website zou omvormen tot een platform waar nuttige en betrouwbare informatie over die ziekte wordt verzameld? Daarmee zou hij daadwerkelijk iets kunnen betekenen voor lotgenoten en nabestaanden. Met aandacht, compassie en relevantie.

Ik vrees echter dat deze zo goed bedoelde suggestie niet in goede aarde zal vallen bij Pieter Postma.